پراکنده ها

غدير

2007-01-07T10:35:00.000-08:00

معمولا در مناسبت نويسي و موضوع روز صحبت كردن خيلي موفق نيستم ، ولي خيلي دوست دارم بتونم از عهده ي اين كار برام .
دليل اصلي عدم موفقيتم هم اينه كه ، معمولا يك اتفاقي كه مي يفته يا مناسبتي كه پيش مي ياد بلافاصله مطلبي در ذهنم نوشته مي شه ولي جاري شدنش بر قلم و بعد تايپ كردنش اكثرا سه چهار روزي طول مي كشه از همه بدتر اينه كه گاه براي پستش بايد صبر كنم مناسبت ِ ديگري پيش بياد كه بيام شهر و پستش كنم .
برا همين هم خيلي اوقات ديگه از پست كردنش منصرف ميشم .
به روز نوشتن يك جزء ديگه هم داره كه باز من از اونم محرومم ، اينكه هر روز بتوني كانكت بشي و اكثر وبلاگ ها رو بخوني و باز متاسفانه در ده من همه ي وبلاگ هايي كه قابل خوندنه بسته است البته تو خود شهرستانم همينجوره .
پست قبليم رو سه بار فرستادم ولي هنوز مطمئن نيستم كه در صفحه اومده باشه چون بعد پست كردن از اينجا " پرويو" هم كه مي گيرم ميگه "امكان دسترسي نمي باشد" .
بمناسبت عيد غدير مسلمين مي خوام يه كتابو بهتون معرفي كنم

نام كتاب : تاريخ شيعه و فرقه هاي اسلام
تاليف : دكتر محمد جواد مشكور
چاپخانه : چاپ افست مروي
صحافي : صنوبر
تيراژ : سه هزار نسخه
ناشر : كتابفروشي اشراقي
چاپ سوم : 1362 – تهران

اونچه در اولين صفحاتش مي خونين و دست گيرتون مي شه اينه كه
اولا : حديث غدير به خاطر اين بوده كه در اون حجِ اخري همه از دست علي ناراحت بودن و كسي تا آخر با او صحبت نمي كرده و اون حرفا برا اين بوده كه جماعت رو اشتي بده با علي و اصلا بحث انتخاب جانشين نبوده ، آيه ي " اليوم اكملت لكم دينكم "هم مال اين روز نيست و جاي ديگه اي اومده .

دوما : از ميون اونهمه مسلمون اون زمون فقط به اندازه ي انگشتاي دو دست طرفدار حكومت علي بودن شايد م كمتر .

سوما : از ميون اون جمعيت مگه يك نفر حديث غدير يادش نبود كه بلد شه بگه جانشين انتخاب نكنين كه پيغمبر چند ماه پيش اين كار رو كرده ، همون موافقين خلافت علي م در همون ابتدا اشاره به قوم وخويشي علي با محمد مي كنن نه حديث غدير .
در مجموع كتاب جالبيه بخونين بد نيست براي كوبيدن تو دهن خر مقدسين چيز جالبيه ، من مي خواستم عين كتاب رو چند صفحه اي تايپ كنم ولي به امشب نمي رسه ، شايد اسكن كردم و در ذيل همين مطالب گذاشتم .
راستي نمي دونم فردا هم تعطيله ؟

كريسمس مبارك

2007-01-01T11:08:00.000-08:00

يک توصيف

2007-01-01T10:45:00.000-08:00

کلاس ما اولین کلاس مدرسه است ،با دری که ، با اینکه دو سه بار درستش کرده اند ولی باز هم لولایش درآمده ، وازجا کنده شده است .
وارد کلاس که می شوی دست راست بخاری چکه ای کهنه ی کوچکی قرار دارد ، دور لوله هایش را گچ کرده اند ، پسرهای فضول کلاس دو سه باری آن را آتش زده اند ، برای همین دیوار کنارش سیاه شده ، و منظره ای نامطلوب را ایجاد کرده است. کلاس بزرگ است ، به طوری که با وجود 22 نفر دانش آموز باز هم فضای خالی وجود دارد .
تخته سیاه کلاس که سال هاست بچه ها و معلم ها بر روی تنش گچ کشیده اند بر دیوار روبه روی ما نصب شده ، و این تخته ی پیر و خسته چند سالی است رنگی تازه به تنش نخورده ، و لباسی نو نپوشیده است .
بیشتر میزهای کلاس کهنه و زنگ زده است ، چند تا صندلی امانتی از دبیرستان هم در کلاس ماست ، که بیشتر ، پسرها روی آن می نشینند .
پنجره های کلاس بزرگ است ، و شیشه هایش چند تایی ساده ، وچند تایی مشجر . وقتی دقت می کنی گوشه ی بعضی از شیشه ها پریده است .
بی چاره چهار چوب پنجرها ، سال هاست که لباس زیبایی از رنگ یک نقاش بر تن خود ندیده است . کاش پرده ای زیبا بر پنجرها ی کلاس می زدند تا علاوه بر اینکه از هدر رفتن گرمای بخاری جلو گیری کند ، عبور ومرور ماشین ها و مردم در خیابان حواس ما را پرت نکند .
آخر دیوار مدرسه ی ما نرده است و همه چیز را در خیابان می بینیم .
میز معلم که نداریم ، ولی صندلی معلم مان شده کیسه بوکس بچه ها ، هر چه از معلم دلخوری دارند سر این صندلی بدبخت در می آورند ، چرم رویش را می کنند ، ابر هایش را بیرون می کشند ، و تکه تکه می کنند . گاهی هم رویش می نشینند و الاکلنگ بازی می کنند .
وجود چند کار کلاسی و روزنامه دیواری بر روی دیوار آبی رنگ کلاس علاوه بر این که روی تقلب ها و یادگاری ها را پوشانده باعث شادابی وتغییر روحیه ی ما شده است .
به امید روزی که کلاس ما با پرده و بخاری و رنگ و در نو مانند عروسی زیبا برای ما خود نمایی کند ، و ما با روحیه ای شاد وخیالی آسوده به درس معلم گوش فرا دهیم .
(از دفتر انشاء پرستو ، با تايپ خودش )

انتخابات 1

2006-12-20T17:54:00.000-08:00

ساعت دو ی بعد از ظهر بود تلفن زنگ زد گوشی رو برداشتم ، بخشدار ، "چکار می تونه داشته باشه " آقای .... بفرمایید ؟ لطف کنید تا بخشداری بیاید .
تلفن را قطع کردم ، هنوز دو قرونیم نیفتاده بود چکار ممکنه داشته باشه ، لباس پوشیدم و رفتم ، دیدم قل قله ست ، نزدیک که شدم فهمیدم جریان انتخاباته .
بخشدار رو پیدا کردم ، دیدم یک دسته اوراق انتخاباتی و صندوق و مهر و..... داد دستم و گفت : شما مسئول حوزه ی ....... اید .
داشتم شاخ در میاوردم مگه بعد گذشت 20 ماه از اقامت وکار در اینجا مگه سابقه ی منو از هیچ جا نگرفتن که دمبه را می دن دست گربه ؟
گفتم : آخه من تا حالا این کار رو نکردم بلد نیستم
گفت : عیبی نداره همون جزوه را بخون همه چیز دستت میاد ، برو ماشینت رو تحویل بگیر و با رانندت قول و قرار فردا را بگذار
رفتم راننده رو پیدا کردم و قرار فردا رو برا ساعت 6 صبح گذاشتم . اینجا من زیاد با کسی جز خاله و بابا و یکی دو کارگر که کمکم می کنن ندارم .
جز جلسات رسمی اداری که راه در رفتن نداره در جمع دیگه ای حاظر نمی شم ، ولی مثل اینکه اینجا قحط الرجال است .
هنوز منگ و سردرگمم که چطور شده منو انتخاب کردن ، باشه تا فردا بعد برگشتن از خاطرات اونجا براتون بنویسم .

انتخابات 2

2006-12-20T17:48:00.000-08:00

قول داده بودم از خاطرات انتخابات براتون بگم .
شبی ، رفتم مرغ و برنج ایی که داده بودن برا ظهر روز انتخابات ، دادم به کسی که برا فردا ظهر بپزه ، و برگشتم .
حوزه ای که به من داده بودن از همه ی حوزه های این منطقه پر رای تر بود ، حدودا 500 رای داشت.
برگشتم خونه و شروع کردم به خوندن دفترچه های راهنما و به نظرم رسید تو بخش شمارش آرا کلی با اون چیزی که معموله تفاوت قایل شدن البته ممکنه از اول اینا اینجوری رفتار می کردن ولی درست به نظرم نرسید که بجای خودش براتون خواهم گفت.
ولی یه چیز بود که از اول سپردن این کار به من آزارم می داد و اون اینکه خودم باید چه کار کنم چه جور از زیر رای دادن که در واقع توهینی به خودم می دونستم باید در برم . در عین حال شناسنامم روبا سایر اوراق و صورتجلسه ها رو داخل کیفم گذاشتم.
روز جمعه شد ، ساعت پنج صبح از خواب بیدار شدم و حسابی نشئه کردم و زنگ زدم راننده اومد در خونه صندوق و سایر وسایل رو گذاشتم تو ماشین و حرکت کردیم به طرف حوزه ، حدودای ساعت هفت صبح بود .
شب قبل برف سنگینی اومده بود ولی خوشبختانه هم ماشین ما ماشین گرم و کمک داری بود هم اینکه هنوز روی برفا زیاد رفت و آمدی نشده بود که کوبیده بشه و یخ بزنه . برا همین هم راحت رسیدیم سر حوزه ، بقیه مامورین و محافظان صندوق هم یا اهل همون روستا بودن یا از شهرستان اومده بودن ، من اخری رسیدم .
با راننده مشغول پایین آوردن وسایل بودیم که یک ریشوی ظاهرالصلاح اومد جلو و کمک کرد ، یدفعه راننده دست به پشتم زد و گفت : کارت در اومد .
پرسیدم : چرا ؟
گفت : این که اومد کمک کرد یکی از نمایندگان ناظرین خبرگانه و یک آدم کاملا عوضی ، اگه انتخاباتو تو تهران تا ساعت 12 شب تمدید کنن این توی این ده کوره نمی گذاره 11:55 دقیقه درصندوقو باز کنی .
گفتم : بی خیال من درستش می کنم .
رفتم داخل اتاقکی که برای رای گیری در اختیارمون گذاشته بودن ، با همه حال و احوال کرده ، خودمو معرفی کردم ، وبا دیگرون آشنا شدم .
مجموعا شونزده نفر بودیم ، بامن شش نفرمسئول اخذ رای ، چهار نفر بسیجی برا محافظت از صندوق که پدر یکی و عموی یک دیگه شون جزء کاندیدا های شورای همون روستا بودن ، سه نفر ناظر خبرگان ، یک نفر ناظر شورا ، و یک بازرس از فرمانداری ، و یک راننده .
صندوق خالی رو مثل شعبده بازآ به همه نشون دادم و پلمپ کردم ، بعد همه رو فرستادم صبحانه ، یک ربع از 9 گذشته بود که برگشتم برآ شروع رای گیری که دیدم جلو در یک صف پنجاه ، شصت نفری منتظرن .
داخل اتاقک رای گیری رفتیم و شروع کردم به چیدن نفرات برآ آغاز رای گیری که یکدفه همون ریشوی عوضی وسط حرفم پرید که اگه فلان کارو بکنین بهتره " منم که منتظر موقعیت بودم ، گربه رو دم حجله بکشم " با عصبانیت جواب دادم : شما لطف کنین اون گوشه وایستین و هر کاری ما می کنیم تماشا کنین و اگه تخلفی هم شد گزارششو بنویسین ، به منم چیزی نگین ، من کارمو خوب بلدم .
گوشاش افتاد پایین و معذرت خواهی کرد و رفت یه گوشه و تا آخرم دم نزد .
سرمای شدیدی بود و من به اجبار سیگارام رو تا نصفه می کشیدم و برمی گشتم تو اتاقک رای گیری ، یک بارم که برآ سیگار تو محوطه بودم یکی از روستایی ها اومد جلو و جریان کاندیدا بودن اقوام درجه یک این دو بسیجی رو برام گفت .
منم در برگشت همون مامور عوضی رو گذاشتم مامور کنترل این دو نفر ، آخه اینجور آدم آ اینجوری زود خر می شن .
درد سرتون ندم تا ساعت 5/5 عصر همین جور یه ریز اومدن بدتر از همه حدودای 5/3 عصر که سربازای پادگان هم صف کشیده اومدن .
برام خیلی جالب بود سیل پیرمردآ و پیر زن آی کج و معوج و لب گوری که چیزی نمونده بود ریغ رحمت رو سر بکشن ، ولی برآ رای دادن در اون هوای لغنه کش اومده بودن .
مشکل اصلی ما پیدا کردن آدم با سواد بود و بد تر وقتی که با سوادی هم پیدا می شد و از اونا می پرسید برآ که بنویسم بعد کلی من ومن کردن می گفتن : همونی که سیده ، هرکه خودت می دونی ، از همون اول بنویس ، هر که آقا گفته ، و.... این در مورد خبرگان بود .
اما شورا : پسر علی رو بنویس 5 تومن داده ، نمک جعفر قلی رو خوردیم به همو بنویس ، به عباس علی قول دادم ، و....
همین شرح دو سه خط بالا کافیه که یه مقایسه ی داشته باشم از سیل رای دهنده هامون با گروه اندکی که در کشورآ ی دیگه میرن پای صندوق رای .
واقعا وحشتناکه ، تا ما ملت .... باشیم مگه آمریکا یا هر گروه و دسته ای مغز.... خورده که خودشو دم گلوله و تیغ بده .
آخه اینا که نه کارمندند و نه سرو کاری به دوایر دولتی دارن ، پس چرا ؟ چرا میان اینجوری باعث رو سفیدی آقایون می شن .
به نظر من این آقایونی که در داخل و خارج می شینن و صورت مسئله رو پاک می کنن و میگن : در انتخابات تقلب میشه ، دولت امار الکی از انتخابات می ده ، یا باید خودشون بیان ببینن یا به حرف بنده و از قبیلهم اعتماد کنن و بشینن علت علمی این هجوم رو در بیارن و به دنیا بفهمونن این که همه رو پای صندوق میاره انوقته که هم میشه فهمید که چطور می شه خلاف اون عمل کرد و مردم رو از این کار باز داشت هم دیگه این آمار رو نمی شه به حساب رای به نظام قلم داد کرد
رعب و وحشت همراه طلسمی که سراسر وجود این مردمو از شهری تا دهاتی ، بیسواد و با سواد ، روشنفکر و تاریک فکر فرا گرفته رو با چه باطل السحری می شه از بین برد ؟ ما که جادو شده ایم شما بگین .........
درد سرتون ندم از ساعتای 5/5 که خلوت شد باز دل شوره ی من شروع شد که اگه بگن حالا که خلوت شده بیان خودمون رای بدیم من چه جوری از زیرش در برم ، اما ساعت 7 شد و هیچ کس چیزی نگفت حتی همون آدم عوضیی هم که داشتیم رای نداد .
همه رو فرستادم شام و همچین که هفت و نیم شد همه رو جمع کردم و صندوق آ رو باز کردم .
پدرمون در آومد شمارش ارای خبرگان چون همون آدم عوضی به همه توصیه کرده بود که اسم شش نفر رو بنویسن و خودشم اول کسی بود که به خودش لعنت و نفرین می کرد چون تا ساعت 5/10 طول کشید .
بعدم رفتیم سراغ شورای روستا ، کلا 480 رای خبرگان داشتیم و 400 رای شورا ، پدر یکی از محافظین صندوق اول شد و عموی اون یکی دوم و یکی از دور قبل سوم ، کار شمارش اینم ساعت 5/11 تموم شد .
کلی فحشم توی برگه ها نوشته شده بود ، تعدادی هم به ما برگزار کنندگان فحش داده بودند که به جون و دل خریدیم چون حق داشتن ، می گفتن این فحش آ مال سربازآ ست اونا نوشتن ، البته درستم بود چون تو خبرگان این رای آ بود .
اما رای آ ی باطله ی شورا یا به اسم دوست دختر آ بود یا به اسم دخترای بی ملاحظه که علی رغم تعصب و موقعیت پدرآشون که یا صف اولی نمز جماعت بودن یا عضو بسیج روستا نیم چه رابطه ای با پسرآی روستا مخصوصا رای اولی ها داشتن .
جالبت اینکه تو آیین نامه شمارش آرا نوشته بودن اگه کسی روی کاغذ دیگه ای غیر تعرفه هم اسمی نوشته باشه قبوله ، اگه اسم تنها ، شماره ی تنها یاحتی یه چیزی مشابه اسم یا فامیل کاندیدا نوشته باشه بازم بخونین ، اگه صد اسمم نوشت باز از بالا شروع به خوندن کنین و.......
بالاخره ساعت 5/11 شب تمومش کردیم و با مامورین صندوق رو برآ تحویل آوردیم فرمانداری و اونجا هم تا 5/12 الاف شدیم .
فرداشم تا لنگ ظهر خوابیدم .
از اون روز تا حلا گیج و منگ فکر می کنم تاکی ما ملت می خواهیم اسیر این طلسم باشیم ؟
چقدر طول کشیده ما گروه 15 نفری به این رسیدیم که رای ندیم ؟
چقدر طول می کشه که ما در مقابل حکم بعدی برگذاری انتخابات سر تعظیم فرو نیاریم ؟
چقدر طول میگشه این ملت از این رعب و وحشت از این طلسم رای دادن و تسلیم اینا شدن رهایی می یابند ؟
مگه اینکه آمریکا محض رضای خدا بزنه و با شلیک یه گلوله این تابو رو بترکونه و مردم رو از خواب بیدار کنه و بفهمن که این طلسم شکستنی یه .

اسمش منوچهر بود

2006-12-18T17:23:00.000-08:00

چند بار ديده بودمش . نمی‌دونم چرا ناخواسته ازش خوشم اومده بود .

سه‌چهار ماه پيش کمی کار داشتم ، کار کارگری ، خاله رو فرستادم دنبالش . دو سه روز گذشت و نيومد ؛ کارو دادم کسی ديگه . تا اومد و شروع به‌کار کرد ديدم سر‌و‌کله‌ی منوچهر هم پيدا شد و بدون اينکه از من چيزی بپرسه بيل‌و ورداشت و شروع کرد ؛ وردست اون‌يکی ديگه .

هوا داشت تاريک می‌شد که اون‌يکی گفت : مهندس ، بقيه‌ش باشه بعداً ؛ الان هوا تاريکه ، فعلاً تعطيل می‌کنيم .

دوتايی رفتن . بعد از چند دقيقه اون‌يکی برگشت که : مهندس ، بذار خودم تنها کارت‌و انجام می‌دم ؛ نمی‌خواد منوچهر بياد .

گفتم : من اوّل دنبال اون فرستادم ؛ با هم کار کنين ، سخت نگير ، بذار يه‌چيزی گير اونم بياد .

فرداش اون‌يکی اومد و تند‌تند خودش کارو انجام داد ؛ امّا نفهميدم به منوچهر چی گفته بود که نيومد سر کار .

چند روز گذشت ، يکی اومد که منوچهر گفته روم نمی‌شه ، به مهندس بگو اگه ممکنه يه‌کمی پول به‌م بده ، می‌خوام چيزی بگيرم پول ندارم .

از اون‌جايی‌که ازش خوشم ميومد واسه يکی‌دو ساعت کارش سه تومن بردم دادم دست خودش .

معمولاً هر روز صبح که بچّه‌ها رو می‌خواستم ببرم مدرسه دم در خونه‌ی خاله می‌ديدمش ؛ برا خريد جيره صبحش می‌يومد . بعدش‌م می‌رفت سر گذر کارگرا .

چند روز پيش زنم عصبانی از مدرسه اومد و گفت : ده روزه که دوسه متر جا می‌خوام تُو مدرسه بکنم يه کارگر گيرم نمياد ؛ يه کاری برام بکن ، يکی برام پيدا کن اين کارو انجام بده .

يه‌دفعه ياد منوچهر افتادم ، گفتم باشه ولی ممکنه چند روزی طول بکشه اگه عيبی نداره من به يکی بگم .

گفت : چاره‌ای نيست ؛ فقط زودتر .

همون موقع رفتم خونه‌ی خاله " هوا خيلی سرد بود ، زهر سرمای روز بعد برف ، با گذشت سه‌چهار روز بازم ريخته نمی‌شد " گفتم : خاله ، از منوچهر چه خبر ؟ اگه ديديش ، به‌ش بگو بياد کارش دارم .

پرسيد : چه کارش داری ؟ جريان کار مدرسه رو براش گفتم .

گفت : باشه به‌ش می‌گم ، ولی چند روزه که نيومده چيزی بخره ؛ دوسه روز پيش هم که اومده بود تموم کرده بودم و دست‌خالی برگشت . شايد نمی‌دونه آورده‌م .

چند روزی گذشت . ماشينم حسابی کثيف بود ، رفتم خونه‌ی خاله که بگم بابا بياد خونه ماشين‌و بشوره ؛ آخه بابا رو ديدم داشت از اداره جيم می‌شد بياد خونه‌ی خاله . کار هر روزش بود . ساعتای دوازده اينا که می شد فقط می‌تونستی اونجا پيداش کنی ؛ می‌يومد يه هزاری می‌گرفت و همونجا می‌نشست تُو گوشش می‌زد و بعد ، سر‌حال برمی‌گشت سر کارش .

طبق معمول ، در باز بود و پرده‌ی گوشه اتاقی که حکم مغازه‌ی سر‌خونه هم داشت کنار زده بود که هر کی می‌ياد و می‌ره ديده بشه . منم مثل هميشه ، در حال صدا زدن خاله وارد شدم . بابا مشغول کشيدن بود . رفتم تُو اتاق و نشستم . سيم و سوزن‌و ورداشتم و از جيبم ترياکم‌و در‌آوردم و مشغول شدم . حين کشيدن به بابا گفتم : ساعت سه می‌خوام برم … ؛ دو که تعطيل کردی بيا ماشين‌و بشور . تا اينو گفتم خاله ورداشت که : می‌دونی هنوز منوچهر نيومده اين طرفا . من دلم شور ميزنه ، مي‌گم نکنه مرده باشه و کسی نفهميده ؛ آخه تنهای تنها زندگی می‌کنه ؛ ازدواج که نکرده ، برادر‌خواهراش‌م اينجا نيستن .

من‌م دل‌شوره گرفتم يه‌خورده هم ناراحت شدم ، گفتم : من که خونه‌شو بلد نيستم که ازش سر بزنم ؛ ولی بابا ، تو حتماً يه سری ازش بزن ببين چيکار ميکنه ؟

خاله هم به بابا گفت : آره ، راست ميگه ، اون بايد لااقل برا گرفتن جنس می‌يومد اين طرفا . اگه رفتی و درو باز نکرد از ديوار برو چون يه‌وقت می‌بينی مريض بود و نتونست درو باز کنه .

بابا قبول کرد بعد از شستن ماشين يه سری به خونه‌ش بزنه .

عصری اومد ماشين منو شست و منم از خواب بيدار شدم و رفتم شهر . شب دير‌وقت برگشتم ، راستش از منوچهر هم فراموش کرده بودم .

تا اينکه امروز ، يک ساعت پيش ، يکی از کانديداهای شورا اومد در خونه و به‌زور منو آورد خونه‌ش که می‌خواست سخنرانی بکنه و شام بده . همه‌ی همسايه‌های دور و ور و کارگرای سر گذر اونجا بودن ، و چون هنوز جلسه رسمی نشده بود کميسيون‌های داخلی افراد گرم بود . يه‌دفعه از وسط پچ‌پچ ِ بغل‌دستی‌هام اسم منوچهر رو شنيدم ؛ دقّت کردم جمله‌ی آخرش اين بود : " دکتر گفته حداقل ده روز از مرگش می‌گذره . "

برام مهم بود که از چی مرده ؟

مرد کاملی بود ، بين پنجاه تا پنجاه‌و‌پنج سال ؛ امّا مثل يه بچّه‌ی پنج‌ساله خجالتی و کم‌رو . اصلاً قيافه‌ی مظلوم و بچّگانه‌ش از جلو چشمم دور نمی‌شه .

…
امروز شنيدم پای چراغ نشسته بوده ، توی يه دستش سيم و تُو دست ديگه‌ش سوزن با کريستال . تُو قوطی‌کبريت جلوش هم يه‌بست کريستال ديگه .

نمی‌دونم مرگش واسه چی بوده ؟

بايد به قربانيای کريستال يه نفر ديگه رو اضافه کرد ؟

دق کرده ؟

………

مکالمه ی دو دزد

2006-12-07T14:05:00.000-08:00

آقای من ، شنیده ام که جامهء حوبه راباآب توبه شسته ،به نمازجماعت حاضرمی شوید . بسیارکاربی جائی کرده اید، چه گفته اند:نماز خواندن کاربیوه زنان است، روزه گرفتن صرفهءنان است ، کربلاوحج رفتن سیرجهان است، اما مال به دست آوردن کاراهل بیابان است .

چه خوش گفت،جفت هم خفت ما، حضرت عایشه قر ین، امّ السار قین ،درکتاب"هدایه النسوان":

شبی دزدی به دزدی گفت دردشت

که تاکی کوه وصحرا می توان گشت ؟

گدار و گردنه تا چند بستن

به ششپر دست و دل ها راشکستن

چه حاصل زین همه تاراج بردن؟

به جای باده خون خلق خوردن ؟

بیا تا سوی شهری تاخت آری

قدم بر مسجد و منبر گذاریم

دگرچون مار بر مردم نپیچیم

نمدرا هشته ودستار پیچیم

بیندازیم شش پر رابه جائی

به دست آریم تسبیح وعصائی

نصیحت های قاضی را پذیرفتم

نماز غسل و روزه یاد گیرم

بسی اندر لورگاهان بماندیم

بجزدزدی دگردرسی نخوانیم

گدار و گردنه دارد صفائی

ولی آنجا نباشد مقتدائی

هوای گردنه گر مشک بیز است

نه مثل مدرسه طلاب خیز است

بیا در مدرسه سالی بمانیم

اصول ومنطق وفقهی بخوانیم

بلی ، دزدی که محبوب القلوب است

حساب هیئت وانشاش خوبست

معانی و بیان تا کس نداند

ز حکمت تا کتابی را نخواند

زبانش لال می گردد دراین بین

که بر بالین او آید نکیرین

********

به پاسخ گفتش آن دزدهنرمند

که گربر سرگزارم کوه الوند

به خنجر گربدرّانم درون را

به ناخن برکنم ور بیستون را

اگربا عیسی مریم ستیزم

دمی گر صدهزاران خون بریزم

به دزدی گر بدزدم پوش کعبه

مرااز صحبت ز( ن )... قحبه گان به؟

نمازی که درآن قاطرفروشم

چوبانگ کهره ای آید بگوشم

امامی که حضورش "نان وحلوا"ست

قرائت ها ی او از مخرج ما ست

چومن ، ریشش به دوغ بز سفیداست

به دست خودبه ریش خود (برید)است

*********

هرآن درسی که بهرمنصب وجاست

به امید دراز مال دنیا ست

هرآن درسی که بهر منصب وجاست

به امید درازمال دنیا ست

مرایک "کربکش"به ازهزارش

به یک کشکی نمی ارزد تغارش

نه بست گردنه کاری عجیب است

میان مدرسه بستن غریب است

قلم چون بربنان قاضی آمد

خدا از دزدی ما راضی آمد

چوجز خوردن ز دنیا بهره ای نیست

خیال سارقین جزکهره ای نیست

ولی قاضی که آمالش دراز است

دهانش چون نهنگ ازآزباز است

نه یک دانه ، نه ده دانه نه هم صد

نگردد سیر گر دریا ببلعد

*********

اگر صد سال در زندان بمانم

نباشد نی زنی، بی نی بخوانم

بگردم با سگ وگله به صحرا

ازآن بهترکه با آخوند و ملا

چو دنیا رهزن است وسفله پرور

زدزدی هیچ کاری نیست بهتر

چوملکش ماند و مالک بمیرد

پس ازمن گو جهان را آب گیرد

( پیغمبر دزدان ، باستانی پاریزی ، ص 298/306 )

يک طلوع زيبا

2006-11-30T13:30:00.000-08:00

با شما یانم

2006-09-04T14:14:00.000-07:00

به این آدرس مراجعه نمایید لطف شامل حال ما شده و ادرس آشفته بازار را بسته اند
http://ary-ya-na.blogspot.com/

2006-07-27T02:16:00.000-07:00

اين را حتماً بخوانيد

وصل شد

2006-07-25T14:36:00.000-07:00

خوشبختانه امروز تلفن وصل شد و سه ماه دلتنگی به پایان رسید از دوستانی که باز زحمت وبلاگ در این مدت بر دوششان بود صمیمانه تشکر می کنم
افسوس که همه ی سایت ها در این کارتی که گرفتم فیلتر است و از فردا باید دنبال راهی برای این مشکل

افسوس که انچه امروز دیدم و برای شما نیز شنیدنی است نمی توانم بنویسم ولی بجای همه ی شما خندیدم

نظر شما چیست ؟

2006-07-25T14:32:00.000-07:00

بازامروز اول صبح به قصد پیگیری تلفن و اصلاح صورت از خانه که در عین حال دفتر کارم نیز هست خارج شدم تنها آرایشگاه تعطیل بود گفتم شاید هنوز از خواب بیدار نشده پس راه مخابرات را در پیش گرفتم از دور دیدم مسئول مخابرات توپ ِ توپ با شاهزاده اش دم در مخابرات ایستاده اند به سوی آن دو شتابان رفتم .پس از سلام و احوال پرسی مختصر گفتم هنوز نمی خواهید تلفن ما را وصل کنید . جواب داد : امروز یکی از مقامات مهم کشوری دارد می آید اینجا چطور شما خبر ندارید بیایید با هم برویم بخشداری بعد از ظهر حتماً می آیم وصل می کنم .تازه یادم آمد از دعوت نامه ی بخشدار و مراسم امروز ولی اصلاح سرو صورت را بهانه کردم و برگشتم آرایشگاه ، ولی باز نبود .نان سنگکی که از شهر آورده بودم داشت تمام می شد بهترین کار این بود که چند نان بگیرم و از نانوا نیز ساعت کار آرایشگاه را بپرسم ، داخل صف نانوائی شدم دو سه نفر مانده به من از نانوا پرسیدم : آرایشگر روبرو کی باز می کند ، در جواب خنده ای کرد و گفت : بنده ی خدا اهل ....بوده و در آنجا زندانی مواد مخدر از زندان فرار کرده بوده و با نام و شناسنامه ی جعلی یک سالی بوده اینجا کار می کرده و در ضمن کار خرید و فروش کریستال را به عنوان شغل دوم برگزیده بوده که یک ماه پیش لو می رود و الان زندانی است .نان خود را گرفتم و ناراحت راه خانه را پیش گرفتم در این فکرم که :در اینترنت خبرنامه ها رادیو تلویزیون و..... از همه جور آدمی حرف می زنند و دفاع می کنند با اعدام و زندانی شدن همه کس و همه طایفه ای مخالفت می شود از آدم سیاسی گرفته تا همجنس باز و فاحشه و......ولی هیچکس نیامده یک بار بگوید فلانی را به جرم چند گرم گریستال یا نمی دانم کرد و هزار کوفت و زهر مار گرفتند و چقدر شکنجه و زندانی اش کردند و دست آخر اعدام .مگر اینها انسان نیستند ؟ اصلا کسی سعی کرده امار اعدامی ها و ظلم ها و بی عدالتی هایی که به این قشر شده در بیاورد و کوچکترین دفاعی از این جمع کثیر بکند ؟نه متاسفانه در این یک مورد همه سکوت کرده اند و با سکوت نوعی همراهی با رزیم نهفته است .مگر نه این است که این عارضه همراه با سیاست های این دولت گریبان جامعه ی ما را گرفته و دارد همه چیز ما را از بین می برد .اندکی اندیشه کنید بدور از هر گونه تند روی ، مگر این قشر نباید از حقوقی مانند یک فروشنده ی مشروب برخوردار باشند ؟درست است که خیلی ازعوارض و نا هنجاری های فعلی اجتماع و خانواده های ما ناشی از سوء مصرف مواد مخدر است ، اما به مسئله مجرد بنگرید .اصلاً مسئله را از این زاویه بنگرید که سیستم حاکم از آلودگی این جامعه چه منافعی می برد و در مقابل با اداره کنند گان سیاست خود چگونه برخورد می کند ؟واقعاً تاسف می خورم که فلان وبلاگ نویس یا سیاسی کار یا فعال در زمینه ی روشن فکر را میگیرند وبه راحتی انگ مصرف مواد مخدر یا مشروبات الکلی یا رابطه ی نا مشروع به او می زنند و ما هم فقط به همین بسنده می کنیم که طرف را مبرا بدانیم و توطئه ی دشمنانش بپنداریم .مگر یک انسان آزاد نیست که مصرف الکل یا یک ماده مخدر را برای تفنن خود برگزیند یا رابطه را خود برای خود تعریف کند و تا زمانی که این اعمال حریم دیگران را به خطر نینداخته به آن انگ نامشروع و زشت و عیر اخلاقی بودن نخورد ؟

دهاتی

2006-07-25T14:25:00.000-07:00

نانا در یکی از پست هایش خصائص دهاتی ها را برشمرده و بسیار بسیار مذمت کرده بود در عین حال که بر همه ی آنچه که گفته بود آگاه بودم و موافق با او ، از آنجا که با مذمت کردن موافق نبودم اندکی برایم گزنده بود .اما حالا می فهمم نه این طایفه شایسته ی بیش از این هستند .یک هفته پیش بدنبال قطع شدن موبایلم بعلت عدم پرداخت بدهی بر آن شدم که یک خط زمینی خریداری کنم که در اینجا هم بتوانم از اینترنت استفاده کنم و برای پست کردن و خواندن سایر وبلاگ ها مجبور به طی طریق 200 کیلومتر راه نباشم ، در ثانی هزینه ی خرید خط زمینی نصف بدهی موبایلم نبود ، پنج شنبه گذشته یعنی 28/4 / به محض گرفتن حقوق ماهیانه پول خرید یک خط را بحساب ریخته و سراسیمه فیش آن را به مسئول مخابرات که از اهالی همین روستا است و اگر نگاهش کنی کپسول کریستال و شیره و... است و حالت بهم می خورد . با کمال پررویی گفت وصل کردن این خط خرج دارد باید شیرینی ما را بدهی ، عرض کردم شما وصل کنید شیرینی شما هم قبول اما گویا هنوز پس از گذشت پنج شش روز کریستال ها تقلبی از کار در آمده و نشئه شان نکرده که از خانه بیرون آیند و تلفن ما را وصل کنند .هر روز هم مراجعه می کنم شاهزاده شان که بجای ایشان انجام وظیفه می کند می فرمایند فردا اما همه ی فردا ها در این مملکت وصل است به فردای ظهور عج و مج .در این بیقوله که دهاتش می نامند اگر روزی کاری داشته باشی که نیاز به کارگر باشد ، یک کارگر با هزار زور و زحمت باید پیدا کنی ، وقتی آمد و کار را دید به سه چهار برابر قیمت با تو طی می کند و شروع بکار می کند ده پانزده دقیقه که کار کرد بیلش را می اندازد و می آید که اگر ممکن است یکی دو هزار تومان از دستمزدم را بدهید یک خریدی بکنم ببرم خانه می ایم ادامه ی کار را تمام کنم .پول را گرفته و از همین بغل کریستالش را می خرد و می رود همه را یک ساعته می کشد و با یکی دیگر برگشته و دو یا سه نفری کار را تمام می کنند و مابقی اجرت طی شده را می گیرند و باز همه را به خرید کریستال میدهند .دو روز بعد می بینی یکی دو کارگر اضافی که با خود آورده بود در دفتر کارت را می زنند که آقای مهندس اگر می شود اجرت کار چند روز قبل ما را بده .حالا شما خودتان تصور کنید درگیری با کارگر دهاتی ِ زبان نفهم ِ خمار و التماس هایش که کارگر اول سر ما کلاه گذاشته و پول ما را نداده و به شما حواله داده هر موقع هم پای صحبت خرد و کلان شان می نشینی از بی سواد و با سوادشان حرفشان اینست که حق مان را خورده اند و ما نمی دانیم چرا اینجا روز به روز بدتر می شود و هیچ کس حاضر نیست قدمی برای ما بردارد

به امید بوش ِ دیگری

2006-07-22T04:50:00.000-07:00

مدتهاست که از اخبار و همه چیز دورم نمی دانم چه گذشته و چه می گذرد اما همین را می دانم که موقعییت ها از دست رفته و امید دخالت خارجیان در تغییر سرنوشت ما دیگر نیست خودمان هم هنوز بجایی نرسیدیم که استین ها را بالا بزنیم و برخیزیم و برای رهایی خود قدمی پیش گذاریم .
آنچه به نظر من می رسد باز این حرکت لااقل برای 5-6 سالی عقب افتاد تا بوش ِ دیگری بیاید و دست ما را بگیرد و او موقعییت ها را از دست ندهد .
اما وظیفه ی من و تو وبلاگ نویس در این زمان چیست ؟
و باز آنچه به نظر من می رسد این است که باید دست در دست هم داده و مشکلات خود را از ریشه بررسی کنیم و مو شکافانه آنچه اسلام وارونه گی در رفتار و کردار ما رسوخ داده بشناسیم و به همدیگر بنمایانیم
باید برای همه گان روشن کرد که همه ی مشکلات ما در درجه ی اول از اسلام است بعد از آنان انتظار حرکت داشت اول باید این خرقه ی دروغ و تزویر و آدم کشی و منشاء رذیلت بدر کرد بعد سراغ این ددمنشان رفت .

2006-07-22T04:45:00.001-07:00

وحالا

از زمانی گفتم که برای گفتن یک مسئله ی شرعی از یکی که قبولش نداشتن من را می خواستن از دانشگاه اخراج کنند .
قبل از آن صدای موتور هوندا و دیدن پاترول لرزه بر جان همه می انداخت برای تیر اندازی به تمثال خمینی دو معلم را مدتها زندانی و از کار اخراج کردند و.....
اینها جرم اهانت به مقدسات تازه مقدس شده بود چه برسد به کسی که در فکرش خطور بکند که به اسلام توهین کند .
و حالا من علناً اعلام کفر و ارتدادم را برایشان فرستادم و تنها به همین بسنده می کنند : یارو دیوانه شده.
واقع مطلب با اسم غیر واقعی نوشتن حسابی مشکل پیدا کردم من که دوست دارم فقط احساسات پراکنده ی خودم را بدون خوش آمدن یا بد آمدن کسی بنویسم برای همین هم مدتها تاخیر داشتم مثلاً دو مطلب پست کردم که همان اعلام رسمی کفر و ارتدادم است ولی در ارشیو مانده .
دوستان می گویند کاری نمی کنند فقط می گویند دیوانه شده و برای تو که شاغلی و تنها ممر درآمدت حقوق کارمندی است همان هم از تو می گیرند
خودت به درک جواب زن و بچه ات چه می شود ؟
نمی دانم فعلاً همین گونه ادامه می دهم تا تصمیم نهایی دوست دارم نظر شما را هم بدانم

دوباره سلام

2006-07-22T04:45:00.000-07:00

سه ماه است که ننوشته ام و در واقع از اینترنت محروم بوده ام علت غیبت خود را بعد مفصلا ً خواهم نوشت اما بیشتر تردید من در اینکه با نام مستعار ادامه دهم یا با نام اصلی باعث بلاتکلیفی و دلسردی بود الان هم به توصیه ی دوستان با همین نام و نشان ادامه می دهم .
سال 65 هنگام ثبت نام دانشگاه جلو اسمم در لیست یک علامت ستاره زده بودند کارهای اولیه ی ثبت نام که تمام شد ، مدارک را از من نگرفتند و مرا به اتاق معاون اموزشی دانشگاه که مسئول کمیته ی انظباتی هم بود راهنمایی کردند ، وارد اتاق که شدم چند نفر دیگر هم بودند ، وقتی نشستم ایشان که متوجه شده بود همگی به منظور مشترک وارد اتاقش شدیم شروع به صحبت کرد و گفت : امسال برای اینکه حقی از کسی ضایع نشود و کسانی که مستقیماً با نظام مشکلی نداشته و همچنین کسانی که قابل هدایت هستند بتوانند از نعمت ادامه ی تحصیل بهره مند شوند این عده به صورت مشروط ثبت نام می شوند و شما باید در ابتدا تعهد بسپارید که طی مدت تحصیل هیچگونه فعالییت سیاسی نداشته باشد .
ما هم در آنزمان خوشحال که همه چیر با یک تعهد تمام می شود تعهد را امضاء و با یادداشت معاون آموزشی مدارک ما را گرفتند و ثبت نام شدم.
در اولین تعطیلی بین ترم که به شهر خود برگشتم عمویم که امام جماعت محل هم بود و حکم پدری هم بر ما داشت دست کرد و یک رساله ی تازه منتشر شده از منتظری به ما داد از انجایی که من همیشه هر حکم شرعی را لا اقل از سه چهار مجتهد حفظ داشتم این را هم شروع به خواندن کردم .
سه چهار روز بعد از برگشتن از مرخصی یک شب در خوابگاه دانشگاه هفت ، هشت نفر دور هم جمع بودیم وبحث بر سر یک مسئله ی شرعی فکر می کنم در مورد نماز یا روزه بود و از انجایی که نظر منتظری در این مورد کاملاً متفاوت با دیگران بود در ذهنم بود و من این جواب را دادم وبر آن هم تاکید کردم و در نهایت رساله را اوردم و به آن استناد کردم .
فردا ساعت دوم درس از کلاس درس شیمی که خارج می شدم استاد که همان معاون آموزشی و مسئول کمیته انظباتی بود به من گفت بعد سلف بروم اتاقش .
با کلی فکر و خیال و فراموش از اتفاق شب گذشته دم اتاقش ایستادم تا بیاید و بفهمم با من چه کار دارد . نیم ساعت بعد آمد و بلافاصله بعد از خودش وارد اتاقش شدم و او هم با ناراحتی کل جریان دیشب خوابگاه را گفت و توضیح داد تنها شانسی که آورده ام این بوده که بچه های انجمن اسلامی خبر ندارند که من مشروط پذیرفته شده ام و گر نه باید مین جا با دانشگاه وداع می کردم .
این مقدمه را برای مقایسه ی وضعیت آنزمان با حالا گفتم توضیح بیشتر را به پست بعدی واگذار می کنم

کیرنامه

2006-05-29T12:14:00.000-07:00

آدمي بنده ي كير است ز برنا و پير
كه شهانند و وزيران همگي بنده ي كير

خلق را بيهده در طبع نخوانيد آزاد
كه دروغ است و دروغ است به يزدان قدير

(5)ما همه بنده ي كيريم هم از پست و بلند
كه همه بنده ي نفسيم و نداريم گريز

كشته ي كير ِ خود و نفس و شهيديم همه
زر خريد ِ هوسِ خويش و اسيريم اسير

اين اسيران كه سر از قدرت سايند به عرش
وين وزيران كه به درگاه مشارند و مشير

شير روزند ، كجائي كه به شب زير لحاف
تا ببيني كه چو روباه شود گردن شير

قدرت ار هست به كير است كه چون راست شود
بدرد كون نواميس عقول و تدبير

(15)آنتوان باشي اگر حاكم و ديكتاتور روم
لاي ِ پاي ِ كلوپاترا بشوي خرد و خمير

ژوزفين مي شكند دبدبه ي ناپلئون
كاترين خم كند اخر كمر پطر كبير

شيخ صنعان چه كند عابد برصيعا كيست
كير بي پير نه از شيخ مطاع است و نه پير

اي بسا كون دهد آدم كه به پولي برسد
وانگه آن پول كند خرج هوسبازي كير

اين سخن را همه عالم خط تصديق نهند
جز تو اي شيخ كه بد باطني و غافل گير

(25)پرسشي ميكنم اي شيخ تو برگوي جواب
من بميرم ، سخن راست بگو بي تزوير

دم ز تقوي زني و قدرت پرهيز و عفاف
كه مطيع است و مطاع است مرا نفس شرير

اين تظاهر به ريا كاري و دينداري چيست؟
نيش پنهان مكن اي عقربك ِ زير ِ حصير

آنچه خفته است به شلوار تو از ما هم هست
ني ز ما سنگ ِ سماخ است و ز تو شاخ عبير

تو نه موسي و به شلوار عصا خواباندي
من نه فرعونم و بسته به كمر مار شرير

(35)سخن لخت از اين بحث بگويم چو فرويد
گر چه كارم رسد از خلق به طعن و تكفير

تا بداني كه تو را پته به آب افتاده است
پيش اين قوم دگر سود ندارد تزوير

نه دروغ است به حقي كه حكيم است و عليم
نه گزاف است بذاتي كه بشير است و نذير

آشنا بود مرا قحبه اي از عهد شباب
كه شباب است و هوس بر سر آن آب مطير

روزي از دفتر ايام ِ هوس پرور او
خواستم خاطره اي چند نمايد تقرير

(45)گفتم اي خورده هزاران ذكر خلق خداي
شده سنگ ِ محك ِ خلق ز برنا و ز پير

اي لب لعل ِ تو پازهر ِ بلاي ِ ساديسم
وي تن ِ سكسي ِ تو ملجاء اميال ِ خدير

اي شده پيش ِ تو شخصيت و ماهيت ِ خلق
روشن آنگونه كه باشد به بطون و به خمير

پرسشي دارم و خواهم كه مرا پاسخ آن
راست گويي كه در اين حكم بصيري و خبير

زين همه خلق كه يك عمر به تو جمع شدند
بدترين ِ همه شان كيست در اين جمع ِ كثير ؟

(55)گفت : من بدتر از اين فرقه ي عمامه بسر
كس نديدم ، بشنو ، نيست سخن بي تقرير

شيخكي بود كه در مدرسه اي منزل داشت
پاك و افكنده سر و زاهد و بس خوش تذكير

پاي منبر شبي از شيخ سوالي كردم
بخصوص از جهت حيض و نفاس و تطهير

او به من گفت كه اين مسئله را بايد جست
در فلان حاشيه ي ِ جامع تفسير ِ كبير

بهتر آن است كه در اول شب وقت ِ نماز
پيش من آيي در مدرسه ي ِ شيخ ظهير

(65)من به سر چادر عفت زدم و وقت غروب
جانب مدرسه رفتم كه نيفتد تاخير

صحن خلوت شد و طلاب به محراب شدند
برشد از ماذنه بر چرخ نداي تكبير

وارد حجره ي شيخك چو شدم او برخاست
پيش پاي من و پس گفت تَفَضّل به سرير

از پي پرسش احوال من آورد كتاب
خواند از حاشيه و متن روايات ِ كثير

گر چه اصل ِ سخن از حيض و نفاس آمد و طمث
ليك آخربه ذكر آمد و آن فعل ِ نكير

(75)آنچه درباره ي اعضاي اسافل مي جست
جزء جزء ِ آن همه را گفت نفير و قطمير

كه چنين رفتن و آن گونه زدن نيست بديع
وين چنين دادن و آنگونه شدن نيست نظير

زاني محصنه را حكم چنين است و چنان
وطي غلمان بود اين حكمش و آنش تقصير

از قُبل گر نرود با د ُبرش بايد ساخت
كه: "نساء حرث لكم" هيچ ندارد توفير

گر بمالي شود البته فقط روزه خراب
ور رود تا حشَفه نبودت از غسل گريز

(85)بردن يائسه يا غر زدن باكره را
هم مجازات چنان باشد و بهمان تعزير

ور كه افضا شود البته حذر بايد كرد
چند روزي كه خورد بخيه و يابد تعمير

باري آنقدر سخن گفت و مسائل فرمود
و آنچنان كرد مرايا و مناظر تصوير

كه مرا شهوت غالب شد و تن خارش يافت
گويي اندر همه اندام من افتاد كهير

اول كار و زني تر گل و ورگل كه هنوز
تك پران بودم و محتاط ، نه شب خواب و دلير

(95)غافل از آنكه چه دامي به ره انداخته شيخ
تن به او دادم و فارغ ز عذاب و ز سعير

جامه چو كندم و گشتيم مهياي جماع
اقتراحي بمن او كرد و شدم پند پذير

او به من گفت كه گر لذت افزون طلبي
بهتر آن است تو رو باشي و من خفته به زير

من شوم زن تو شوي مرد كه مهوش فرمود
كاميابيش كثير است و تكاپوش قصير

روي او خفتم و ماليد و فرو رفت تمام
گر چه ياروش گران بود و كج و لخت و خطير

(105)در همين حال مرا شانه و بازو بگرفت
به دو دست و به فلك بانگ و شهيقش چو زفير

پاي پر موي خود آنگه به دو پايم پيچيد
همچو لبلاب كه بر شاخ گل آويزد خيز

انچنان سخت گرفتار شدم در كف شيخ
كه نه راه حركت ماند و نه راي تدبير

در همين حال كه او گرم تكاپو مي بود
من تن نرم سپردم به قضا و تقدير

ناگهان ز پس پرده ي ِ پستوي ِ اتاق
شيخكي جست برون لخت چو بوزينه ي پير

(115)شَغَب شهوتي از چشم و تنش شعله گراي
ذكرش سخت و سيه همچو چماق ِ تكفير

بي سوالي و جوابي سوي من امد و جست
از زبر بر من ِ كج قافيه چسپيد دلير

دست بر ران ِ من افكند و سرينم بگشود
كه بسي لقمه عذب بود و رطب دندان گير

ران بيفشرد و به زور آنهمه را داخل كرد
خشك و بي قاعده و تعبيه بگشود مسير

من چه گويم كه چسان رفت فرو خرزه ي شيخ
چه كند كنده ي سر سوخته با نرم حرير

(125)در حريم و حرم مدرسه بوديم و به طبع
جاي فرياد نمي بود ز خوف و تشوير

جز به خنديدن و تسليم و رضا چاره نبود
كه نه فرياد رسي بود در ان خانه فخير

گوئي از عالم تصوير به تحقيق كشيد
قصه ي مثنوي و دخترك و وطي حمير

من مدق تا ندرد مشك ز زور و ز فشار
او مُصر تا به ته ديك رساند كفگير

زان بتر آن دو كه مي خواست بسان دو قطار
تا ملاقات كند در بن خط از دو مسير

(135)چه بگويم كه چه بودند دو تا شيخ پليد
يا چه گويم كه چه كردند ز بالا و ز زير

گر رسد روز قيامت به يقين خواهم برد
شكوه ي ِ كون ِ دريده به خداوند قدير

باري اي شيخ سخن گر چه نه خوش بود مرنج
قل كفر است نه كفر است تو با ريش مگير

شهوت ار چند حقير است تو پستش مشمار
كه سويداي حيات است و نه سويداي سرير

غايت علم و هنر مقصد اخلاق و كمال
همه را ختم شود راه بدين دير حقير

(145)ما همه بنده ي كيريم و پس افتاده ي كُس
زنده بادا كُس و بر پاي بود پرچم كير
?
1- مصرع نخست را سالها پيش به اين صورت شنيده ام :.....زشاه و ز وزير و همين صورت مناسب تر است.
2- بيت 5 : اين اميران – درست است.
3- بيت 10 : برصيصا – درست است.
4- بيت 142 : بين «است» و «نه» ، «و» زايد است.

شعر فوق منسوب است به باستابي پاريزي سالها پيش شنيده بودم تا اينكه يكي از دوستان به صورت تايپ شده بر روي كاغذ A4 با تصحيحي كه كرده بود به من داد پا ورقي ها مربوط به اين دوست عزيز مي باشد مزيد امتنان خواهد بود اگر خواننده گان عزيز متني صحيح و يا استنادي محكم از سراينده داشته باشند و در اختيار اينجانب قرار دهند.

پند

2006-05-28T21:20:00.000-07:00

حكيمي دختران را پند همي داد كه به دو چيز خود ننازيد ، يكي پرده ي بكارت و ديگري مهريه ي سنگين ، كه اولي به كير راست بند است و دومي به تخم چپ

جُک

2006-05-19T09:47:00.000-07:00

جواب "بوش " به احمدي نژاد
محمود جون ، نماز صبح يادت نره منهم را بيدار كن
قربانت
J.W.Bush

خواب دیشب

2006-05-19T09:32:00.000-07:00

ديشب در خواب مومني را ديدم كه بسيار ناراحت و خشمگين به طرف من مي امد . دست راستش را گرفتم و پرسيدم چه شده كه اينگونه اندوهگيني ؟

در جوابم گفت : آخرين لحظات زندگي در دنياي اينترنت دنبال ادرس بهشت و جهنم مي گشتم كه در سرچ گوگل به نوشته ي تو در مورد بهشت و جهنم برخوردم و خواندم . براي اينكه بتوانم از نعمات بهشت متمتع تر شده و مجامعت بيشتري با حوريه هاي بهشتي ببرم كه يك عمر محروميت خود را جبران كنم مقداري از انفيه هاي پدرم كه از ساليان گذشته بلا استفاده در خانه مانده بود وصيت نمودم با من دفن كنند و بلاخره با هزاران ترفند و حيله با خود به بهشت اوردم ، هر روز در دو سه نوبت از انها استفاده مي كردم و از حوريه هاي موجود متنعم مي گشتم در ضمن سعي و تلاش فراوان ميكردم كه از اطعمه و اشربه و ادويه ي باد اور دوري كنم .

اما طولي نكشيد كه يكي از مومنين گوزوكي خايه مال پيش خدا شكايت ميبرد كه من فقط عطسه مي كنم و هرگز نمي گوزوم " حتما كاسه اي زير نيم كاسه ام است .

خدا هم به يكي از ملك مقرب ماموريت مي دهد كه مواظب رفتار من باشد و اينگونه دستم رو مي شود ، خدا هم دستور ميدهد براي تاديب من در چاي من مقداري چوب پنبه بريزند ، و من از همه جا بيخبر امروز از اول صبح با خوردن اولين چاي در چنگ غلمان مقرب گرفتار شده ام در ضمن شيشه انفيه ام را ضبط نموده اند.

پرسيدم :حال مي خواهي چه بكني ؟

جواب داد : مي روم همان جهنم .

از او خواستم هر از چند گاهي به خوابم ايد و از احوال و تجربيات خود در اختيارم گذارد تا منهم به نوبه ي خود براي اگاهي ساير مومنين در اين اشفته بازار بنويسم تا موجب عبرت و راهنمايي ديگران شود .

جوابیه ی دکتر زر افشان

2006-05-16T17:16:00.000-07:00

اين دومين بار است كه اين مطلب را تايپ ميكنم سري قبل سه صفحه را بدون اينكه سيو كنم تايپ كردم ناگهان سيستم هنگ كرد و چاره اي نداشتم جز ري استور كردن نمي دانم چرا پس از مدتي كه يكي از پلي يرها همزمان با ورد كار مي كند سيستم هنگ مي كند يكي از دوستان مي گفت حتما بخاطر نقل كفر الود است كه چنين مي شود خيلي كار است كه سوسك يا بوزينه نمي شوي .

بگذريم از روزگار كودكي طعم سوختگي بدن را ديگر بار نچشيده بودم سوختگي دوران كودكي هم هر زمان جلو چشمم ظاهر مي شد مو بر بدنم راست مي كرد امروز هم باز دستم همان دست سوخته ي قبلي بشدت دچار سوختگي شد ، ولي من كه هفته ي پيش را به مهمانداري گذرانده ام براي نگذشتن وقت مجبورم با همين دست چند خطي را در جواب مقاله گونه ي دكتر زرافشان كه چندي قبل در ارش كمان گير خواندم مجدد تايپ كنم .

جناب دكتر مطلب را اينگونه شروع نموده اند : يكصدا در برابر جنگ و رجزخوانی های جنگی بايستيم بازپس گرفتن حقوق ملت از حكومت كار ملت است، به امريكا مربوط نيست در مناقشه‌ى جارى در مورد ايران، سؤال اصلى و پايه اين است كه هدف واقعى آمريكا در خاورميانه و ايران چيست؟

و در ادامه خود به جوابي كه سردمداران امريكا براي توجيه عمل بيان داشته اند اشاره كرده اند . اما جناب دكتر با اعتمادي به اين جواب گويا فراموش كرده اند كه اسلام سوء ظن به ديگران را كاري گناه الود و عملي شيطاني ميداند . شايد بفرمايند كه اسلام "ان من العمال بالنيات " را هم گفته و نيت با انچه در سخن و گفته مي ايد متفاوت است .

مطلع سخن من هم از همين جا ست ما و دكتر و ميليونها انسان ديگر كه از 1400 سال پيش (مخصوصا ما ها كه در اين 27 سال اخير ) در اين مملكت زندگي كرده ايم از مسلمان و غير مسلمان ، موافق يا مخالف همگي نا خواسته در تحت لواي حاكميت اسلام بوده ايم . ناخواسته يا خواسته تعاليم و تربيت اين دين در گوشت و پوست ما رخنه كرده انچه در 27 سال اخير گذشته عين چهره ي واقعي اسلام بوده كه بخورد ما داده اند و نتيجه ي ان پيدايش يك نسل خموده منفعل و سرگردان و بدون هدف بوده است .

در اين ميان تمامي افراد جامعه از روشنفكر و بي سواد ، مدافع حقوق بشر و چماقدار همگي دچار خمودگي و اشكالات اساسي در فكر و روح و نحوه ي نگرش به انچه پيرامون مان مي گذرد شده ايم .

ازاد انديشي ، درست فكر كردن ، درست تصميم گرفتن ،و در نهايت استقلال در راي و انديشه از ما گرفته شده است .

بدتر از اين زماني است كه همين اهريمن كه 1400 سال است افتخارات تاريخي ما را به سخره گرفته حال در جهت منافع بقاء خود ، توسط قشر باصطلاح روشنفكر علم كرده و ياد اور ما مي كند .

اينها درست همان چيز هايي است كه گرداننده گان فعلي جامعه با تمسك به ان توانسته اند احساسات عده ي زيادي از مخالفين را جهت تداوم سلطه ي خود بكار ببرند .

جناب دكتر شما خود بيش تر از هر كسي از اموزه هاي ديني مردم اين مرز و بوم اگاهيد و بخوبي مي دانيد اگر كسي كوچكترين تاثيري از اين اموزه ها در وجودش رخنه كرده باشد ديگر قادر به تغيير اين حاكميت نيست ، هشت سال دوران اصلاحات را از ياد نبرده ايد . اصلاحات انجام پذيرفتني نبود انوقت انتظار تغيير را از اين نسل داريد ؟ شما در اين ساليان بارها و بارها ديده ايد كه چگونه نداهاي رهايي را در نطفه خفه كرده اند . من نمونه هاي فراوان ديده ام كه پدر ، پسر را يا پسر ، پدر را در راه منافع اين نظام قرباني كرده است .

جوانان را با جوانان دوران انقلاب مقايسه كرده ايد و به نظر شما عده اي خاص براي منافع خود اينان را به اين حال و روز انداخته اند ولي اشتباه مي كنيد اسلام اين است تا قبل از انقلاب همگي تصوري خام از اسلام داشتيم بهد انقلاب چهره ي واقعي اسلام را ديديم و روز به روز واقعيات اين دين برايمان روشن تر مي شود .

جناب دكتر مگر در جلو چشم من و شما 27 سال همين حكومت به فلسطيني و غيره و ذالك كمك نمي كند مگر تاريخ را مطالعه نكرده ايد كه حالا متعجبيد كه حكومتي ديگر بخواهد براي رهايي ملت ما استين بالا بزند مگر افتخار شما نيست كه در سر در سازمان ملل نگاشته اند " بني ادم اعضاء يكديگرند ....." پس سفصته ي چه مي كنيد ؟

در طول تارخ بسيار قبائل و حكومت ها به ملت هاي غير خودي كمك كرده اند . همه هم در جهت منافع خودشان و ان ملت ، خيلي اوقات منافع مشترك مي توان يافت و دست به دامن ديگران شد و يا به ديگران پيشنهاد كمك داد .

حداقل منافعي كه مي توان نام برد افزايش محبوبيت ، ايجاد امنيت ، ايجاد مراودات ، و..... است .

بخوبي مي دانيد تا زماني كه يك حكومت بي كفايت در نقطه اي از زمين حكم فرما ست ضررش علاوه بر مردم خودش كل جهان را در بر مي گيرد ( حرف هاي من اظهر من الشمس است نمي خواهم برايش مثال و مصداق بياورم ) حال چگونه انتظار داريد در حالي كه امريكا رهبري دهكده ي جهاني را بر عهده گرفته در مقابل اينهمه بي كفايتي و ..... ساكت بنشيند .

مگر نه اين است كه 27 سال است بعد از هر نماز يوميه سه بار مگر بر امريكا مي گويند و در تمام دنيا منافعش را به خطر انداخته اند پس بجاست كه براي دفاع از منافع خود و ملت ايران دست به هر اقدامي كه صلاح مي داند بزند .

جناب دكتر نك حمله امريكا اسلام و افراطي گرايي اسلامي است ، چه در عراق باشد چه در ايران و هر كس با ان مخالفت كند مسلم بدانيد كه در خط جمهوري اسلامي است تازه فهميده كه بايد اول از همه به ايران حمله مي كرد كه سر چشمه ي اين افراطي گري خشك مي شد . جمهوري اسلامي تمام اعتبار و استحكام خود را مديون اسلامي است كه چنان انساني را پرورش مي دهد كه بتوانند با نام او 27 سال بر گرده ي من و شما سوار شوند و هر كاري خواستند بكنند و در نهايت بگويند " اشتباه مرا به حساب اسلام نگذاريد " و من و شما هم بگوييم راست مي گويند خود اسلام خوب است اينها بد عمل مي كنند . من مي گويم ديني كه انسان سازي مطلوب ندارد براي لاي جرز ديوار خوب است .

ما زماني مي توانيم درست فكر كنيم درست عمل كنيم كه حداقل 27 سال در دنياي ازاد زندگي كنيم و نفس بكشيم بدور از چماق دين

يادتان نرفته كه زمان انقلاب چكونه تمامي گروه هاي چپ و راست ملي و مذهبي و بي دين دوش به دوش هم براي رفتن و از بين بردن شاه به خيابانها مي امدند ؟ چه كرده اند با اين مردم كه دو وبلاگ نويس كه تا حالا همديگر را نديده اند به جان هم مي افتند و نمي توانند براي يك هدف مشترك يك تصميم مشترك بگيرند نديديد گروه هاي دوم خردادي كه جگر گوشه ي خودشان بودند و 8 سال به بقاء انان كمك كردن چگونه در مقابل هم قرارشان دادند .

جناب دكتر مطمئن باشيد با اينهمه رسانه ي موجود و با اين امت هر هر مذهب موجود هيچكس توانايي ترور فكري از قبيل فكر من و شما را ندارد ، اصل فكر كردن ترور شده است زماني كه مردم از يك طرف خيابان رو به بالا درود بر مصدق شعارشان بود و رو به پايين مرگ بر مصدق .

ملت فعلي ما هم ، اكنوندقيقا دچار همان حالتند با اندك صحبتي افكارشان 180 درجه مي چرخد به ميان قشر عادي مملكت بياييد و لمس كنيد حالت مردم را .

شما ميفرماييد موضع من در برابر جمهوري اسلامي روشن است بدون اينكه جرات داشته باشيد بگوييد موافقيد يا مخالف چرا كه از اسلام حرف زدن اموخته ايد هميشه دو پهلو حرف زدن . اصلا خودتان هم سرگردانيد چرا كه وقتي فكر مي كنيد مي بينيد مشتركات زيادي داريد پس صد در صد مخالف نيستيد ولي مطمئن باشيد اگر يك نقطه نظر مشترك داشته باشيد ديگر نمي توانيد مخالف باشيد و از طرف اين قشر سومي كه مي گوييد در صورت حمله ي امريكا ضرر خواهد كرد حرف بزنيد .

اصلا چقدر اشنايي با اين قشر داريد فكر مي كنيد چقدر مي توانيد در انها تاثير گذار باشيد ولي من كه خود يكي از افراد اين گروهم احساس ميكنم هيچ سنخيتي با اين گروه نداريد .

موجوديت جامعه را جدا از موجوديت نظام هاي سياسي ميكنيد در صورتيكه اصلا چنين چيزي لا اقل در جامعه ي ما درست نيست مگر همين مردم اين نظام سياسي را از ابتدا بوجود نياورده اند و الان هم به ستوه امده از ان تحملش نمي كنند مگر الان همين نظام سياسي ساليانه هزاران قرباني به اسم تصادفات جاده اي حوادث غير مترقبه قتل هاي زنجيره اي و غير زنجيره اي قاچاق مواد مخدر و .......از اينها نمي گيرد .

همه انها كه شما از ان بيم داريد هم اكنون اين قشر گرفتارش هستند و شما حاظر نيستيد امار ان را حتي مطالعه كنيد مگر فكر مي كنيد امريكا نيايد و خود اين قشر بخواهند سرنوشتشان را تغيير دهند اين هزينه ها را نبايد بپردازند ؟

تفاوتش اينست كه امريكا كه امد بيشتر كشته ها نظامي خواهند بود دست بدامن او شدن و اميد به او داشتن اتفاقا به همين خاطر است كه اين معظلات به حد اقل برسد .

طوري حرف مي زنيد و از جنگ براي ما تصوير كشيده ايد كه لا بد جنگي از قبيل جنگ بنی غریطه در مقابلمان است مگر فراموش كرده ايد امريكا عراق را چگونه تصرف كرد و چند كشته بر جاي گذاشت ؟

اگر ريشه ي اينها كنده شود مطمئن باشيد اين مردابي كه امريكا و ديگر كشورها در عراق و ساير نقاط در ان گير كرده اند خشكيده خواهد شد و كشتار تمام خواهد شد .

جناب دكتر اينها هستند كه جان انسان برايشان ارزش ندارد و براي هر چيز و هر كار از كشتار استفاده مي كنند مطمئن باشيد اگر همزمان با حمله به عراق به ايران هم حمله كرده بود يك هزارم اين كشته هاي پس از تصرف پيش نمي امد . چرا چشم خود را روي هم گذاشته ايد و جنگ شيعه و سني ، عقده گشايي هاي مردم عراق و تصويه حسابهاي شخصي و گروهي و قومي قبيله اي انها را به حساب امريكا و جنگ امريكا مي گذاريد .

اگر صدام روي كار مي بود هر ساله همين تعداد كشته را بدون اينكه كسي از ان خبر شود و اب از اب تكان بخورد انجام مي شد .

اكنون در موقعيتي هستيم كه تمامي ان هزينه هايي كه شما ما را از ان ترسانده ايد در صورت انتخاب ازادي بمراتب كمتر از وجود اينها خواهد بود.

هر كس هم پا پيش گذارد و بكمك مان بيايد منافعش تامين خواهد بود فقط تفاوت اينست كه يكي ديگران را هم در اين منافع شريك مي كند يكي نه .

بلي امريكا به هدف كنترل ذخاير نفتي خاورميانه به اين منطقه چشم دوخته و امريكا بيشترين مصرف انرژي را دارد و كمترين دارنده ي ذخاير شناخته شده ي ان .

مطمئن باشيد تنها اوست كه قدر اين ذخاير را مي داند و او بهترين و برترين صاحب حق براي كنترل و مديريت بر اين ذخاير است ( مگر وضع مردم ما ، مملكت ما ، جامعه ي ما از زماني كه نفت را شناخته و بشكه اي 5 دلار فروخته ايم تا حالا كه 70 دلار مي فروشيم چه تفاوتي كرده و اگر او مي بود چه مي شد اصلا با عربستان چقدر فاصله داريم ) تا صد سال ديگر هم كه ما در اين حال بسر بريم برايمان مهم نخواهد بود كه ذخاير را با سطل از زير زمين بالا بكشيم يا با امكانات تمام مكانيزه ، مهم نخواهد بود كه از هر سطل يك قطره داخل بشكه برسد يا حد اكثر ممكن .

شما امار ريخت و پاش و هدر رفتن اين محصول را طي فرايند استخراج مطالعه نماييد متوجه مي شويد اگر همان ميزان پرت را خرج خودمان بكند و بقيه را خودش به ثمن بخث ببرد باز به نفع ماست .

در اين 27 سال در امد نفت با ما توده ي ملت چه كرده چند در صد اين در امد صرف اباداني اين مملكت شده ؟ جناب دكتر چرا دنبال اين هستيد كه چه كسي به نفت ما چشم دوخته بنويسيد چه كسي بيشترين استفاده را در حال حاضر از اين ثروت مي كند .

بجاي اين حرفها بنويسيد از اول انقلاب چقدر نفت براي يك راي زپرتي به چين و روسيه و سوريه و .....داده شده در روز چند معاهده ي تر كمنچاي به پاچه ي اين ملت شده ؟

از قديم گفته اند اگر ادم لگد هم مي خورد بايد از اسب لگد بخورد .

بعضي ها اسمشان چنان دهن را پر مي كند كه نگو و نپرس وقتي حرفشان را مي شنوي واقعا متاسف مي شوي چند قبل هم دو تن از بزرگان دفتر تحكيم با نگرشي مشابح در كنگره امريكا اظهار فرموده بودند كه بجاي جنگ و اين حرف ها بايد در ايران رفراندوم برگزار شود و از اين طريق رژيم ايران تغيير پيدا كند .

بنده بعنوان يك نفر مطلع از افكار و انديشه ي قشر غالب اجتماع كه عبارت از مردم عادي ، كشاورزان ، روستاييان ، كارمندان جزء ادارات و..... اگر بتوانم به زور خودم را جزء مخالفين نظام به حساب اورم معتقدم اگر در شرايط فعلي انتخاباتي كاملا ازاد در جامعه برگزار شود 90% مردم به تداوم اين حكومت راي مي دهند . تنها مخالفي هستم كه معتقدم از اول انقلاب تا كنون هر چه انتخابات برگزار شده چه از نظر تعداد افراد راي دهنده و چه افرادي كه از صندوق سر در اورده اند در حداكثر سلامت بوده از جمله همين اخرين انتخابات رياست جمهوري .

من كساني را مي ديدم دم از احمدي نژاد مي زنند با يك سخنراني تلويزيوني كه از او ديده بودند كه شاخ در مي اوردم پيش خودم مي گفتم شايد از ترس است و در ظاهر اما نه زمان نوشتن راي كه در خلوت هم بودند به همو راي دادند .

ميدانيد در مدت اين 27 سال مجموعه اي از عوامل را در وجودمان بوجود اورده اند كه از راه دور براحتي قابل كنترل باشيم و براحتي حتي با دست خود حكم اعدام خودمان را امضاء كنيم . فكر مي كند اين رقم كه در مورد استشهاديون اعلام مي كنند كيانند اگر راست ميگويند يك استشهادي مثل استشهادي هاي حسن صباح رو كنند اينها همه سرخوردگان اجتماعند كه همه نوع خود كشي را ازموده اند و نتيجه نگرفته اند .

اين كه گفتم وقتي به ميان قشر تحصيل كرده بروي وحشتناك تر مي شود همه از ترس از دست دادن موقعيت هايي كه نا بجا بدست اورده اند ويا رو شدن جناياتي كه در كنار رژيم قرار داشته اند همه يك صدا به رژيم راي مي دهند .

در كدام سيستم حكومتي پزشكان و متخصصين ما مي توانند اينگونه بي مسئوليت كار كنند و در قبال ان دست مزد هاي انچناني بگيرند و باز دم از كم بودن دست مزد بزنند ، بازاري در كدام رژيمي مي تواند به پشتوانه ي صد نا ده شاهي كه بعنوان خمس و سهم امام مي دهد همه كاره ي اقتصاد مملكتي شود و .......

پس همه به اين نظام راي مي دهند ملت بد بختي هم كه افسون و جادو ي اينها نباشند باز با خود مي گويند از بد بنه نالي كه از بد ، بدتر ايد .

اگر ملاك و معيار اقاياني كه دم از رفراندوم مي زنند غرو لند و اعتراضات داخل تاكسي و اتوبوس است در شب نشيني هاي تمام علما و مراجع عزام هم اگر بنشيني همان حرف ها هست پس چرا چيزي عوض نمي شود .

امريكا هم براي همين است كه به اين صحبت ها توجه نمي كند او مدتها پيش گفته رفتار انتخاباتي مردم ايران قابل پيش بيني نيست .

مخلص كلام هر گاه ما 27 سال دور از اين رژيم بدون هر گونه پچ پچ اينان زندگي كرديم مي توانيم بگوييم چه مي خواهيم و چه مي توانيم بكنيم ولي كو اين هواي ازاد كه پنجره را باز مي كند .

جناب دكتر مردم اين زمان را با زمان انقلاب مقايسه كرده ايد و خودتان در اين قياس جواب خود را داده ايد ارمغان اين انقلاب چيزي نبوده جز اعتياد ، فقر ، فحشاء و خمودگي اين ملت براي همين است كه من و امثال بنده معتقديم از بيرون كسي بايد بيايد و اين جامعه را دگر گون كند

هر كس در داخل باشد وقدرت چنين كاري داشته باشد دليل زنده بودنش همسويي با اينها ولو در حد كم است و باز ما را به همان راهي خواهد برد كه اينها مي برند .

جناب دكتر قسمتي از نوشته هاي شما از حد سواد اب پاش من خارج بود كه بخواهم در موردش اظهار نظر كنم فقط مي دانم در ابتدا انجا كه موجوديت جامعه را از موجوديت سياسي جدا كرده بوديد و در اخر انجا كه از يه قل دو قل دوستان صحبت مي كنيد قافيه را مي بازيد و در قضاوت به اشتباه مي رويد البته تقصيري نداريد باز همان تربيت اسلامي ماست كه نوشته هاي ما را تحت تاثير قرار مي دهد .

من به عمد عنوان و ادرس اين وبلاگ را اينگونه انتخاب كرده ام كه كسي مرا براي بي سوادي غلط املائي پرت و پلا گوئي باز خواست نكند .

بهشت و جهنم

2006-05-01T12:51:00.007-07:00

گويند يكي از مومنين را وارد بهشت مي كنند به محض ورود ياد توصيف هايي كه در دنيا از بهشت شنيده بود مي افتد مي بيندد جوي ها و نهر هاي فراوان از شير و عسل و ....در كنار درختان ِ سر به فلك كشيده جاري ست هواي لطيف و اهنگ هاي موزون در كنار نهري سفره ي صبحانه اش را گشوده و چاشت مفصلي مي خورد ، به رسم تمامي مومنين بعد از خوردن واستشمام هوای مطلوب عطسه ای مي كند كه بلا فاصله حوري زيبا در مقابل وي اماده مي شود از مومن مي پرسد : با من كاري داشتي ، من در خدمتگذاري اماده ام . مومن : نه من كسي را صدا نزدم ، فقط باد گلوئي كردم . حوريه مي گويد : اينجا همه مرا اينگونه صدا مي كنند ، حالا هم امده ام ، و اماده ام كه انچه مي خواهي براورده كنم . مومن هم كه حوريه اي به ان زيبايي ديده بند شلوار را مي گشايد و مشغول مجامعت با او مي شود ، در اخرين لحضات مجامعت از فشاري كه بر مومن امده ناگهان و بي اختيار بادي از ما تحتش خارج مي شود و بلا فاصله فرشته اي با قد بلند و اندامي تنومند با ذكري اماده بكار در مقابلش ظاهر مي شود .
مومن دست از مجامعت كشيده و مي پرسد : كه هستي و اينجا چه مي كني . پاسخ مي شنود : من غلمان هستم و فرشته ي ذكور مقيم بهشت ، تو مرا صدا زدي حال امده ام و در خدمت تو هستم . مومن : من كسي را صدا نزدم فقط در اثر فشار گوزي از من ناخواسته خارج شد .
غلمان مي گويد : در اينجا همگان مرا اينگونه صدا مي زنند .
و بدون معطلي مومن را بر گردانيده ومشغول مجامعت با ان مومن مي گردد بطوريكه چهار ستون بدن مومن به لرزه مي افتد .
مجامعت به پايان مي رسد و حوريه و غلمان از نظر مومن نا پديد مي گردند ، مومن هم سفره خود را جمع كردي و عزم خروج از بهشت را جزم مي كند ، دم در بهشت ، در بان متعجب علت خروج را از مومن سوال مي كند .
مومن مي گويد : من روزي ممكن است يك عطسه می زنم ولي روزانه صدها گوز مي زنم ، اينجا به درد من نمي خورد ، براي يك كس كردن صد بار بخواهند كونمان را پاره كنند

اين هم يك قطعه از پيامبر دزدان ِ باستاني

انبيارا به تمامي چو بياري بنظر
همه را نور و مرا نار نمايد مصدر
آدم و موسي و عيسي همگي تا خاتم
جايشان جمله بهشت است و مرا جاي سقر
نيست در خلق خدا هيچ تفاوت زا اغاز
اين تفاوت به ميان امده از عالم ذرّ
اين تفاوت كه ميانست ندانم از چيست
خلقت ِ من ز عزازيل بگرديده مگر؟
ماخذ ِ خلقتِ انساني اگر يكسان است
پس علي از چه علي گشت ، عمر از چه عمر ؟
هر كسي مسكن و ماواش بود لايق خويش
انبيا راست بهشت و چو مني راست سقر
چون چنين است ، مرا ميل نباشد به بهشت
كه در انجاي نباشد بجز از اعور و كر
در جنان نيست بغير از صلحا هيچ كسي
نتوانم كه به انها ببرم يكشب سر
احمد الله كه مرا طبع بلند است بلند
كه روم دوزخ و در نار بگيرم سنگر
محضِ اسايش و اسودگيِ امتِ خويش
معصيت را بنموديم ز عبادت خوشتر
زاهدان را نبود طعمه به جز خون ِ جگر
امت من همه نوشند به دوزخ ساغر
زاهد و عارف و عالم همگي عريانند
امت من همه دارند ز دزدي زيور
زين تفاخر چو شبي سخت بخود باليدم
حضرت عايشه بر خاست چو شمس از خاور
گفت اي احمق ِ نا حق ، تو كه يارت نار است
از چه نبود بسرت از زر و زيور افسر
تو كه دنيات چنين باشد و عقبات چنان
از چه منطاق تو نا يافته زيور از زر
عزم كردم كه ز چنگش به دو پا بگريزم
ناگهان بر سرم انداخت ز پس يك ششپر
بسكه افكند به اندام من او چوب و چماق
گفتم اي عايشه ، التوبه ز حق كن تو حذر
با همه شان نبوت به هزاران خجلت
مي روم خدمت ان دزد كه بستانم زر
كوه و هامون همه از بارش جودش شاداب
انكه را نيست نصيبي بود اين پيغمبر
شرق تا غرب ِ جهان امت مايند ولي
تو فقط امت من نيستي اندر كشور
بحر جود و كرمت چون به تلاطم ايد
كوه و هامون و بيابان همه گردد گوهر
هر زماني كه كف جود ز هم بگشائي
حاتم طي به سخاوت شودت حاجب در
امتم شو ، كه چو بر پاي شود روز جزا
همره خود به قيامت برمت تا به سقر
من نشينم به فراز و تو نشيني به نشيب
باش بر امت من يكسره مير و سرور
و ر ز شرع من ِ نا شرع تو را باشد عار
رو به جنت بنشين با علي و با بوذر
ني من و ني تو، تو را باد همان حور و قصور
شربتت هيچ نباشد به جز اب ِ كوثر
حاصل ، اين عايشه را گر ندهم من زر و سيم
اين حميراي كند ريش من از خونم تر
( پيغمبر دزدان ، باستاني پاريزي ، ص333-336 )

نامه ای که در چاه جمکران افتاد

2006-05-01T12:51:00.006-07:00

نامه ای که در چاه جمکران افتاد سر از کاخ سفید در اورد

2006-05-01T12:51:00.003-07:00

نا نا ي عزيزم

مطلب تو را ( اگر ناراحت مي شويد " شما را " بخوانيد ) در مورد دهاتي ها خواندم . بشدت لذت بردم چرا كه خودم نمونه اي از آنها هستم در دور افتاده ترين نقطه ي اين كشور در يكي از همين دهاتي كه انسانهايي با توصيف تو زندگي مي كنند مشغول بكار هستم و اخيرا هم به جبر مشكلات اقتصادي و فرار از اجاره خانه و هزينه هاي سنگين شهر نشيني زن و فرزندان خود را هم اسير آن كرده ام و به ده پناه اورده ام . پس شهريي كه پس از چهل سال دهاتي مي شود . همه پيشرفت مي كنند و من پس رفت . همين است پس از بيست سال كارمند بايد به دهات پناه برد .
در شهر ما تمام سرگرد و سرهنگ هاي نيرو هاي مسلحش پس از فراغت از كار اداري روزانه به دهاتشان مي روند و گاو و كوسفندانشان را تيمار مي كنند و باز فردا صبح با همان عطر و بوي طويله و خر گاه خود به پشت ميز كار خود بر مي گردند صبح ها با بنز الگانس و بعد از ظهر ها با خر و قاطر جابجا مي شوند . مسئولين تراز اول شهر وقتي به راننده ي خود مي خواهند بگويند بايست به عادت عصر روز قبل از همان اهنگي استفاده مي كنند كه براي نگه داشتن الاغ بكار مي برند .
يكي از بزرگان گفته اگر مي خواهي سامان ملكي را بر هم بزني كارهاي خورد را به بزرگان و كارهاي بزرگ را به ادمهاي كوچك و پست بسپار و حالا كه نه از ابتداء حاكميت اسلام در اين سرزمين به اين سو رفته و حالا كاملا اين امر برايمان محقق شده .
پس از بيست سال اشتغال خود و همسرم هزينه هاي زندگي ما را كه از ابتدا ،خوشحال بوديم كه در ده كار نكرده ايم ، مجبور به اقامت و اشتغال در روستا نمود . در طول اين دو سه ماهي كه مقيم اين روستا شده ام خوشبختم از اينكه مي بينم اگر دوباره حكومت عوض شود و انقلابي بوقوع پيوندد و ان انفلاب فرزندان خود را ببلعد ديگر دهاتي نخواهد بود كه به شهر ايد و زمام امور را در دست گيرد و بر مردم مسلط شود .
بلاي اعتياد چنان به جان مردم افتاده و چنان دهاتي هاي ما را در اغوش گرفته كه هرگز حاضر نخواهند بود از چنين اغوش گرمي به اميد وصال و يافتن شاهدي ديگر ترك يار و ديار كنند.
چندي پيش ميهماني بر من وارد شد ، من كه خود ترياكم تمام شده بود و بر عكس هميشه كه حد اكثر 10 دقيقه در ئاخل روستا يك دوري مي زنم كه مثلا اگر كسي كاري داشته باشد بداند كه من هم هستم ، مجبور شدم بدنبال ترياك ساعتها در خارج از خانه دور روستا چرخ بزنم به هر كس كه گفتم ترياك مي خواهم چنان نگاهم ميكرد كه انگار ادم كشته ام و يا بد ترين فحش ها و نا سزا ها به او گفته ام با ناراحتي مي گفت ندارم و از من فرار مي كرد . و همه مي گفتند اينجا كسي ترياك ندارد .
منهم خود را بشدت ناراحت گرفتم ( اخه پيش خودم مي گفتم اينها را اگر بجوشاني از هر كدامشان صد من شيره ترياك مي ريزد چرا اينگونه برخورد مي كنند بگويم از من مي ترسند ؟ نه ، اصلا قيافه ي من به خايه مال ها نمي خورد ) اولين نفري كه ديدم جلو رفتم گفتم اگه ميشه از هموني كه خودتم مي كشي يك كمي به من بده يا هم اين پول برو برام بگير و بيار. بلافاصله دستش را به جيب برد و يك تيكه سفيد رنگ مثل تيكه هاي نشاسته منتهي كدر تر داخل مشتم گذاشت . نگاه كردم ديدم نا اشناست گفتم : چيه ؟ من ترياك مي خواهم . بلافاصله از دستم قاپيد و گفت : بي كلاس ( با بي اعتنايي در حالي كه غرو لند ميكرد و دور مي شد با صداي بلند ) اقا رو ، كريستال به اين خوبي را ول كرده دنبال ترياك مي گردد ، داداش ترياك قديمي شده اينجا ها هم بيخود نگرد ، اينجا كسي اشغال نه مي كشه نه مي فروشه از اينا خواستي همه دارند .
تازه فهميدم چرا من در طول اين دو سه ماه حتي يك مراجع هم نداشته ام و چرا روز ها و شبها اينجا مثل خانه ي ارواح است ، چرا زن همسايه كه كارهاي خانه مان را كمك مي كند و بارها مرا در حال كشيدن ترياك ديده هميشه به خانمم مي گويد برو خدا را شكر كن كه شوهرت معتاد نيست ......و چرا......

تو هم نترس عزيزم كه ديگر از هجوم دهاتي ها در امانيم

رامين جهانبگلو

2006-05-01T12:51:00.002-07:00

به امید آزادی این آزاد مرد

رهن نامه

2006-05-01T12:51:00.001-07:00

استقراض شرعي دريافت نمود ، مبلغ دو هزار تومان نقد رايج خزانه ي عامره ، از مال ِ خاص ِ خالص ِ سوخته و برشته ي اتش ِ فراق و گداخته ي بوته ي اشتياق ، بلبل ِ بوستان ِ شيدايي ، شمع ِ محفل ِ مجلس ارايي ، كه تن در تالاب محبت شسته ، و عمري در خانه ي اندوه نشسته و دل در بند سيه چشمان بسته ، آقا مجنون عبدل ابادي اصلش منزل ابادي (؟) بر ذمه و رقبه ي پرده نشين ِ چمن ِ خوبان ، زهره ي برج ِ جمال ، شمع ِ بزم ِ وصال ، غنچه ي گلستان ِ لطافت ، سرو بوستان ِ ملاحت ، آراسته ي گلزار ِ صباحت و سماحت ، عندليب ِ چمن ِ خوبي ، شكوفه ي نو بهار ِ محبوبي ، نور ديده ي راحت القلوبي ، عاقله ي كامله ي رشيده ي بالغه ، سروناز خانم ، ساكن " غمزه اباد " كه انشاء الله تعالي بعد از يكسال مهمسازي نمايد.
و در رهنِ مبلغ مزبور نمود عضوي از اعضاي ظريف و لطيف خود را كه عبارت است از يك باغچه ي سبز و خرم و نسرين و رياحين توام ، و واقع است در محله ي عشاق ، در زير دست ِ درپاچه ي ناف ، محدود به حدود اربعه با توابع و لواحق شرعيه و عرفيه : حدي از طرف شرقي به ران راست و حدي از طرف غربي به ران چپ ، و حدي از طرف شمال به كوه سرين و حدي از طرف جنوب به گردنه ي نعل اشكن ِ زير ِ اِشكَم ، با تمام لواحق مِن الممر المياه و الاشجار و حركات و سكنات ِ شرعيه و عرفيه ، و بر خود لازم و متحتم نمود كه در باب اجاره ي منظوره ، سي دانه شفتالوي ابدار از غنچه ي دو لب و دو نرگس ِ پرخمار ، و مژگان ِ خوابدار و سنبل ِ تابدار ، و خال ِ هندو و چشم جادو ، و سيم ِ دندان و بياضِ گردن و نار ِ پستان ، با آهاي آهاي آقا مكن مرگ ِ من مكن ِ اصفهاني ، واي واي قزويني ، الوم الوم تبريزي ، اوف اوف كرماني ، بكه بكه كردستاني ، يواش يواش كاشاني ، ناز ناز هاي تهراني ، اوفيش اوفيش مگه توشه يزدي ، همواره همواره فدات شم شيرازي ، با يكصد مرتبه به گفتار شيرين تكرار كردن آقا جان تصدقت شوم ..... كار سازي نموده و عذري كه خلاف شرع عشاق باشد نياورد .
بتاريخ نوروز سلطاني في سنه ي " بگو خوابت نبرد "
( پيغمبر دزدان ، باستاني پاريزي ، ص602-604 )

باز هم امید

2006-04-27T14:17:00.000-07:00

طوفان است هوای سرد در دل بهار امیدمان به غرش است غرشی که فرو ریزد بساط این مزوران را و رهایی دهد تمامی چشم براهان آزادی را

2006-04-27T13:56:00.000-07:00

مكالمه ي دو دزد

آقاي من شنيده ام كه جامه ي حَوْبَه را با اب توبه شسته ، به نماز جماعت حاضر مي شويد . بسيار كار بي جايي كرده ايد ، چه گفته اند : نماز خواندن كار بيوه زنان است ، روزه گرفتن صرفه ي نان است ، كربلا و حج رفتن سير جهان است ، اما مال به دست اوردن كار اهل بيابان است .
چه خوش گفت ، جُفتِ هم خُفتِ ما ، حضرت عايشه قرين ، امّ السارقين، در كتاب "هداية النسوان " :
شبي دزدي به دزدي گفت در دشت
كه تا كي كوه و صحرا مي توان گشت ؟
گدار و گردنه تا چند بستن
به ششپر دست و دلها را شكستن
چه حاصل زين همه تاراج بردن ؟
به جاي باده خون خلق خوردن ؟
بيا تا سوي شهري تاخت اريم
قدم بر مسجد و منبر گذاريم
دگر چون مار بر مردم نپيچيم
نمد را هشته و دستار پيچيم
بيندازيم شش پر را به جايي
به دست اريم تسبيح و عصائي
نصيحت هاي قاضي را پذيريم
نماز و غسل و روزه ياد گيريم
بسي اندر لورگاهان بمانديم
بجز دزدي دگر درسي نخوانديم
گدار و گردنه دارد صفائي
ولي انجا نباشد مقتدائي
هواي گردنه گر مشك بيز است
نه مثل مدرسه طلاب خيز است
بيا در مدرسه سالي بمانيم
اصول و منطق و فقهي بخوانيم
بلي ، دزدي كه محبوب القلوب است
حساب و هيئت و انشاش خوب است
معاني و بيان تا كس نداند
ز حكمت تا كتابي را نخواند
زبانش لال مي گردد در ان بين
كه بر بالين او ايد نكيرين
به پاسخ گفتش ان دزد هنرمند
كه گر بر سر گذارم كوه الوند
به خنجر گر بدرانم درون را
به ناخن بر كنم ور بيستون را
اگر با عيسي مريم ستيزم
دمي گر صد هزاران خون بريزم
به دزدي گر بدزدم پوش كعبه
مرا از صحبت ز...قحبه گان به ؟
نمازي كه در ان قاطر فروشم
چو بانگ كَهْره اي ايد بگوشم
امامي كه حضورش "نان و حلوا" ست
قرائت هاي او از مخرج ماست
چو من ريشش به د وغ بز سفيد است
به دست خود به ريش خود ...است
هر ان درسي كه بهر منصب و جا ست
به اميد دراز مال دنيا ست
هر ان درسي كه بهر منصب و جا ست
به اميد دراز مال دنيا ست
مرا يك "كُربكُش" به از هزارش
به يك كشكي نمي ارزد تغارش
نه بستِ گردنه كاري عجب است
ميان مدرسه بستن غريب است
قلم چون بر بنان قاضي امد
خدا از دزدي ما راضي امد
چو جز خوردن ز د نيا بهره اي نيست
خيال سارقين جز كهره اي نيست
ولي قاضي كه امالش دراز است
دهانش چون نهنگ از آز باز است
نه يك داند ، نه ده داند نه هم صد
نگردد سير گر دريا ببلعد
اگر صد سال در زندان بمانم
نباشد ني زني ، بي ني بخوانم
بگردم با سگ و گله به صحرا
از ان بهتر كه با اخوند و ملا
چو دنيا رهزن است و سفله پرور
ز دزدي هيچ كاري نيست بهتر
چو ملكش ماند و مالك بميرد
پس از من گو جهان را اب گيرد
(پيغمبر دزدان ، باستاني پاريزي ، ص298-306 )

به يكي از حكام فارس

شود فداي حضورت پيمبر دزدان
بيا به حضرت ما آر حاليا ايمان
گذشته است ز هجرت هزار و سيصد و سه
كه گشته رهبر امت به دوزخ و نيران
ز شيخ و شباب و فقير و غني همه يكسر
كسي نمانده كه امت نباشدم به جهان
يكي "حَكَمْتُ" رقمزد كند به نوك قلم
يكي "قَضَيْتُ" نويسد به عشق سفره ي نان
يكي به رشوه به خشك و تر اتش افروزد
دگر به جامه ي تد ليس همچنان شيطان
عريضه به حضور مبارك اجل عالي ان نويسد كه جاهي دارد و تمناي قرب حضور ان نمايد كه ديهيم و كلاهي ، نه من كه پيغمبر دزدانم و خوش نشين كوه و بيابان ، سريرم سنگ است و نخجيرم پلنگ ، لوَرگاهم قله ي قاف است و سنگر دزدانم كعبه ي مطاف ، پيوسته مُحرِمِ حضور كعبه ي امتم و زمزم اسا غرقِ عرقِ سرقت ، اداي مناسك ِ گردنه بندي را بر خود لازم و متحتّم شمرده و عمره ي مفرده ي بلند كمندي را عازم ، در مَشعَرِ گردنه و گدار روي تخته سنگي مقيم و در وقوفِ عَرفاتِ جنگ مستقيم مي بوده ام .
اما در ورود حضرت عالي ان كوكبه ام تباه و روزگارم سياه شد . هميشه سارق امتان ما ، گردنه ي سبزوار و گدار قندهار را بسته ، عُشر اموال مسروقه را كه حق النبوة ماس مي رساندند : عقيق از يمن ، برنج از پيشاور ، شال از كشمير ، به از اصفهان و زيره از كرمان مي اوردند ، ولي در ايام حكومت سركار عالي از زالي پياله اي و از اغالي گوساله اي ، از انباري توشه اي و از خرمني خوشه اي ، از خانه اي دري و از "خر كله" كُرخري هم نمي توان اورد .
ناچار از كرمان خود را به استان رسانيدم كه از دين برگشتگان را هدايت كنم ، مبادا چراغ شريعت ما در زمان شما خاموش و رسم دزدي فراموش شود .
الحاصل ، يا امتان ما را اذن ده كما في السابق دزدي كنند و حق النبوة ما را برسانند – و بر طبق مدعي دستخطي هم مرحمت فرمائيد – يا اينكه به حضرت ما كه پيغمبر سارقانيم دستي چيزي دهند كه ارابه خوابيده است .
امرالحضرت الاجل العا لي مطاع .
(پيغمبر دزدان ، باستاني پاريزي ، ص309-311 )

در مدح رحمتعلي شاه

شبي من بودم و شراب و شاهد و ساغر
خيال موي و روي و شكرين لب ، نرگس دلبر
بياد ُترك مستِ چشمِ شهر اشوبِ جادويش
گهي در خواب و بيداري و گه هشيار و مست اندر
ز سمتي نغمه ي چنگ و رباب و ارغنون و ني
ز سوئي ناله ي بلبل ، ز جائي صوت ساز و تر
همي از ياد خط و حُسن ان شيرين دهان ديدم
هواي جنت و غلمان و حور و نشاة كوثر
ولي با اين همه ساز و نوازو عيش ، حالم چون؟
غمم افزون ، دلم پر خون ، دهانم خشك و چشمم تر
هنوز از ساغر چشمش ننوشيده لبم صهبا
كه در بگشود و امد ناگهان دلدار من از در
نگاهي كرد بر من ، ديد مي گريم و مي سوزم
به حالم ديده ي سنگ و بر اقبالم دل كافر
به من گفت : از دهان و نطق ميريزي و ميباري
بگاه نظم ارائي ، از ان شكّر و زين گوهر
چرا از جام عشرت باده ي اندوه مي نوشي
سرورت كار ، عيشت يار ، دلداري چو من در بر
كرم از حق ، شفاعت از نبي ، امداد از حيدر
نوا از مطرب و من ساقي نو خيزِ مي آور
بنوشيم و بپوشيم و بكوشيم و به رقص ائيم
من و سنجاب و قاقم ، در معاصي ، مرد و زن يكسر
به عهد دولت رحمتعلي شه ان ولي الله
تغزلهاي قاراني يكايك را بخوان از بر
چو از دلدار بشنيد م نويد وصل را ، در دم
سپند اسا ز جا جستم كشيدم شعله چون اذر
دويدم تا در ارم دست در گردن لبش بوسم
نگاهي كرد بر من از غضب ، ان يار مه منظر
كه اي نا خوانده درس علم فرهنگ و ادب هرگز
به ان گوساله اي ماني كه خوردي سير شير از خر
برو در اينه بنگر ، ببين عكس هيولا را
به هيات مرده اي ماني كه ائي در صف محشر
به قد و عقل و روي و لب به موي و صوت داودي
كج و مجنون و زشت و دِشت و كوته ، زاغ وش حنجر
به هر چيزي ، كه جز انسان بود ، در جثه مي ماني
به غول و مول و كلموژ و هليسش و جَندِ بيد ستر
به هيات هر كسي را مانده ، وصل من محال ايد
اگر از قيروان تا قيروان گردد جهان لشگر
اگر مي خواستم نيروي رستم ، بُد اسير من
غلام ار بود مي در كار ، كمتر بنده بُد قيصر
فصاحت ور بدم منظور در شيراز مي رفتيم
كه انجا بود داراي سخن دان و سخن پرور
بسي هستند در انجا كه مي ريزند و مي سازند
چو ياقوت از بنانْ خط و ، چو سحبان از دهان گوهر
به چشم مست گر دل دادمي ، مي بود در كرمان
هزاران چشم مست جادوي شهلاي غارتگر
به چين و روم و هند و ترك و تركستان مرا بايد
نه عيش سنجرستاني و ني سنجار و ني سنجر
كمال و ملك و حسن و عاشقي كردن چه كار ايد
اگر وصل مرا خواهي ، نثارم ساز سيم و زر
كزو ملك است و زو دولت ، كزو جاه است و زو عزت
كزو مهر است و زو الفت ، كزو حسن است و زو زيور
ز ساحات بدخشان و يمن لعل و عقيق ارد
شكر از هند و بنگاله ، نگار ساده از كشمير
زچين نقاش و مشك از ناف اهوي ختن گيرد
خمار مستي از كرمان(؟) مي شعراوش (؟) از خُلر
نوازد در سرير سلطنت سلطان ايران را
كشد قاضي و مفتي را ز روي تخت مستكبر
مرا تا دامن از وي پر نسازي از براي تو
نخواهد شد ميسر وصل من تا دامن محشر
نه هر صاحب كلاهي را ‌‌‌‌‍‍‌‌( بخوان اسكندر و دارا ؟)
نه هر جا بخشش و ملكست ميدان حاتم و قيصر
شكوه نادر و نيروي رستم شعر قاراني
سخاوت ..... زيباست در كشور
حضورش .... عهد شبابستي كه از همت
گرفته صيت جود او به خشك و تر، به بحر و بر
سليمان وش ز بخت ارجمندش هي دمان ايد
جهان زير نگينش بي معين و لشگر و ياور
پس از فيض حضورش رسمِ جودش ار بدست اري
ز هند و روم و چين و ملك ايران سر به سر بگذر
نه شه را بين نه مفتي را ، عطا خواهي ثنايش گو
به هر شهر و ديار و مسجد و محراب و هر منبر
اگر گويد كه مال فارس از دزدي است "قاراني"
بگو كه جمله دزدان امت اند و بنده پيغمبر
ندزدد تا پدر گندم ، پسر كي دزدِ جو گردد
نخستين ادم و حوا شدند اين راه را رهبر
نه اين قانون دزدي در ديار فارس افتاده
جهاني سربه سر دزدند بر ارغام يكديگر
يكي تير و يكي مژگان ، يكي كفر و يكي ايمان
يكي زلف و خط وخال سيه از يار سيمين بر
يكي قوس و يكي اهو ، يكي چشم و يكي ابرو
يكي سيب و يكي غبغب ، يكي لعل و يكي شكّر
يكي خط و يكي خضرا ، يكي جام و يكي صهبا
يكي سرو و يكي بالا ، يكي جوي و يكي كوثر
عَرَض را تا به جوهر هست قاراني قيام اخر
الهي مُلك شاه و بخشش او گردد افزونتر
(پيغمبر دزدان ، باستاني پاريزي ، ص312-317 )

به كلانتران سبعه

هان ، كلانتران اعراب امير غريب خان ، و مشهدي اسد الله ، و مير الله مراد ، و رستم خان . ثبتهم الله علي طريق النيران
در ششم شهر جمادي الثاني ، به مقتضاي شريعت ضاله ي سارقيه ي ما ، جمعي از گرگ بچه گان عرب ، حرمت و ادب ما را منظور نداشته ، قدم جرات در قرب مدينه ي نبوي گذاشته اند :
علم هاي سرقت برافراختند
به ميدان دين اسب كين تاختند
ز گاو و بز و اشتر و ميش و خر
ببردند از پنج و شش بيشتر
نگفتند پيغمبري داشتيم
به دوزخ و را يكه بگذاشتيم
هميشه وفاق و ميثاق و ثبوت عهد و اتفاق از عرب بود ، حالا همه را گذاشته عهد شكني و راهزني را برداشته اند و رضاي اين پيغمبر طرار را بر رضاي احمد مختار (ص) اختيار نموده اند . با اينكه با بندگان موتمن السلطان سرتيپ خان عهد بستند كه تا اقا يحيي خان حاكم سيرجان هستند ، عرب دست اندازي و فارس تركتازي به سيرجان نكنند ، الحق پيماني هم كه نمودند خوب وفا فرمودند . تا حالا هم همان استمرار بر قرار بود ، درين سفر ، ان عهد كه بستند ، شكستند . با وجود اين معنا :
- هنوز با همه بد عهديت خريدار است .
راضي نشدند كه تفضيل اين مراتب را به اولياء دولت قاهره روز افزون عارض شوند . همه اصرارشان اينست كه اين رسول طرار را مامور كنند كه اين كيفيت يغما مشهود نشود و به دولت نرسد ، از حكمران و فرمانفرماي كرمان همين مطلب و خواهش را استدعا كرده اند و در واقع شما به پاس همين دوستي جاي سپاس داشت كه بر خلاف عهد بزرگ خود نكوشيد و چشم از يك سيرجاني بپوشيد و مرا در حضور ابنياء كرام عليهم السلام خجل و شرمنده و منفعل و سرافكنده نسازيد:
اي واي به من زين غم
دزدي كنم و شلغم ؟
درست است ، من دزدي را بر امت خود حلال كردم كه گدار قندهار و گردنه ي سبزوار را ببندند : چيني از چين (صيني از صين ) بُت از شمن ، گل از چمن ، شال از كشمير ، مشك از ختن ، بنگ از هرا ، خار از بخارا ، سيب از اصفهان ، زيره از كرمان ، چرم از بلغار ، مهوبه از لار ، عشق از دمشق ، كوس از طوس ، بصل از موصل ، چپُش از حبش ، مهر از خاله ، (و پا از هاله ) شكر از بنگاله ، ارسي از كرسي و فرش از عرش بياورند ؛ نه اينكه از زالي پياله اي و از پير زالي گوساله اي ، از خانه اي دري و از خر گله اي كُرخري ، از كتيرا چسبي و از رمه اي اسبي ، از انباري توشه اي واز خرمني خوشه اي ، از افتابي ذ ره اي و از دريا قطره اي ، از گنجي رنجي و از خزانه اي دانه اي بُبرّيد وبه خانه ببريد .
اين نه رسم دزديست كه عين بي مزديست ؛ هر كه امت ما نيست و بر خلاف نيت ما زيست به تير سرقتش آماج كنيد و هر چه دارد تاراج . اينهايي را كه شما زديد از شما امت ترند و هزار بار بي مروت تر ، يك دانه پياز را به صد ركعت نماز و يك لنگ موزه را به هزار روز روزه عوض نمي كنند .
شما به منزله ي پيرهنيد و اينها تن . اينها جان منند و شما بدن . گمانم "ارشاد السارقين " ما را هيچ نمي خوانند كه هنوز در مسائل اوليه ي دين خود هيچ نمي دانند ، ور نه : هم مي توان سرقت مال كرد ، و هم صاحب مال را خوشحال . كدام معامله با اين مرابحه مقابله مي كند – كه از نهب و غارت هزار (ده) ، ده يكي برداري ؟ (و باقي را بگذاري ؟) از ان گذ شته ، هر گاه واسطه در ميان ايد همي شايد كه انچه زديد مسترد كنيد ، سه روز بعد دو چندان عوض اوريد ، هم خود را صاحب مال كرده ايد و هم صاحب مال را خوشحال – خائن دولت و ضامن سياست هم نيستيد . علي العجالة ، هر گاه زير ِ حُكم مائيد – نه امتي خود سر و خود راي ، چه ما خود به يمن قدوم مسرت لزوم شما را سر بلند و ارجمند فرمائيم – و چه ديگري را مامور و نائب نمائيم ، اين تنخواهي كه اين روزها براي خرجي راه مكه يا ذخيره ي اخرت خود به سرقت برده ايد ، از سارقين امت ما گرفته به صاحبش رد كنيد ، و بعد از اين يكي را بر صد . الحمد لله كرمان ملكي وسيع است و يزد شهري رفيع ، دزدي كثير به از اكسير است ، يك عقد فرار را بر هزار تقسيم طرح مي توان كرد (؟) دزدي خود عمل جوانيست و يك جور " سر گشته سلطاني "
به هر جهت ، اين اغنام مراع مواشي كه از عوامل و حواشي قرب مدينه ي خودتان زيد اباد بريده ا يد ، بلاست و دردي بي دوا ، همه از مال فرزند و فرزند زاده هاي حضرت ام السارقين است ، بترسيد از ان ساعتي كه مادر دزدان موي را پريشان و ديده را گريان و فرزندان خود را نفرين كند ، البته اهش اتشي مي افروزد كه قيروان تا سيروان مي سوزد . هر گاه هم ميل و ارزو داريد كه سري به پاي خود ما بگذاريد به اين اعتبار كه خواجه عليه الرحمه فرموده است :
تا ز ميخانه و مي نام و نشان خواهد بود
سر ما و قدم پير مغان خواهد بود
انهم مضايقه نداريم كه چند روزي قدم بر چشم امت خود گذاريم : عريضه ي ارزومندي عرض كنيد تا شما را سرافراز و بين الا مائل و الا قران ممتاز فرماييم ، باقي صدق
محل ِ خاتمِ پيغمبرِ سقر ماواي
كنند سجده همه امتان ِ دوزخ جاي
(پيغمبر دزدان ، باستاني پاريزي ، ص318-324 )
واقعه ي معراج پيغمبر دزدان

به شيخ عبدالحسين لحسايي
دل زارپيمبر بين كه از دست تو پر خون است
هميشه خاطرم از نيت پاك تو محزون است
به مردم ، يك به يك اموختم اطوار دزدي را
بغير تو كه از كف چاره ام بالمره بيرون است
ديشب هنگام عروج به سِدرة المنتهي و صعود به قاب قوسين او ادني از دست تو شكايت بردم و عرض بي جهت كردم : بارالها ، هرچه مي خواهم امر دزدي را افشا كنم و دين محمدي را حاشا ، اين شخص كه گوهر عقيده اش تابناك و دامنش از لوث معاصي پاك است ، نمي گذارد . من مردم را به دزدي و عياري تشويق كرده ، او به تقوي و پرهيز كاري ، من انها را به فقر و فلاكت انداخته و به دزدي ترغيب ساخته ام ؛ او به زراعت پرداخته و به فلاحت دلالت مي كند . من مي گويم نماز نخوانيد او مي گويد بخوانيد ، من مي گويم روزه نگيريد او مي گويد بگيريد ، .... و بلا خره من هر چه فرمان مي دهم او همه را نسخ مي كند .
چه شد كه در فارس و كرمان و اذربايجان ، چنان دينم نفوذ كرده و امرم موثر افتاده كه يك نفر از عالم و جاهل و صغير و كبير و شاه و وزير نيست كه در ربقه ي اطاعت من داخل نشده و ربنا سمعنا مناد ينا ينادي للسرقة نگويد و راه كفر و زندقه نپويد ، ولي اينجا كه پايتخت و دارالملك پيغمبر است به شر اين شيخ دچار شده و من ، چون شبي برابر روز يا خزاني در مقابل نو روز گرفتار امده ام .
چه مي شد اگر اين فتنه ها را ياد به ديگران مي داديد و يا خود لواي فسق و فجور بلند مي كرديد ؟ اگر نه ، من دست از پيغمبري برداشته ديگر به اغواي مردم نمي پردازم .
جمله گويند از نبوت اوفتاد
امتش ديگر ندارند انقياد
امتم يكباره بي سامان شود
خانمان جملگي ويران شود
يكمرتبه عمامه از سر برداشته صداي " واُمتا " و " واغُربتا " بلند كردم كه غلغله در صوامع رحمان و ولوله در ملكوت اسمان افتاد ، ملائكه به دلجوئيم امدند و سر مرا به دامن نشانده گفتند : غم مخور ، ربّت سلام مي رساند و مي فرمايد : چنان حب رياست را از دل شيخ برداشتيم و تخم اعتكاف در دل او كاشتم كه ديگر از خانه بيرون نشود ، و بعد از اين وحدت را بر كثرت و انزوا را بر ارتقاء فضيلت نهد . ديگران را هم مي گويم كه متاع ايمان را كاسد و سيرجان را فاسد سازند .
اين واقعه ي معراج ديشب بود كه براي تو نوشتم و تو را از حقيقت باطن و صفاي سيرت خودت خبر دادم . عهد كن كه ديگر اين پيغمبر را نيازاري و وظيفه اي كه به منزله ي جزيه است از او دريغ نداري :
كاين مرتبه گر بيل شكايت بزنم
يكباره درخت زهد از جا بكنم
دزدي كن اگر مرد رهي در همه حال
تا منزلت ِ روح بيابي ز تنم
(پيغمبر دزدان ، باستاني پاريزي ، ص328-324 )

مرا ز خیر تو امید نیست شر مرسان

2006-04-23T15:20:00.000-07:00

بیشتر سعی می کنم از نوشته های دیگران استفاده کنم . بخوانم ؛ یا در وبلاگ خود برای استفاده ی دیگران و خودم .
کمتر چیزی از خودم در اینجا می نویسم چرا که در طی نزدیک به 40 سال زندگی خود غیر نامه های عاشقانه با مخاطب خاص چیزی ننوشته ام پس شاید نوشتن اینگونه حرمت شکنی قلم و اهل قلم باشد .
ولی همیشه نوشتن برایم ارزو بوده ونوشته هایم برایم سوپاپ اطمینان .
چند روزی می دیدم بین تعدادی از وبلاگ نویسان خارج کشور مشاجره ی شدیدی پیش امده , بدون انگیزه پیگیری آنها همچنانکه وبلاگ های مختلف را می خواندم چند نکته را ضروری به توضیح دیدم .
1- بنظر می رسد انگیزه ها و مسائل مادی و مالی همچون اکثر اختلافات دیگر مبنای این مشاجرات است در این باب می خواهم بگویم کنگره ی امریکا سالیان متمادی است که برای مبارزه با رزیم ایران هزینه می پردازد و بعید است که تا حالا نفهمیده باشد که هر چه هزینه در خارج از کشور انجام داده روغن به ریگ ریختن بوده و کوچکترین تاثیری ندارد بخاطر اینکه هیچکس بدون درک لحظه به لحظه ی اتفاقات داخلی و در بطن مسائل و مشکلات بودن نمی تواند برای مردم اینجا نسخه بپیچد و سر رشته ی کار را در دست بگیرد و روی افکار حتی یک نفر تاثیر گذار باشد . من مخالف به هیچ عنوان نمی توانم یک مخالف در خارج از کشور را همسوی خود بپندارم کسی که اندک تلنگری را نتوانسته تحمل کند و براحتی صحنه را خالی کرده برای یک مخالف در خارج از کشور خیلی راحت است فقط شعار دهد و بگوید لحظات اخرین است بپا خیزید و....
ولی من وقتی در داخل می بینم با کوچکترین عکی العملی چنان سر به نیستم می کنند که اثری از اثارم نباشد و اب هم از اب نمی جنبد این کار را غیر عقلانی می پندارم .من به وطنم به ارمانم اعتقاد کامل دارم و می دانم از جان گذشتن کمترین است در راه احیاء وطن ولی من سه فرزند و یک زن دارم که نسبت به سرنوشت و اینده ی انها کاملا مسئولم حال که زنده ام و مثل سگ کار می کنم فقط می توانم مرگ ناشی از گرسنگی انها را جلوگیر باشم ایا مرگ من باعث نمی شود که تنفر چهار نفر را به مبارزه ایجاد کنم چهار نفر امید وار به روزهای خوش را به نا امیدی نمی کشانم .
نتیجه اینکه انها که در بیرونند تنها کاری که مفید فاید برای انجام دارند اینستکه این بچه بازیها که مال بچه مدرسه ایهاست را کنا ر گذاشته و یک صدا بازگو کننده ی انچه بر داخلی ها می گذرد باشند
اگر اعتقادی به وطن و مردم خود دارند گرفتن هر دلار از این پولها و صرف ان در جهت حیات سیاسی و .... خود , از انها چهره ای کمتر از غارتگران این ملت نمی سازد ایند قضاوت خواهد کرد در ضمن ایند ها نزدیک شد .
2- فحش نمی دانم در لغت نامه به چه معنا نموده اند ولی من مانند شعر , انواع نثر نوعی ادبیات می دانم تا زمانی که حالت مخاطب عام باشد در حالت عادی استفاده شود ولی در زمانی که مشاجره بین بنده با کسی از استصال به ان متوصل شوم از بی منطقی و در واقع نوعی کم اوردن است نوشته های بسیاری می خوانم که سراسر فحش است از ان لذت و حظ وافر می برم ولی وقتی می بینم در جایی که دو مخالف که در ان دیار مترقی باید سعی بر همکاری با هم داشته باشند با القابی همچون سگ.... به جان هم می افتند
3- هرکس ولو برای یک سال در این مملکت زندگی کرده باشد دارای یک پرونده , محکومیت , زندان , بازجویی و یا مراجعه به دادگاه بعنوان مطلع هست بلاخره برای هر کسی نوعی گرفتاری و پرونده سازی پیش امده و به جرات می گویم هر پرونده داری مخالف نیست هر بازجو شده ای هر زندان رفته ای مخالف نیست و هیچ مخالفی زندان نرفته و زنده بیرون نیامده که باز هم مخالف باشد این را متوجه می شوید یعنی هر مخالفی که دست اینها به او رسیده فقط در صورتی ازاد شده و جان سالم بدر برده که یا با انها همکاری و ادم فروشی کرده یا قول اینکار را داده در مدت اسارت در نزد انها کاری نکرده اند که تصور اینکه می توانم به اینها کلک بزنم و قول همکاری بدهم در رفتم زیر حرفم خواهم زد در مخیله اش نمی گنجد تنها فرار از ایران این حسن را دارد که فردا روز که ورق برگشت و مردم فهمیدند فلان مبارز دو اتیشه فلان خدمت هم جهت بقاء این اقایان انجام داده ملت پیش چشممش نخواهند بود و در واقع از این فرار می کنند .
4- عده ای به هر روش و ترفندیبوده اینجا خودشانرا بعنوان مخالف جا زدند با حکومت در گیر شده و با هزاران واسطه و کلک خود را رها شده از حکومت قلمداد کرده و با ایجاد سروصدا تم و طراق و اندک مایه ی علمی , ریالی یا نفوذی که داشته اند از این کشور فرار کرده و در انسوی ابها به تنها چیزی که فکر می کنند رفاه و اسایش خود و استفاده از امکانات مختلف برای ارتقاع خود است .
در شلوغ بازار دنیای اینترنت گرد هم امد و نان به قرض هم داده اند که همدیگر را بزرگ کنند.
هر از چند گاهی یکی به نعل یکی به میخ می کوبند , چند جمله ای علیه وضعیت داخلی می نویسند که اگر پناهندگی سیاسی و یا .... دارند و از قبل ان منافع مادی نصیب انها می شود از دسته نیفتند و مصداق پالاندوز یزدی اهل بخیه باشند . و گر نه همه شان به تخمشان که بر سر مردم ایران چه می اید .
همه ی انها که می گویند فقط مردم ایران باید خودشان بپا خیزند و امریکا و دیگر کشورها نباید به ایران حمله کند و... همه از این دسته اند.
وقتی از اکبر گنجی دفاع می کنند و فقط او را مصداق مخالفت معرفی می کنند فراموش کرده اند که او و دیگرانی که دم از مبارزه می زنند همانهایی هستند که بیست و اندی سال از جیب مردم ارتزاق نموده و ثروتهای کلان پس انداز کرده اند , از فرصت زندان برای استراحت و مطالعه ی خود استفاده می کنند و زن و بچه شان هم تحت پوشش انواع حمایتها بهترین زندگی را دارند حالا اقای کنجی یک بادی را اشتباها از راه گلو خارج کردن را اسمش می گذارند مبارز
اگر مثل من نوعی کارمند جزء که بعد از 20 سال خدمت در پرت ترین نقطه کشور در لب مرز خدمت میکرد و برای دیدن زن و فرزند خود باید 200 کیلومتر را می پیمود و یک درامد بخور و نمیر می داشت و به خود تکانی می داد مرد بود .
زجر کشنده تر برای من جایی است که می بینم همین امریکایی که همه وبلاگ نویسان محترم از سایه سر خدمات اوست که به ان دیار پا نهاده اند و شب و روز از بیم جا شدن افتخارات و اسطوره های کذایی ما در کون خر او را به باد انتقاد و تهدید و نا سزا گرفته اند که مبادا قصد کشور ما کند در همین 20 کیلومتری محل کار من در جهنم ساخته ی روس و شوروی سابق چنان بهشتی افریده که حسرت یک لحظه ی ان دل هر ایرانی را پر پر کرده.
شاید انجا برای شما خارج نشینان جهنم باشد شما که اندک درگیری با حکومت فرصت طلایی خروج از ایران و گرد هم جمع شدن در ان دیار یافته اید و ما بقی مبارزه ی شما فقط حفظ ظاهر است و بدست اوردن موقعیتی که اگر چرخ گردون دور عکس یافت باز برگردید و بر گرده ی ملت سوار گردید.
اگر دلسوز بودید باید می ماندید و با همه چیز دست و پنجه نرم می کردید نه اینکه از خارج گود بگویید لنگش کن .
کار فعلی شما در نظر من جز خدمت به گردانندگان فعلی ایران نیست
جنگهای زرگری بین خودتان یا کوبیدن فلان وبلاگ نویس که شاید خواننده ی بیشتری داشته باشد با اطلاعات غلط ناشی از دور بودن از فضای داخلی با مخالفت از دخالت امریکا با طرح غرورها و بزرگ نمایی کورش و تمدن ....
بیایید هر چه بوده ایم و هر چه هستیم را کنار گذاشته فردایی روشن به فرزندانمان هدیه کنیم

2006-04-11T10:40:00.010-07:00

این را حنما بخوانید

2006-04-11T10:40:00.009-07:00

کیری که در جوانی همچو سنگ بود
حاضر یراق همچو سپهدار جنگ بود

هنگام رستخیز دلیر و زرنگ بود
چو خانزاد بر در کس های تنگ بود

امروز خفته است تو گویی مرده است
گویی که جان خویش به جانان سپرده است

استهبدی که برق یراقش ز نور بود
مهمیزش از طلا و چماقش کهور بود

آماس غبغبش همه از فرط زور بود
انبار فیس و مخزن کبر و غرور بود

خلع سلاح گشته و اینک پیاده است
سر را غریب وار به تخمم نهاده است

آن قامتی که شور قیامت نمی خرید
در لیفه ام چو مار به هر سو می خزد

بوی خوش کسی به مشامش چو می رسید
با اقتدار سر به سماوات می کشید

اکنون به روی خایه ی من سر نهفته است
گویی شهادتین غریبانه گفته است

با دست خویش از سر شب تا دم سحر
او را همی کشم به چپ و راست چون فنر

می آرمش به یاد فتوحان پر ظفر
می مالمش به کف پای تا به سر

اما گذشته را همه از یاد برده است
الفاظ من تمام چو تلقین به مرده است

هنگام صبحدم که فتد پرده از خلق
خون پاشد از نیام و گیرد افق شفق

این قهرمان پیر کند یادی از سبق
سر بر کشد ز جا و شود صاف و شق و رق

اما دریغ فاقد عزم و اراده است
یک رستخیز کاذب و بیجا و ساده است

این باد نخوتی که همی می کشد به دوش
طبلی تهی است که آوا دهد به گوش

بادی به تن داد و امد به جنب و جوش
اما به دفع بول شود ناگهان خموش

بیچاره غافل است که کارش گذشته است
پیمانه اش تهی و سبویش شکسته است

ای صاحبان قدرت و مال و تبار و جاه
گر اوج قدرتیست ببینید قعر چاه

مال و تبار و جاه شود عاقبت تباه
این درس عبرتیست برای گدا و شاه

پایان هر کسی ز جفا سر شکستگی است
قانونی از طبیعت و این رسم زندگی است

این یکه تاز صحنه ی پیکار اینچنین
افتاده ناتوان و زار از فراز زین

دل می ربوده از که و کهتر به هر زمین
روزی عزیز بوده بَر ِ یار نازنین

این قهرمان پیر رشته ی الفت گسسته است
گویی از محاربه طرفی نبسته است

یاران مدد کنید که کیرم ز دست رفت
آن کو گرفت از همه ناز شصت رفت

آن کو به زور سد سکندر شکست رفت
خاکی به سر کنید که آن پیل مست رفت

این نعش اوست که در بر چشمم فتاده است
خالی ز باد کبر و فیس و افاده است

اشکی نثار قامت رعنای او کنید
صبری برای ماتم او آرزو کنید

با آب کس جنازه ی او شست و شو کنید
در سوگ او هزاران قدح در سبو کنید

ای کس در عزای کیر سیه پوش گشته ای
چندان گریستی که مدهوش گشته ای

ای کس بیا تو امشب جهاد کن
رحمی به روح مرده ی این خانه زاد کن

با کفن و دفن کیر تو او را وداع کن
با این قیام خاطر ازرده را تو شاد کن

عمری تمام زیر نگین تو بوده است
اکنون که این غریب کنار تو غنوده است

ایش قطعه گویا از باستانی پاریزی است اما خود شخصا در همچکدام از اثارش ندیده ام و چون سینه به سینه نقل و به بنده رسیده دارای اشکالاتی در ساختار می باشد که هر گوینده ای بر ان افزوده است .
هر یک از خواننده گان اگر متن صحیحی از ان یافتند مزید امتنان خواهد بود که بنده را ار صورت صحیح آگاه نمایند

2006-04-11T10:40:00.008-07:00

نكته

2006-04-11T10:40:00.007-07:00

امروز 28/1/85 در اخبار شنيدم كه اين بار يك روزنامه ي ايتاليائي اقدام به چاپ كاريكاتور هايي توهين آميز به مقدسات اسلامي نموده است .
من وقت نكردم آمار و ارقام و اطلاعات صحيحي از تاثير كاريكاتور و ميزان اثر گذاري بر مخاطبين و.....اطلاعاتي از اين دست تهيه و بررسي كنم .
ولي علي الظاهر دنياي غير اسلام حساب شده و با مطالعه به اين جنبه روي آورده يكي از دلايل آن شايد روي گرداني اسلام از تصويرگري است كه اين هنر را براي مبارزه برگزيده است اصلا اين احتمال هم وجود دارد كه كسي با اسلام كاري ندارد حالا چند نفر انگشت شمار هنر مند كاري در حد خود انجام داده اند و اين فريادهاي وا اسلاما براي تحريك احساسات و بزرگ جلو دادن اسلام توسط خود مسلمين انجام مي پذيرد.
ديروز بطور اتفاقي با تني چند از دوستان بحثمان در همين رابطه بود كه اين اقايان بجاي كاريكاتور اگر بنشينند و منابع اسلامي تاريخي موجود كه حوادث صدر اسلام را نگاشته اند بررسي و قصايايي مثل سر بريدنهاي ششصد ، هفتصد نفري علي و ديگر ياران محمد ، يا جريان يهود بني غريضه و...... را در اورده و به استناد همان مدارك آن جريانات را در قالب فيلم و سريال باز سازي نمايند هم جواب خبر نگاران بي بي سي داده مي شود كه سر بريدن هاي عراق كار كه و چه گروهي است هم چهره ي واقعي اسلام براي يك مليار مسلماني كه مثل خود من مسلمان كيري هستيم روشن مي شود و به نظر من موثر ترين راه براي روشنگري اين اصحاب هنر است .
ولي ساير دوستان معتقدند ديگر نيازي به اين زحمت ها نيست دوره ي اسلام تمام است . چيزي كه من كاملا عكس ان را فكر مي كنم ، مدعيان فعلي اسلام دو گروهند ، يكي فرزندان انقلاب كه در اين 27 سال فقط رسانه هاي اسلام را شنيده اند و گفته ي انها برايشان حجت است و حاظر نيستند ، يعني بلد نيستند يك كتاب بردارند و در مورد يك موضوع اندكي تامل نمايند ، يك گروه هم متعصبين و حاجي بازاري هايي كه گوشت و پوست و استخوانشان با اسلام عجين شده و حاظر نيستند حتي لحظه اي تشكيك در دين در وجود خود راه دهند عده اي هم مثل من و امثالهم كه در دوران ميانسالي به سر مي بريم و مصداق مسلمانان كيري هستيم ، قليل است و اندك ، پس هنوز تازه اسلام فدايي و استشهادي ها روح تازه اي در كالبد آن دميده اند .
( منظور از مسلمان كيري ، مسلماني ست كه از اسلام فقط سر كير بريده را يدك مي كشد ، جرمش در اين ماركتينگ ، جاري شدن نطفه اش از سر كير مسلماني ديگر است )

واقعا متاسفم

2006-04-11T10:40:00.006-07:00

سه شنبه شب است شايد 29/1/85 اينجا كه هستم روز و ماه و هفته را فراموش مي كنم ، روزانه سعي مي كنم حداقل اخبار يكي از شبكه هاي داخلي را ببينم ، ولي هر بار پشيمان و غرو لند كنان بلند مي شوم ، تصميم مي گيرم هرگز سراغش نروم ولي باز ....
امشب 20:30 را ديدم و تريبون آزاد در دانشگاه .
واقعا متاسف شدم دانشجوي ما كه بايد خوش فكر ترين ، مطلع ترين وباذوق ترين قشر جامعه باشد ، اصلا نمي تواند بفهمد ، چه هست ، چه مي خواهد ، در پي چه هست و چه بايد بگويد .
آخر دلمان به چه خوش باشد ، اين انقلاب را دانشگاه بوجود آورد و حالا دارد حفظ مي كند ، با آگاهي بوجود آورد و با غفلت حفظ مي كند .
مگر نه اينكه هر حركت جديدي اگر متاثر از محيط علمي و دانشگاهي باشد سرعت فراگيري ان بيشتر خواهد بود .
ولي اصلا انگار نه انگار اين دانشجو اساتيد هم همگي خيل عظيمي از امثال ازغدي ها و پذيرفته شدكان سهميه اي خودي
دانشجو فعلي درست مثل يك بچه مدرسه اي در حد راهنمايي (12-15 سال ) عشق ماشين ، تيپ زدن ، دختر بازي ، خيلي بزرگ شده باشد و احساس بزرگي كند سيگار و مواد مخدر .
چندي پيش با يكي از اساتيد دانشگاه صحبت مي كردم دقيقا همين نظر را داشت ، گله مي كرد از وضع تحصيلي دانشجو ها ،از كم بودن بنه ي علمي ، از عدم توجه به درس و مباحث ، ميگفت مثل بچه ها در يك كلاس 90 دقيقه اي صد بار بايد بگوئي ، گوش كن ، نخند ، شلوغ نكن ، بنشين ،........
در همين بخش خبري هم گفت : عده اي از زنان عليه بد حجابي جلو مجلس تظاهرات كردند .
فقط كم بود يك خبر هم از اعتياد و مواد مخدر بگويد ، انوقت آينه ي تمام نماي جامعه بود چرا كه از ثروت هاي مديران و اقشار خاص همچنين تجمل گرائي گفتني ها داشت .
مگر وجود اين معضلات كه دائم با عنوان مبارزه با ان به انحاء مختلف سعي در ترويج آن دارند ،غير از اين است كه قشر فعال و تاثير كذار مملكت را در جهت غير منفعل قرار مي دهد .
عده اي به دام مواد مخدر ، عده اي بدنبال جان كندن و صورت را به سيلي سرخ نگه داشتن ، عده اي بدنبال باز كردن عقده هاي جنسي شخصييتي و رواني سركوفت مانده تا قبل از ورود به دانشگاه ، همه اينگونه گرفتار و سردر گم .
تاسف انگيز است وقتي خبرنگار به دانشجويي ميگويد : هرچه مي خواهد دل تنگت بگو
ودر جواب پاسخ مي شنود : من از ماشين شما خوشم امده بدهيد يك دور بزنم .

2006-04-11T10:40:00.005-07:00

اقا سيد محمد تقي شوشتري ، وقتي بار ميوه را چارپاداران برابر خانه اش خالي كردند و خواستند بروند ، يك چارپا كه خسته شده بود ، امد و تن خود را به عصاي پيرمرد ماليد و گردن خود را خارانده چارپادار كه خشمگين شده بود ، خواست چوب بر كردن خر بزند ،
اقا سيد محمد تقي دست او را گرفت و گفت : ارام باش ، اين حيوان به زبان بي زباني به من ميخواست حالي كند و بگويد كه :- ما ، خوب يا بد ، بار خود را به منزل رسانديم ... اما تو ، تو ايا بار خود را به منزل رسانيده اي ؟ و اشك در چشمان شيخ حلقه زد .
( حضورستان ، باستاني پاريزي ، ص 25 )

در كشمير ، وقتي نمايندگان سازمان ملل ميخواستند از اين طرف رودخانه به ان طرف بروند ، چند تن از مردم ، به عادت قديم ، پيشواز امدند ودر دست يكي از انها ، يك اتش گردان بود و ميخواست اسفند دود كند كه چشم زخم به اعضاء سازمان وارد نشود . نگهبانان هندي كه تصور كرده بودند مسلمانان سوء قصد دارند وميخواهند بمب پرتاب كنند دست به تير اندازي زدند و تا ديگران جنبيدند شش جسد در ميان افتاده بود . راستي كه دريغ از اشنايي ، وقتي ادميزادگان به فرهنگ يكديگر اشنايي نداشته باشند . مجمر اسفند را و دود ان را ، بمب دستي و كوكتل مولوتف تصور مي كنند . ان گوهر معرفت از فرهنگها دارد كم ميشود .
( حضورستان ، باستاني پاريزي ، ص 30 )
پوئي چه در اين وادي ، چون غول هماورد است
خسبي چه در اين بنگه ، چون دزد نگهبان است
شكارچئي پلنگي شكار كرد و پوست ان را پيش خان حاكم اورد و هديه داد و گفت : بر دوش خود بيندازيد كه ميگويند شگون دارد .
خان حاكم گفت : ارزاني صاحبش باد ، اگر ميمنت داشت امروز هم بر دوش همان كسي بود كه ديروز ان را بر دوش داشت .
( حضورستان ، باستاني پاريزي ، ص 143 )

قزاقها

2006-04-11T10:40:00.004-07:00

"....و جماعت قزاق به مذهب امام اعظم است ، اما پيروي آن مذهب نمي كنند . و شخصي كه از سياه و سفيد ي قليلي سر رشته داشته باشد ، آن را امام عصر خود مي دانند ...شخصي از رندان سده ي اصفهان ، وارد ان محل مي شود ...خود را به صورت ملايي عظيم الوقار به قلم داده ، و سر رشته اي نيز از علوم دنيوي و كواكب و غيره داشته ، با ملا هاي ان طايفه ‌‌‌‌‌(كه مذهب معيني ندارند) مباحثه و مفاحصه كرده ، همگي انها را ملزم ، و خود را امام عصر به قلم داده. و جميع سركردگان و سر خيلان و ريش سفيدان قزاق ، به دخمه ي ان حاضر گشتند ، و اب دست ان را تبركا به جهت امراض و جنون مي بردند . چون خود را در ميان ان طايفه چون خورشيد به جلوه در اورد ، و از كيميا نيز سر رشته اي داشت ، بديشان معجز مي نمود ، و ان طايفه ي صحرايي معتقد و اخلاص گزار ان مي شدند .
و چند نفر مريدان به جهت خود تعيين كرد – كه انها مي گفتند كه ما در خدمت شيخ بارها مي شنيديم كه مي گفت هر گاه احدي از طائفه ي اناث را ما يك دفعه بدان دخول كنيم جواب و سوال نكيرين از ان ساقط مي شود و هر گاه دو دفعه دخول شود اتش دوزخ بدان حرام مي شود ، و هر گاه سه دفعه بشود بهشت حلال مي شود.
چون مردم مي شنيدند ، هر كس در خانه زن و دختري پري منظر داشت ، به التماس و التجا به خدمت شيخ مي اوردند كه بدانها دخول كند ، وان مردود قبول نمي كرد، عاقبت به التماس ان طوائف ، نگاه داشته ، و كام دل حاصل مي ساخت و بعضي را به مريدان مي بخشيد ، و مي گفت : همان خاصيت مي بخشد.
و اگر نامزد ايشان در خانه از نامزد يا برادر نامزد حامله نمي شد ، ان را به خانه شوهر روانه نمي كردند. و در شب زفاف ،هفت نفر از زنان كه اقوام عروس است و بر داماد حلال است بايد در ان شب و روز كام دل از ايشان حاصل نمايد ، و بديشان حالي شود كه اين جوان ، مرد است و عيبي ندارد ، و بعد با عروس خلوت كرده كام دل مي يابد .
( حضورستان ، باستاني پاريزي ، ص359-369 )

باز هم از اخرين پادشاه صفوي يان

2006-04-11T10:40:00.003-07:00

( احياء كننده گان تشيع )
هر ساله در فصل بهار بموسم علف دادن دواب در باغهاي دلگشا ي با صفا ي پادشاهي با پنج هزار نفر از اهل حريم خود از خاتون و بانو و بي بي و خدمتكار و كنيز و گيسو سفيد با صد خواجه ي سفيد و صد خواجه ي سياه يعني آغايان محرم حريم پادشاهي نزول اجلال ميفرمودند .
ميفرمود نر خرها و ماده خر هاي بسيار مياوردند و بر همديگر ميانداختند و از تماشاي مجامعت ان نر خرها همه محظوظ و متلذذ ميشدند و از فرط حظ و لذت بيخود و بيهوش ميشدند .
همه ي ان زنان سمنبر نسرين تن ، گلندان ، لاله رخسار ، در دل غمناك و اندوهگين ميشدند و آه سرد از دل پر درد بر ميكشيدند و اين شعر آبدار حكيم انوري را بر ميخواندند و غش ميكردند .
گر جماع اينست كاين خر ميكند
بر كُس ما مي ريند اين شوهران
بعضي از ايشان ، به همديگر ميگفتند با گريه و زاري و ناله و سوگواري كاش ما را شوهري بود كه بر كس ما ميريد ما بان كمال رضامندي داريم اگر ميسر باشد . ايخواهران مگر اين شعر ابدار سالك نامدار عارف هوشيار شيخ سعدي شيراز را نشنيده ايد :
زور بايد نه زر كه بانو را
گرزي خوبتر كه صد من زر
و با ديده هاي گريان وسينه هاي بريان نفرين بدولت شاه جهان پناه ميكردند ودر هر سالي سه روز قدغن ميشد حسب الامر والايش ، كه از همه خانه هاي شهر اصفاهان مرد بيرون نيايد و نازنينان طناز و زنان ماهروي پر ناز و دختران گل رخسار سرو بالاي سمنبر ، ولعبتان سيم اندام ، بلورين غبغب ، كرشمه سنج ،عشوه گر ، با كمال اراستگي در بازارها ، بر سر دكانها و بساط شوهران بيايند و بنشينن ، خصوصا در قيصريه و كاروانسرا ها و در حجره هاي تجار ، زنان و دختران ايشان ، با زينت و ارايش بسيار ، بنشينند و انسلطان جمشيد نشان ، با پانصد نفر زنان و دختران ماه طلعت ، پري سيماي خود و چهار هزار و پانصد كنيزك و خدمتكار ماهروي مشكين مو ، دلربا و صد نفر خواجه ي سفيد و صد نفر خواجه ي سياه محرمان حريم پادشاهي بتماشاي تفرج بازارها و كاروانسراها و قيصريه ، با تبختر و جاه و جلال تشريف مياوردند و بقدر دو كرور بلكه بيشتر ، معامله مينمودند .
با ان زنان و دختران ، بر دكانها و حجره ها و بساط ها ، با ناز و غمزه نشسته ، و همه را منتفع مينمودند و از حسن و جمال ماهرويان و مشكين مويان و گلرخان و سرو قدان و شوخ چشمان و سيب غبغبان و انار پستانان و نسرين بدنان و شكر لبان و شيرين سخنان و پر نازان و طنازان ، تمتعها ميبردند.

2006-04-11T10:40:00.002-07:00

بقول نا نا
روزها چون لاک پشتي
ميگذرد هنگامي که اميدي در تو هست
انتظار بسيار سخت است و ما انبوهي از منتظرا ن چه از جمكران چه ازكاخ سفيد ديوانه كننده است و غير قابل تحمل مثلي ست كه ميگويند گوسا له به دم است يعني از زايمان گاو همينقدر مانده كه دم گوساله از رحم گوساله خارج شود اين باقي مانده هم نسبت به زمان در پيش روي اينان نبايد بيش از اين باشد از جمكران هم خودشان نا اميدمان كرده اند پس چشم اميدمان به منجي كاخ سفيد است فرزند انسان .
شايد روزي هزار سال كه در تعاليم اسلامي آمده اشاره به همين روزها باشد
در چنان پريشاني بسر مي برم كه حال خود را نميفهمم دستم به هيچ كاري نمي رود نه من بلكه انبوهي از مردمي كه در اطراف خود مي بينم همه نياز به يك جرقه دارند جرقه پرقدرت كه انفجاري مهيب را حادث شوند
( همانگونه كه از آدرس و عنوان وبلاگ اشكار است اشفته ام و پراكنده گو كه اميد وارم خواننده گان بر من خورده نگيرند )
در روزگار جواني شكست سكوت اثر كارو را خوانده بودم بي اختيار هر اتفاق و مسئله ي ريز و درشتي كه در طول روز و ماه و سال برايم پيش مي امد نوشته اي از اين اثر در يادم زنده مي شد زير لب زمزمه مي كردم ومسكنم بود خب اقتضاي آن سن و سال و مشغوليات ذهني آن همان بود
مسائل انزمان مرا به جايي رساند كه گوشه گيري را برگزينم و باز به دامان كتاب پناه ببرم شب در گوشه ي آشپزخانه در روي صندلي در حال ببشي دوستي شعري از باستاني پاريزي از جيب در اورد و برايم خواند در حالي كه من فقط مجموعه ي از سير تا پياز باستاني را خوانده بودم با اين شعر انگيزه اي شده كه بلا فاصله بعد از پايان كارمان در آشپزخانه رفتيم تقريبا يك سري از اثار باستاني را خريد كردم اكثر انها را لا اقل يك بار خوانده ام و حالا آن شعر را در كتاب استاد باستاني سانسور كرده اند ولي سعي خواهم كرد براي پست بعدي اماده كنم ولي من پس از مطالعه ي نوشته هاي باستاني بي اختيار هر چه پيرامونم مي بينم يا مي شنوم ياد گوشه اي از وقايع طنز گونه و لطيفي مي افتم كه با زيركي منحصربه فردش اين استاد تاريخ از ميان انبوهي از اوراق بيرون كشيده و هر خواننده اي را مجذوب مي كند .
مناسب حال اين روزهاي گيچ و سردرگم قطعه شعري از كتاب پيغمبر دزدان آن بزرگ ديدم در تاريكي شب با ماشين غراضه يا قراضه خود دويست و اندي كيلومتر ( فاصله دو خانه ام را كه گاه مي گويم خانه تا محل كارم) گاز دادم كه براي شما هم بنويسم كه لذت ببريد اما افسوس كه ان كتاب اينجا نبود و از انجايي كه دوستان هميشه تذكر مي دهند در نقل قول بايد نهايت دقت و امانتداري را رعايت كني به محفوظات خودم اعتماد نمي كنم و اين را هم مي گذارم براي پست بعدي برايتان مطلبي مي نويسم از رستم التواريخ كه اين كتاب هم مطالب جالب و گفتني آن تمام شود و رد كنم به صاحبش كه اعتبار گرفتن كتابي جديد از كتابخانه اش پيدا كنم گر چه او خود استاد مثلم يافتن نغز است از مجموعه اثار فارسي

سابقه ي الهامات غيبي دراداره امور ايران

2006-04-11T10:40:00.001-07:00

شاه طهماسب در تذ كره ي خود گويد :
"....تصميم داشتيم كه لشگر جمعيت نموده بر سر بلخ رويم .... چند روز مريض بودم ، شب در واقعه ديدم كه حضرت اميرالمومنين عليه السلام در خانه زينل خان – كه در قزوين است و در ان محل دولتخانه بود –نشسته اند .... سوال كردم كه يا حضرت ، قربانت شوم ، بدان طرف مي روم ، ايا مرا با جماعت اوزبك جنگ ميشود يا نه ؟
حضرت امير المومنين عليه السلام فرمودند كه اي طهماسب ، تا غايتْ ، كدام مهم تو به جنگ ساخته شده ؟ كه ديگر باره شود ؟ مرتبه ي ديگر سوال كردم كه قربانت شوم بفرماي كه حال ما در ان طرف اب چون خواهد شد ؟ جواب فرمودند كه در ان طرف اب هيچ نيست ، هر چه هست درين طرف اب است . سه مرتبه تكرار اين سخن كردم ، همين جواب فرمودند ........
علي الصباح بيدار گرديده ، خوشحال بعد از نماز صبح ، ياران را جمع نموده خواب را شرح كردم و گفتم كه درين طرف اب ، ما را به اوزبك جنگ خواهد شد .
بعد از بيست و يك روز احمد بيگ وزير آمد ، پريشان و ازرده خاطر ، ازو پرسيدم كه تو شراب نمي خوري كه خمار باشي چرا مكدري ؟ گفت كاشكي مي مردم كه اين روز را نمي ديدم ، اولمه نمك بحرام به تبريز آمده تمامي اهل و عيال قزلباش را اسير كرده....
بعد از اندك زماني غيرت حضرت پروردگار چنان كرد كه خاطر مبارك خواندگار از او رنجيده به قتل رسانيد و به جهنم پيوست...."
( حضورستان ، باستاني پاريزي ، ص 340-341 )

يونسكو

2006-04-11T10:40:00.000-07:00

وقتي جنگ جهاني پايان يافت ، از تمام دنيا هيئت هايي به امريكا – سانفرانسيسكو رفتند تا تعبيه بريزند كه بعد از جنگ چه كنند كه جنگ سومي روي ندهد. يك هيئت نيز از ايران رفت ، كه دكتر سياسي نيز جزء انها بود. ( از جمله انتظام وغني و قاسم زاده و صورتگر وكاظمي و اللهيار صالح و منصورالسلطنه عدل و تيمسار جهانباني و چند تن ديگر ، اينها چند ماه در سانفرانسيسكو بودند ) .
مرحوم دكتر شفق يك روز گفت : در سانفرانسيسكو هيئت ايراني گل كرد ، زيرا در جلسات ، سايرين هر كدام پيشنهادي ميكردند : مثلا تمام دنيا را بايد خلع سلاح كرد تا ديگر جنگ نشود ، يكي گفت همه مردم را بايد سير كرد تا جنگ پيش نيايد ، يكي پيشنهاد داشت كه كل ثروت ها را بايد تقسيم كرد تا دنيا متعادل شود ، و جمعي ميگفتند مرز ها را بايد برداشت تا جنگ پيش نيايد . معلوم بود كه هيچكدام از پيشنهاد ها عملي نبود و از جلسات خصو صي تجاوز نميكرد و به جلسه عمومي نمي رسيد . تا اينكه يك روز دكتر سياسي كه به زبان انگلسي و فرانسه هر دو تسلط داشت ، رفت پشت تريبون و گفت : آقا ، جنگ نه مربوط به شكم است و نه ثروت و نه مرز . جنگ نتيجه ي جهل است . مردم با فرهنگهاي يكديگر آشنايي ندارند و چون فرهنگ همديگر را نمي شناسند ، به همديگر احترام نميگذارند ، و اين توهين ها نتيجه اي جز جنگ ندارد . بايد كاري كرد كه سطح دانش مردم و شناخت انها ار فرهنگ همسايگان و بيگانگان بالا برود ، درينصورت احتمال دارد از ميزان جنگها كاسته شود . همه تائيد كردند . قرار شد كه كميسيوني تشكيل شود كه اساس ان بر شناخت فرهنگها و بالا بردن تعليم و تربيت عمومي باشد ، و اين همان چيزي است كه عنوان يونسكو به خود گرفت ، و بعد ها يكي از سازمان هاي بزرگ وابسته به سازمان ملل متحد به شمار رفت و مركز ان پاريس شد ، و دكتر سياسي به همين دليل هميشه از اعضاء بر جسته ي اين سازمان بود و در كليه ي مجامع اصلي ان شركت داشت ، و در ايران نيز سالها رياست ان را داشت – يا با مرحوم حكمت مشتركا ان را اداره ميكرد .
( حضورستان ، باستاني پاريزي ، ص 21 و 22 )

سلام

2006-04-11T08:23:00.000-07:00

سال جديد را تبريك گفته بودم و حالا اميدوارم تعطيلات بر همه خوش گذشته باشد نه از ان جنسي كه بر من گذشته.
تعطيلات فرصتي ست ادم همه دل مشغولي هايي كه بر او تحميل شده را بدور ريزد و مدتي را فارغ از انان بگذراند ولي بد زماني ست كه بعد از انهمه خوشگذراني دوباره باز مجبور است به اغوش همان گرفتاري ها برگردد در حالي كه انبوه اين مشكلات چند برار شده وتمديد اعصاب تعطيلات قدرت كافي براي مقابله با انها به ادم ندادهاست.
من هميشه در هر كانكت سعي ميكنم به نانا سري بزنم و واقعا لذت ميبرم از انهمه لذتي كه از زندگي ميبرد( وصف العيش نصف العيش ) او را نديده ام حتي سعي نكرده ام در نوشته هايش كاوش كنم كه دور نمايي از وضعيتش را بيابم ولي هر كلمه از نوشته هايش را كه مي خوانم دقيقا مي توانم تمام حلت و وضعيتش را در زمان نوشتن تصور كنم .
همه ي نگراني و دل مشغولي كه بعد از اين تعطيلات اين بار دارد مرا از پاي در مي اورد وهاله اي از ياس و نوميدي كاملي تمام وجودم را فرا گرفته بلاتكليفي است خيلي وقت است اموخته ام به هيچ چيز نبايد دل بست و اميد داشت چرا كه سيب از بالا تا پايين هزاران چرخ مي خورد ولي يك بار ديگر خودم را گول زده بودم كه ايدفعه فرق مي كند .
گويا چاره اي نيست هنوز بايد اينها را تحمل كنيم

سال نو مبارک

2006-03-17T03:21:00.000-08:00

چون عازم محل ِ کار می باشم وفکر نمی کنم تا پایان سال پست جدیدی داشته باشم پیشا پیش سال نو را تبریک عرض می کنم
به امید سالی آزاد برای ِ یکا یک ِ عزیزان آرزوی خوشبختی می

کنم

در باب معراج پیامبر

2006-03-13T07:41:00.000-08:00

یک شب در آسمان گشادند
معراج ِ محمدی نهادند
نظامی فرماید خطاب به حضرت رسول در مقدمه ی لیلی و مجنون :
چون شب علم سیاه برداشت
شبرنگ تو رقص راه برداشت
سر بر زدی از سرای فانی
بر اوج سرای ام هانی
جبریل رسید طوق در دست
کز بهر تو آسمان کمر بست
برخیز هلا نه وقت خوابست
مه منظر تو آفتابست ......
برقی که براق بود نامش
رفق روش تو کرد رامش
هم حضرت ذوالجلال دیدی
هم سرّ کلام ِ حق شنیدی
از قربت ِ حضرت الهی
باز آمدی آن چنان که خواهی
این همان واقعه است که در تفاسیر به تفصیل آمده ، ابرقویی گوید: "حدیث معراج : سید را علیه السلام در شب معراج براق بیاوردند ..... و به یک شب وی را از مکه به بیت المقدس رسانید و عجایب های آسمان و زمین او را بنمود ....سید علیه السلام حکایت کرد از معراج خود – گفت : یک شب حجرخانه کعبه خفته بودم ، چشم من در خواب شده بود ، ناگاه جبرییل علیه السلام در آمد و پای بر من نهاد ، و من باز زمین نشستم ، نگاه کردم و کسی را ندیدم ، دیگر بار باز جای خود شدم و بخفتم و چشمهای من در خواب شد ، دیگر بار بیامد و پای بر من نهاد ... از خواب در امدم ، جبرییل بازوی من بگرفت ... چون در مسجد شدم ، براق دیدم کوچکتر از استری و بزرگتر از خری . دو پر داشت که تارهای آن به زیر ساق خود همی زد ....رام شد و پشت بداد و من بر وی نشستم و جبرییل علیه السلام با من بیامد و براق مرا می برد ...."
(سیرت رسول الله ، ابرقویی – تصحیح دکتر اصغر مهدوی ص392 )
مجسمه – از جمله ابن دیلاق – واقعه را چنین ترسیم می کنند :
یک لیله ز لیله های دیجور
بی نام و نشان ز ذره ای نور
گیتی شده غرق بحر ظلمت
مردم همگی به خواب راحت
افلاک منظم و مرتب
تعمیر نخواستی در آن شب
نه همهمه و سر و صدایی
نه دست ِ کسی پی دعایی
هر گرسنه ای که بود دلریش
جان داده به زجر ، ساعتی پیش
هم کودک بی پدر ز زاری
مدهوش فتاده در کناری
مظلوم که ساعتی دو صد بار
برداشت دو دست سوی دادار
جان داده به زیر تیغ بُرّان
آسوده ز مهر و کین دوران
اندر دل این شب سیه فام
کاین بحر ِ وجود بود آرام
دادار جهان به عرش اعلی
بیکار نشسته بود تنها
نه میل که عالمی دگر بار
از قدرت ِ "کُن" کند پدیدار
نه حوصله ای که باز از سر
تالیف کند " کتاب ِ" دیگر
چون کار نبود و حالت کار
اُفتاد به فکر دعوت ِ یار
یک یار ورا درین جهان بود
پیغمبر آخر الزمان بود

یک کتاب بسیار دلپذیر دارد مولانا معین الدین کاشفی سبزواری تحت عنوان معارج النبوه ، که شاید مفصلترین حوادث معراج را نقل کرده باشد – به قول خودش از غثّ و سمین ، این کتاب در مکتبه نوریه رضویه پاکستان چاپ شده ، و نسخه ای از ان را استاد محترم فاضل افغانی آقای عبدالکریم تمنا در اختیار نگارنده گذاشته اند .
مولانا کاشفی گوید : جبرییل (ع) آمد و براق بر در حجره ی خواجه ی ما بداشت ، خواجه (ص) قدم در رکاب براق در اورده پرسید که ای جبرییل مرا به کجا باید رفت . گفت یا رسول الله ، دهلیز این سرا هفت منزل دارد ، در هر منزلی چندین محفل منتظر قدوم تواند ....چون از هفت آسمان گذشت ، خواجه (ص) فرمود که در ساق عرش بودم که آواز نعلین ِ بلال به گوش من رسید که در دل شب از خانه به مسجد می رفت ......"
کاشفی ، تعبیر لطیفی آسمانی دارد در مورد تصمیم کبریایی برای دعوت پیامبر ، و گوید :
"...نقل است که خطاب مستطاب به جبرییل امین در رسید که ای جبرییل ، امشب صومعه ی طاعت ِ خود را بگذار ... پر ِ طاووسی را به حلی و حلل فردوسی بیارای و کمر خدمتکاری بر میان بند و کلاه فرمانبرداری بر سر نه ، و میکاییل را بگوی تا کیل ارزاق از دست بنهد ، و اسرافیل را بگوی تا صور را ساعتی موقوف کند ، و عزراییل را بگوی تا زمانی دست از قبض ارواح باز دارد ، و رضوان را بفرمای تا درجات بهشت برین را آیین بندند ، و مالک را بگوی تا درکات دوزخ را به اقفال حلم و تسکین مقفّل گرداند ، بحار از تموّج ساکن شوند و ریاح از تنسّم باز ایستند..... حاملان عرش را بگوی تا فلک اطلس را لباس مقدس بپوشانند ... و هفتاد هزار فرشته ی مقدس را با خود به بهشت همراه ببر ، و براقی از براقهای بهشت اختیار کن ، و بر زمین بر.....و از شام به یثرب به حرا گذر کن ... از قریش قبیله ی بنی هاشم و از هاشم بنی عبدالمطلب ، در میان ایشان جوانی است سرو قد ماه خدی....با ادب بر سر بالین او رو و با وی بگوی :
امشب شب ِ قدر ِ تُست بشتاب
قدر ِشب ِ قدر ِ خویش دریاب
آرایش سرمدی است امشب
معراج محمدی است امشب ...
ابن دیلاق دنباله ی قصه را به زبان زمینیان چنین می گوید :
دستی زد و جبرییل آمد
بیند که خدا چه کار دارد ؟
فرمود که "ای امین درگاه
گر خورده براق ما جو و کاه
زینش کن و تا زمین فرو بر
آنجا ، در ِ خانه ی پیمبر
آهسته بزن ، چو گشت بیدار
بردارش و زود نزد ما آر"
جبرییل علیه السلام به فرمان ملک جلیل جلّ و علا ، جهت تحصیل براق به بهشت در امد.
در مرغزارهای بهشت چهل هزار براق دید که می چریدند.... جبرییل علیه السلام از میان این چهل هزار براق ، آن براق را که داغ اشتیاق محمدی (ص) بر میان جان داشت اختیار فرمود ....چنانچه شیخ نظامی گنجوی فرموده :
رسیده جبرییل از بیت معمور
براق برق سیر آورد از نور
برون رفته ز وهم تیز هوشان
ز خرگاه کبود سبز پوشان
روایت می کند ابن عباس (رض)....که فرمود من در خانه ی ام هانی بودم . نماز خفتن بگزاردم . شب دوشنبه بود از ماه ربیع الاول ...." (معارج النبوه ص 100)
از پس – ز بر ِ خدای بیچون
جبریل ِ امین ، پرید بیرون
زآنجا سوی سر طویله ی عرش
کاز نور زمین ان شده فرش
چون باد ، نفس زنان ، روان شد
زین کرد و پرید روی زینش
کج کرد عنان سوی زمینش
در عرس برین ، براق هی کرد
تا فرش هر آنچه بود طی کرد
یعنی نگذشته بود آنی
کامد دم ِ دار ِ "امّ هانی "
سور آبادی واقعه را چنین بیان می کند :
" رسول(ص) گفت شب دوشنبه از ماه ربیع الاول به مکه در خانه ی ام هانی خواهر علی شدم به تهجّد ، جبریل بیامد ، گفت : الله یقریک السلام ،خدای عز و جل ترا سلام می رساند ... و می گوید امشب شب معراج تست . مرا فرستاد تا ترا ببرم و ملکوت هفت اسمان و هفت زمین و عجایب ان از عرش تا تحت الثری به تو بنمایم .
من برخاستم و دو رکعت نماز کردم و بیرون امدم با جبریل ، ...براقی در میان بداشته اشهب ، مه از حمار و کم از بغل ، روی او چون روی مردم ، سر او چون سر اسب ، زینی بر پشت او از یک دانه مروارید ، رکابش از یاقوت سرخ ، لگامش از زبرجد سبز.... پشت فرو داشت چنانکه شکمش به زمین رسید ...رسول برنشست . انگاه جبریل دست به پشت مصطفی باز نهاد و گفت : سر علی برکه الله ، درین راه عجایب ها بینی ..." (تفسیر سور ابادی ، تصحیح دکتر یحیی مهدوی ، ص 546)
"جبرییل به خلوت خانه ی سید المرسلین در امد ، ندانست که خواجه را چگونه بیدار کند ، تا ملهم شد که روی خود را با کف پای مبارکش نهاد ، برودت کافور با حرارت که لازمه ی خواب است مقارن گشته ... از خواب لطیف بیدار شد ، اکثر علما برآنند که معراج در ماه ربیع الاول سال دوازدهم از بعثت واقع بوده. (مه633م/ تابستان ) . و بعضی دیگر گویند که پیش از هجرت به یک سال و پنج ماه بود .... می تواند بود که در ان شب ان حضرت در خانه ی ام هانی بود – و ان خانه میان صفا و مروه واقع شده – و داخل حرم است ...(معارج النبوه)
جبریل غریق بحر حیرت
پایین شد از ان الاغ رحمت
افسار مبارکش به در بست
آهسته هر آنچه زد به در دست
از سوی درون خبر نیامد
کوبید و سری به در نیامد
پس ، از ره ، اضطرار و اجبار
یک شیرجه زد به داخل ِ دار
در صحن سرای با نک ِ پا
آمد بر رختخواب ِ اعلی
آهسته عبا کشید یکسو
دستش بنهاد بر سر و رو.....
"اختلافی که واقع است در کیفیت معراج است ، بعضی بر انند که در خواب واقع بوده ، و بعضی گویند که در بیداری بوده ، بعضی گویند که روح او را بردند و جسد در محل خود بود .... عایشه ی صدیقه و معاویه و حسن بصری (رض) می گویند که عایشه گفته است : ما فقد جسد رسول الله ... و بر این مذهب اند معتزلیان –گویند که ممکن نیست که در شبی به هفت اسمان بگذرانند و او را باز ارند . اما انکار عایشه و معاویه معراج جسمانی را ، بر تقدیر صحت ِ ان نقل ، مبنی بر انست که در ان وقت عایشه (رض) خوردسال بوده و کما ینبغی بر حقیقت معراج وقوف نداشته ، و معاویه در ان زمان هنوز به اسلام در نیامده بود ...(معارج النبوه).
حضرت رسول بعد از انکه از جابلقا و جابلسا و دیدار یاجوج و ما جوج بیرون امد- "و ایشان خواسته بودند که هر سالی به حج آیند پنهانی ، چنانکه هیچکس بر حال ایشان مطلع نمی گردید ، و حق تعالی پذیرفت . ان گاه رسول فرمود ، چون من از ایشان در گذشتم به بیت المقدس رسیدم ، و براق را بر صفه ی در مسجد بسته دیدم ...جبرییل گفت بر براق نشین . برنشستم و بیش از ان که چشم بر هم زنم خود را در مکه دیدم ، بستر من هنوز گرم بود .... از وهب بن منبه و محمد بن اسحاق منقولست زمان معراج ان سرور مبارک چهار ساعت بوده ....
از ام هانی بنت ابی طالب که گفت معراج پیغمبر در خانه ی ما بود ، و شب انجا تکیه کرد ، چون صباح شد گفت ای ام هانی امشب مرا به بیت المقدس بردند و از انجا به اسمانها رسانیدند و پیش از صبح باز اوردند....اول کسی که تصدیق معراج حضرت نبوت پناه...نمود ابوبکر ِ صدیق بود و گویند از ان روز ملقب به صدیق گشت : الذی جاء بالصدق و صدق به ، و اول کسی که تکذیب ان سرور کرد ابو جهل {به نظر بنده از سرو صورت رفتار و گفتارش همان ابو الحکم می بارد }لعین بود . ...(معارج النبوه ،3/164) .
"روایت عایشه است –رضی الله عنها – که گفت : جسد پیغمبر در شب معراج از جای خود نشد ، اما روح وی را به معراج بردند.."
(سیرت رسول الله ص 396 ) .
{اگر ان شب خانه ی عایشه بوده که جرات نمی کرده جسمانی به معراج رود مبادا قضییه سفر.....شود }

....روایت دیگر در معراج روایت ام هانی است دختر ابوطالب . اوگفت : سید (ع) شب معراج در خانه ی من بود ، و با من نماز کرد نماز خفتن و بخفت ، و پیش از صبح ما را از خواب بر انگیخت ....روی در من آورد و گفت : یا ام هانی ، من دوش نماز خفتن با شما کردم چنانکه دیدیت ، و به مسجد اقصی رفتم به بیت المقدس..... گفتم یا رسول الله این سخن که با ما گفتی میان مردم مگوی – که ترا باور ندارند ..... سید علیه السلام گفت به خدای که من این سخنها پنهان ندارم .... (سیرت رسول الله ص 401 ) .
حضرت ، به تصور ِ حمیرا
فرمود بدان لسان ِ شیوا
کای " عایشه جان ، مده عذابم
امشب دگه ول بکن بخوابم "
فرمود و به خواب و خرّو خرّشد
جبریل ز خنده ، روده بُر شد
روایت عامیانه ی ابن دیلاق چنین ادامه پیدا می کند :
اینکه امام فرموده اند " همین زن است که از دامان او مرد به معراج می رود" ظاهراً اشاره به خانه ی ام هانی و روایت عایشه ی حُمیراست .
.............
چون چاره نبود و داشت پیغام
از حضرت ِ ذوالجلال و اکرام
بنهاد به بیخ گوش او سر
با خنده سرود کای پیمبر
من عایشه نیستم امینم
بگشای دو دیده و ببینم
با صد خم و پیچ و زیر و بالا
تا نیمه گشود چشم شهلا
فرمود که ای امین باری
این وقت ِ شبم چه کار داری ؟
گفتش که نه وقت خواب نازست
در های حریم عرش باز است
یک امشبه در قرون و اعصار
ذات ِ احدیّت است بیکار
خواهد که رسول ِ خود ببیند
با وی دو سه ساعتی نشیند ....
بشنید چو این رسول اکرم
از شوق ز جای جست در دم
پیچید به سر عمامه اش را
پوشید به تن قبای یک لا
پرسید : که از برای این راه
آذوقه بیاوریم همراه ؟
گفتا : نه ، اگر چه ره دراز است
ز آذوقه روند بی نیاز است
ز انرو که گسیل کرده دادار
از بهر تو یک الاغ ِ پر دار
اندر تک و پو به ره نماند
یک لحظه ترا به حق رساند
رفتند ز خانه هر دو بیرون
کردند در ِ سراچه کولون
جبریل و رسول ِ حق دو پشته
گشتند سوار ِ "خر فرشته"
نا کرده اشاره با نُک ِ پا
پَرّید به قاب ِ قوس ادنی
.............
گردون شده بود اب و جارو
صف بسته فرشتگان به هر سو
جبریل ز ترک جست پایین
افتاد جلو جلو به آیین
فخر ِ بشر از میان هر صف
میراند به مثل ِ برق رفرف
هر دسته که می کشید هورا
از لطف همی گذشت بالا
.........
می گشت بدین جلال شایان
نزدیک به بارگاه یزدان
قصری که بشر ندیده بامش
گنگ است زبان ز وصف ِ نامش
نه اول و اخرش پدیدار
نه قبّه و انتهای ِ دیوار
سر تا سر ان ز سنگ ِ الوان
فیروزه و یشم و لعل و مرجان
در جای چراغ ِ طاق ِ دهلیز
خورشید به چنگکی گلاویز
.....لطایفِ سفر پیامبر در اسمان چهارم از هر جا بیشتر بوده است که فرمود که مریم خاتون ، و مادر موسی علیهماالسلام ، و اسیه زن ِ فرعون را(رض) در اسمان چهارم دیدم به استقبال ِ من امدند ، مریم را هفتاد هزار کوشک بود از مروارید ِ سفید ، و مادر موسی را هفتاد هزار ِ دیگر از زمرد ِ سبز ، و زن فرعون را هفتاد هزار ِ دیگر از یاقوت ِ سرخ و هفتاد هزار از مرجان تر .
(معارج النبوه ،3/113) .

ابن دیلاق در تصویری خیالی از افلاک گوید :
در های مرصّع و پلاتین
منقوش به نقشهای رنگین
هر سوی فرشتگان و حُجّاب
واقف به در ِ دریچه و باب
میکال دم در ِ عمارت
استاده به انتظار ِ حضرت
تا شکل ِ براق در فلک دید
صد سال به پیشواز پرّید
اندر وسط ِ زمین و افلاک
بگرفت عنان ِ اصل لولاک
زد بوسه به پای نازنینش
مالید به گرد ره جبینش
از دیده ز روی صدق چون دُر
می ریخت سرشک ِ وجد شر شر
تا ختم رسول دم ِ جلو خان
پایین شد از ان الاغ پرّان
از کله ی برجِ خود سرافیل
در صور دمید نفخ تهلیل
زانسان که ملائک سماوات
گشتند میان غرفه ها مات
کاین دبدبه و جلال و تمکین
وین عزت و زیب و فر و ایین
از بهر کسی در اسمان ها
از روز ازل نگشته بر پا
اخر مگر این بشر چه بوده
کاین طور دل از خدا ربوده
فخر است گرش به وحی و تنزیل
کز نزد ِ خدا رسانده جبریل
گر وحی به ......... رساند
صد مرتبه بیشتر بداند
ناگاه خطاب امد از حق
کای خیل ِ فرشتگان ِ....
این عبد ِذلیل با تمیز است
زین روی به نزد ما عزیز است
ان های دگر که در زمینند
در راه و روش نه این چنین اند
گویند که جلوه ی خدائیم
در راه لقا و ارتقائیم
کفر است به نزدشان عبادت
ان مبداء و منشاء شقاوت

از کوری دیده ی ملائک
چون بود به راه قرب سالک
در کاخ نخست این عمارات
از بهر تفرّج ادارات
افتاد جلو جلو مکائیل
می داد به آب و تاب تفصیل
کاین دایره ی محاسبات است
وین شعبه ی ثبت ِ کاینات است
این مرکز قحط و سیل و طوفان
واین دفتر ِ مرگ و میر انسان "
..........
شاید تاثر انگیز ترین حادثه برای پیامبر ، دیدار جهنم بوده است . خود می فرماید ، "ملائکه ی غلاظ و شداد را دیدم چندان که شمار آن جز خدای نداند ، و در آنجا تابوتها دیدم از آتش ، فرشتگان غلاظ و شداد هر یک مقراضی از آتش ، در دست ، و مردم را از چاههایی بیرون می اوردند و به چاههای دیگر انداختند ....هیچکس برایشان رحم نمی کرد ... در اثنای آن موجی براورد و اتش جوشی زد.... جوانی نو خطی دیدم با زنی در عین عذاب و ابتلا ست .... دل من برایشان بسوخت ... از مالک ، حال ایشان را پرسیدم ، اینجا جواب نگفت و این حال از من نهفت ....پرسیدم تو کیستی ؟ گفت ای جان مادر ، مرا نمی شناسی ؟ من مادر توام آمنه ، واین پدر ِ تو عبدالله است . صد هزار عاصی را به تو می بخشند و مادر و پدر تو از شفاعت محروم ؟ ندا رسید که ای محمد ، یکی از دو کار اختیار کن : یا در خواست ِ پدر و مادر ، یا شفاعت ِ تمام امت . خواجه (ع) متحیّر فرو ماند ، آخرالامر گفت : خداوندا ، شفاعت ِ امت اختیار کردم ، پدر و مادر را به حکم تو باز گذاشتم ...." (معارج النبوه ،3/155) .

{کل این مطالب را برای همین پاراگراف نوشتم فقط دوست دارم اندکی تامل کنید همه ی اسلام خلاصه در همین است ، راستی چرا مریم و آسیه و مادر موسی و ... در انجا واین دو در اینجا }

ناگاه ز حق خطاب امد
"میکال ولش بکن بیاید
دانی که منش در انتظارم
با وی دو هزار کار دارم "
حضرت ، چو شنید امر دادار
فرمود :دگر خدا نگهدار
هر چند مناظری قشنگ است
اما چه کنم که وقت تنگ است
فرمود و روانه شد به سرعت
سوی در ِ اندرون عزت
سورابادی در مورد سدره المنتهی گوید :
"...هیچ فرشته ی مقرب را از انجا فراتر راه نیست . چون انجا رسیدم جبریل بیستاد ، گفتم چرا فرا تر نیائی . گفت یا محمد مرا این مفرمای و ما منا الا له مقام معلوم ، از اینجا اگر به قدمی فراتر آیم سوخته گردم " ( سور ابادی ص 556)
اندر ته ان سرای اخر
بد راهروی ز زرّ احمر
جبریل درش ستاده بر پای
کاین راه حرم بود ، بفرمای
فرمود ، مگر دگر نیایی
تا ره به برادرت نمائی
گفت ، "ار قدمی نهم فراتر
سوزد پر و بال من سراسر
یک مرتبه از غلط نهادم
شش ماه به بستر اوفتادم
تو محرم راز کردگاری
هر جای توان قدم گذاری "
در داخل ان رواق باریک
همچون ظلمات جهل تاریک
می جست لقای اصل امکان
همشهری یعرب بن قحطان
......
حادثه ی بازگشت ، ناگهانی صورت گرفته و همانست که سور ابادی گوید : انگاه ابراهیم و رسولان دیگر مرا در بر گرفته و بدرود کردند ، جبریل گفت :
- یا محمد ، همین که معراج فرو گذاشتند .
ناگه ز کنار اسمانها
شد همهمه ای عجیب بر پا
برخواست ز هر طرف هیاهو
میکال چه شد؟ فلان ملک کو؟
این گفت ببند و ان دگر گیر
این یک که بکش طنابش از زیر
شل کن که بس است تا همینجا
جبریل بکش تو رو به بالا ...
دادار در انتهای دالان
در حالت ِ امر و نهی امکان
یک راز ز راز های مستور
با صد عجله نمودش از دور
یعنی که : برو ، مایست اینجا
مختل شده کار ِ نظم دنیا
آنی دگر ار به جا بمانی
برهم خورد اصل زندگانی
از انکه ستاره ای به گردون
رفته ز مدار خویش بیرون
یک موی دگر اگر شود دور
باید بدمند نفخ در صور
اصلاح ِ مدار ِ این ستاره
صد سال درست کار داره ...
پیغمبر ِ ما در اوج افلاک
از غبن لقای دوست غمناک
بوسید ز جان زمین دالان
آمد ز سرا برون ثنا خوان
جبریل و براق هر دو انجا
بودند به خد متش مهیا
زان راه که رفته بود برگشت
این مرتبه بی سیاحت و گشت
یک لحظه تمام این سفر بود
کاین نقل ِ مجالس ِ بشر بود
من صورت وهم از ان زدودم
گوی از همه سنبلان ربودم
امّید که شعر ابن دیلاق
منظور نظر شود در آفاق
(پیغمبر دزدان ، باستانی پاریزی )

بمناسبت ارجاع پرونده ی ایران به شورای امنیت

2006-03-09T12:22:00.000-08:00

آنانکه کفش ورنی اعلاء به پا کنند

آیا شود ، به لخه ی ما هم نگا کنند

عاشق شدن ميرزا منعم به بي بي مرصع لولي

2006-03-05T11:05:00.000-08:00

عاليمرتبت افصح الشعرا ، فخرالظرفا ، ميرزا منعم شاعر شيرازي ، در آن زمان طرب نشان ، به بي بي مرصع لولي مذكور ِ مشهور ، تعشق و كمل مهر و محبت داشت و روز و شب در تدبير وصال آن گلندام ، تخم تمني در مزرع دل ميكاشت و از حسرت آن حيات بخش مرگ را مشتاق و ماه اميدش بر فلك آرزو در محاق افتاد ، و چون ميرزا منعم بسيار كريه منظر بود هر قدر كه او ، از بي بي مرصع خوشش ميامد ، آن گلندام از او ناخوشش ميامد و هر وقت كه آن عاشق ِ دل سوخته را ميديد او را دشنام ميگفت و باعتاب باو ميگفت كه اگر هزار تومان بمن بدهي در آغوش تو نخواهم خفت ،
ميرزا منعم در عالم شيطان خيالي ، دست بدامان عاليجاهان علي نقي خان و حسن خان و تقي خان برادر زاده هاي والا جاه كريم خان وكيل الدوله كه پسرهاي عاليجاه صادق خان بيگلربيگي باشند زد و عرض حاجت بايشان نمود كه چاره بجهت اين بيچاره بكنيد كه اين آرزو را بگور نبرم .
ايشان از روي رندي او را بحمام فرستادند و بحنا و رنگ وسمه ريش سفيدش را سياه و او را از پاي تا سر مخلع بخلعت حكومت از كفش تا كلاه نمودند ،و از روي مصلحت او را سلطان مسقط خواندند و بر صدر مجلس او را نشانيدند و بي بي مرصع مذ كوره را با گلرخان زير دستش و اسباب و الات طرب احضار نمودند و بزمي مينو اسا آراستند و به ميگساري مشغول گرديدند و آواز دف و نقاره و چنگ وچغانه و ارغنون و عود و رباب بر فلك مينائي مپرسيد و هاي و هوي سر مستان غلغله در فلك نيلوفري انداخت و دل عشاق در هواي هم اغوشي معشوقان ميطپيد .
بعد مجلس را از اغيار خالي و بستر ديبا و حرير و پرنيان بجهت ميرزا منعم و بي بي مرصع لولي لا ابالي گستردند و ميرزا منعم مذكور در بيرون حجره برفقاي خود از سستي باه شكايت نمود ، ايشان قدري حب السلاطين و عصاره ي ريوند را با شكر مازندراني حب ساخته كه از مسهلات قويه ي غريبه است به ميرزا منعم عاشق ِ سر مست خورانيدند و آن دلباخته با شوق تمام رفته در بستر ناز با آن بت طناز هم آغوش گرديده و يكساعت ببوس و كنار و دست بازي مشغول بوده بعد با شوق بسيار بند مرواريد دوخته و به رشته كشيده ي شلوار آن نازنين را گشوده و شلوار زربفت را از پاي آنسرو گلچهره ي سيم اندام بيرون كشيده و هر دو پايش را از جا برداشته و بر دوش انداخته و چون سر الف را در خانه ي كاف نهاده كه بيكبار روده هايش بقراقر در آمده ناچار از جا بر جسته و بر سر مبرز رفته و تا سه بار چنين اتفاق افتاد و در مرتبه ي چهارم چون سر الف را در خانه ي كاف نهاده و رفقاي رند شوخ طبع از سوراخ پنجره همه نگاه ميكردند ، خواست كه زور نمايد اسهال مهلتش نداد بي اختيار بر فرج بلورين ساخته پرداخته ي بي بي مرصع...د و مقارن اسهال قي اتفاق افتاد و سر تا پاي آنسرو سيم اندام و جامه هايش و بستر حرير و ديبايش در آن ، ملوث و گوهر گرانبهايش در فضلات ميرزا منعم غلطيد و رفقي رند در از تماشاي اين حركات و خنده ي بسيار بيهوش گرديدند .
ناگاه بي بي مرصع از شنيدن صداي خنده و هاي و هوي بيرون حجره تفطن و احساس مطلب نمود و بنظر هوشمندي ميرزا منعم بيچاره را شناخت، دشنام بسيار بآن ناكام داد و تف بسيار بر ريش آن فقير انداخت و گفت شكر خدا كه با هزار خدعه و رنگ بمراد خود نرسيدي و ارزوي ....س نازنينم در دلت ماند ميرزا منعم گفت الحمدالله كه بر ...س نازنينت و سراپايت ...دم و در فضلاتم غوطه ور گرديدي اي قحبه در ِ سرزنش عالمي بر رويت گشودم و رسواي عالمت به مكر و تزوير نمودم و ذكر اين داستان مضحك در همه جا شيوع يافت .

ذكر افعال يكي ديگر از حكمرانان خلف

2006-03-03T20:03:00.000-08:00

بر دانشمندان مفهوم باد كه چون داراي جمشيد جاه ، محمد كريم خان خسروي بود حكيم منش و فيلسوف روش و اراده ي سفر آذربايجان داشت و ميدانست كه اين سفر بطول خواهد انجاميد ، باخود انديشه ي بسيار نمود ، در باب لشگريان كه همه عزب و مست شهوت ميباشند و بهر سرزميني كه وارد گردد ، ايشان لا بد و نا چار و بي اختيار ، به زن و فرزند و اهل و عيال ِ مردم دست درازي خواهند نمود و چاره ي ايشانرا بهچوجه نميتوان نمود .
احدي از مقربان درگاه خود را فرستاد احدي از فقهاي صاحب راي صواب و اجتهاد با آب و تاب و او را با كمال عزت و احترام ، در مجلس مينو مثال احضار نمود و از وي سوال نمود كه ما اراده ي سفر آذربايجان داريم و ظن غالب آنست كه اين سفر ما بشش ، هفت سال بانجامد و لشگر و سپاه ما از عزوبت و غلبه ي شهوت ، ناچار و بي اختيار قصد اهل و عيال مردم خواهند نمود و ما از چاره ي ايشان عاجزيم ، اگر چنانچه از روي مصلحت ملكي ، فوجي از فيوج ( فيوج طوايف كولي را ميگويند ) را با اردوي خود همه جا داشته باشيم كه سپري باشند از براي زن و فرزند مردم ، شما در اين باب چه ميفرماييد .
آن فاضل فقيه با اجتهاد گفت نعوذ بالله ، نعوذ بالله ، از چنين معصيتي استغفرالله ، هرگز اين فعل زشت را از قوه بفعل ميآور كه در جهنم مخلد خواهي بود ، ان والاجاه بوي فرمود سمهنا واطعنا اما از شما خواهش ان داريم كه چهل روز و شب مهمان ما باشي و از سراي ما بيرون نروي و بجهت وي ميزباني مقرر فرمود و روز و شب اطعمه و اشربه ي سازگار خوشگوار بسيار از برايش مياوردند .
چنان شهوت بر ان عاليجناب غلبه و استيلا يافت كه آب و آتش را از هم فرق نمي نمود ، در شب پنجم ديوانه وار ، مانند مستان بي اختيار از جامه ي خواب بيرون آمده ، بجانب طويله روان شد و عمود لحمي خود را بر سپر شحمي ماده استري فرو كوفت ، ناگاه سگي كه در آن طويله بود ، عف عف كنان دويد و پاي آن جناب را بر گرفت و بركند .
آن جناب بيهوش بر زمين افتاد ، قاطر چي از خواب بيدار شده ، پنداشت كه آن جناب دزد است ، با پارو او را بسيار زد و هاي و هويي بلند شد و چراغي آوردند و نيك ملاحظه نمودند و آنجناب را شناختند و از كرده ي خود پشيمان شدند و از آنجناب بسيار عذز خواستند .
چون اين خبر علي الصباح به والاجاه كريم خان ِ هوشمند رسيد ، بسيار خنديد و آنجناب را با كمال عزت و احترام احضار نمود و بسيار تعظيم و تكريم و توقير بوي نمود و از وي پرسيد كه بر شما چه عارضه رو داده ، آنجناب از خجالت در زبانش لكنتي پيدا شده در جواب دادن فرو ماند .
والا جاه كريم خان به آنجناب فرمود اي پيشواي اهل اسلام از آنچه بر تو رو داده منفعل مباش كه قاطبه ي بني ادم در دست شهوت اسير ميباشند ، ما خود در حالت اضطرار با حيوانات بسيار نزديكي نموده ايم و الان با وجود آنكه حوري وشان بسيار در حريم ما ميباشند ، باز طالب خوبتر و بهتر ميباشيم و در اين كار بسيار حيص ميباشيم ، ما شنيده ايم كه در احاديث وارد شده كه حضرت داود با وجود نبوت و نفس قدسي نودونه زن داشت و عاشق زن برادر خود شد و بحيلت برادر خود را بهلاكت رسانيد و زنش را ضبط و تصرف نمود .
آنجناب از سخنان والاجه كريم خان ِ هوشمند خوشحل شده ، بخدمتش عرض نمود كه بر من علم اليقين حاصل شد ، كه تو پادشاه و ظل اللهي و نيز حكيم و فيلسوفي هستي و در اين زمان عقل كل ميباشي و در امور پادشاهي صاحب فكر بكر و راي صواب و اجتهاد ميباشي ، هر كاري ميكني درست و راست و بي عيب است ، از جانب خدا صاحب اختيار ميباشي و عقل ِ ما در امور سلطنت ناقص و قاصر است چنانكه حافظ گفته .
رسوم مملكت وملك خسروان دانند
گداي گوشه نشيني تو حافظا مخروش
غرض انكه والا جاه كريم خان جم اقتدار وكيل الدوله در حضر و سفر با مواكب خود ، بر سبيل ضرورت افواج فيوج و فواحش ِ بسيار بجهت لشگريان ميداشت و لوليان شهر آشوب ِ دلربا و ارباب طرب با اردوي خود در همه جا مي برد . (شاه سلطان حسين ، رستم التواريخ ، به اهتمام محمد مشيري ، 1352)

بمناسبت انفجار حرمين سامره

2006-02-24T07:13:00.000-08:00

اتفاقا داشتم از پاريز تا پاريس باستاني را باز خواني مي كردم وامروز صبح هم اتفاقي برنامه ي كودك شبكه ي يك كه روشن كردم برنامه اي براي بچه ها ساخته بودند كه هر چه سريعتر بايد براي تعمير و مرمت اماكن حرمين سامره پول جمع كرد و بحساب ريخت كه اين اماكن بحال اول بل بهتر ازاول برگردد .
بي مناسبت نيست اين تفعل غير اتفاقي (بر خلاف دو موضوع اتفاقي بالا ) مرا از كتاب باستاني مطالعه فرماييد.

سامراء بيشتر سني نشين است، اما صحن بزرگ و وسيع امام عسكري پناهگاه و زيارتگاه شيعيان ان جاست،خدام و اطرافيان حرم مثل ان است كه در وظايف خدمت خود يكي اين را مي دانند كه زوار را به هر صورت لخت كنند. ابقاء به هيچ چيز نمي شود، اينها وقتي كه زاير ايراني را مي بينند گويي از بابك خرمي استقبال مي كنند.
( ص69 ،ازپاريز تا پاريس ، باستاني پاريزي، 1378 )

رود دجله در اينجا خروشان و شتابان مي گذرد. معتصم در سال 221 ه (=835م.) به انجا نقل مكان كرد ،و اين انتقال برايش خوش يمن بود . زيرا كمي بعد ، بابك خرم دين بزرگترين دشمن او را در آذربايجان و ارمنستان دستگير كردند وبه همين سامراء آوردند و بر فيلي خضاب كرده نشاندند و مردم او را تشنيع و تشهير مي كردند .
به دستورمعتصم ، جلاد خود بابك ، دست بابك را با يك ضربت شمشير قطع كرد . بابك در اينجا نخست دست ديگر را در خون خويش كشيد و بر چهره ماليد و گفت نمي خواهم در دم اخر زندگي هم ، دشمن ، چهره مرا زرد رنگ ببيند هر چند از كم خوني باشد ، و علاوه بر ان اين عبارت كوتاه را بيان كرد ، او گفت: "آسانيا"
( ص68 ،ازپاريز تا پاريس ، باستاني پاريزي، 1378 )

در بازگشت از حله به كربلا ، به يك همشهري متعين برخورد كرديم .معلوم شد حاجي اقا در كربلا يك زن عراقي دارد ، تابستانها را كه هوا گرم مي شود به كرمان مي ايد و تجارت قالي و فروش زمين و برداشت محصولات املاك خود را سر و سامان مي دهد و با زن و بچه ي كرماني سرگرم است ،پاييز كه شد ، خزان عشق او در كرمان سر مي رسد و بهار عشق او در عراق شروع مي شود . عازم كربلا مي شود و هم زيارت مي كند و هم به اندرون مي رسد. زيرا زمستا نهاي معتدل عراق مطمينا‍‍َ بر يخ بندانِ خشك كرمان ترجيح دارد . اواسط بهار يك اتو مبيل كا ديلاك اخرين سيستم مي خرد و به ايران مي اورد و تابستان را در كرمان است و باز اتومبيل را مي فروشد و پاييز عازم عراق مي شود . مثل اينكه در عشق هم مي توان " ييلاق قشلاق " كرد.
همشهري ما ثروتمند است و قدرت نگهداري دو زن را در دو ملكت دارد و اين اقدام او قبل از تصويب قانون حمايت از خانواده صورت گرفته است. ( گويا عده قابل توجهي ايراني چنين وضعي دارند ). از قضا مرد مومني هم هست ، در كرمان مسجد هم ساخته منتها روي زمينيهايي كه هنوز تكليف ثبتي ان روشن نشده بود – بدون سند قطعي ، بعد ها شنيدم كه مدعيان عليه او اعتراض دادند ، اغلب زمينهايي را كه در حول و حوش مسجد فروخته بود تسجيل شد – جز سند زميني مسجدي كه ساخته بود . دادگاه راي داد كه اين زمين از ديگران است . با اين مراتب ، با اينكه مدعيان گذشت كردهاند و مسجد بر جاست ، مهذلك كمتر مومني رغبت به اداي نماز در ان مسجد مي كند.
در عراق ،به نام يك ايراني ديگر برخوردم ، او حاجي ربابه بود كه با وجود همه كارها ، مسجدي در اميريه ساخته بود كه گويا قريب 500 هزار تومان تنها پول فرش ان را پزداخته بوده است . اين زن علاوه بر اين ، يك سال –گويا اول پاييذ – به چند مدرسه قديمه تهران مراجعه كرده و به هر طلبه و اخوندي يك رختخواب و يك پوستين بخشيده و حضرات را از بلاي سرما و رماتيسم نجات داده بوده است .
اين زن ، مدتي بعد ، اعلام ورشكستگي كرد و به عتبات رفت و پس از ان بود كه "تق او بلند شد " و طلبكاران به جان اموالش افتادند، اما ديدند" جا تر است وبچه نيست ". طلبكاران طمعكار حتي مي خواستند اثاثيه مسجد را ضبط كنند ، اما گويا حضرت اقا سيد ابوالحسن مرقوم داشتند كه مسجد قابل تصرف و تملك نيست . به هر حال اين بانوي نيكو كار در عراق ماند كه ماند و دست كس به دامنش نرسيد . شايد هم اينها حق داشته اند .
خواه از زبان ناقوس ، خواه از لب مسيحا
صاحبدلان شناسند اواز اشنا را
( ص61و63 ،ازپاريز تا پاريس ، باستاني پاريزي، 1378 )

در تفسيرها ، نخل را علامت زن دانسته اند :" اوريا ، اندر راه ، يك شب خفته بود ، به خواب ديد كه شيري نر اندر ميان دو شاخ خرما درخت اندر نشسته بودي . واو خوابگزار بود، چو از خواب بيدار شد ، مر او را سخت عجب امد از ان خواب خويش ، گفت كه خرما درخت – زن باشد ، وشير – ملك ( پادشاه ) باشد . چه گويي كه داود را بزن من كاري است ؟ پس انديشه كرد ، دانست كه داود را بر زن او هوا امده است " و حق داشت.
وقتي داود به تعقيب كبوتري بر بام رفت و در خانه همسايه ، به روايت حبيب السير ، چشمش به جميله اي افتاد كه اندام خود را مي شست ، و چون ان مستوره سايه ي كسي در اب ملاحظه نمود ، مو هاي خويش را پريشان ساخت تا به تمامي بدن او پوشيده گشت ، و خاطر جناب نبوي مايل به ان عورت شده از محرمي تفتيش حالش نموده ،...... گفتند كه منحوكه ي اوريا ست ......در تواريخ مشهور مسطور است كه جناب نبوي اوريا را – به مصلحت ان كه شهادت يابد – مرة بعد اخري صاحب تابوت سكينه ساخته به جنگ قلعه اي از قلاع كفار مامور ساخت و چند نوبت او را ظفر ميسر شده ، در كرت اخير شهيد گشت . و چون داود اين خبر شنيد منكوحه ي مذ كوره را عقد فرمود...."(حبيب السير،ج1،ص117 )
( ص66و67 ،ازپاريز تا پاريس ، باستاني پاريزي، 1378 )

داستان ماست بند يزدي ، به صورت افسانه و ضرب المثل شده و وقتي دو نفر حرفي مي زنند و ديگران مي پرسند چه بود؟ جواب مي دهند "صحبت ماست بند يزدي بود " و اگر توضيح بيشتري خواست مي گفتند : كه " سنگ دو من نيم را روي ان مي گذارند و پايين نم رود ". اما اين مطلب به اين داستان بر مي گردد كه شخصي به يزد سفر كرده بود و در انجا در دكان بقال تغارهاي ماستي را ديده بود كه بسته بود و يك سنگ دو من و نيم (تقريبا هشت كيلو ) روي ماست گذاشته بودند و ماست نشكسته بود و سنگ فرو نرفته بود ، اين داستان را جهانگرد به هر كس تعريف كرده بود باور نمي كرد و به حرفش مي خنديدند ، تا ناچار شد دوباره به يزد برود وباز همان سنگ را روي ماستها مشاهده بكند .از بقال پرسيد يك تومان بگير و راز اين نكته را به من بگو . بقال او را به پستوي دكان برد ، تغاري شير به او نشان داد كه در وسط ان تغار يك ظرف ديگر نهاده بود ند به طوري كه تقريبا يك سانتيمتر زير شيرها پنهان بود ، بعد سنگ دو من و نيم را روي ان گذارده بودند و شير را مايه زده بودند ، البته شيرمي بست ، در حالي كه سنگ دو من و نيم روي ان بود ولي نه روي شير بلكه روي ظرف كوچكتر كه داخل تغار بود و به چشم نمي امد ، ولي خطاي باصره عابرين اين توهم را بوجود مي اورد كه سنگ روي ماست نهاده شده است.
( ص19 ،ازپاريز تا پاريس ، باستاني پاريزي، 1378 )

در قديم بيشتر ايرانيان وصيت مي كردند كه جسدشان را به نجف ببرند و اغلب موقوفاتي هم براي تعمير قبرشان مي گذاشته اند ،چنانچه وكيل الملك ها (پدر و پسر ) حاكم معروف كرمان ، قبرش در انجاست و بعضي املاك كرمان وقف تعمير ان مقبره است . اما احفاد او اينك درامد ان ملك را به همان مصرفي مي رسانند كه عارف قزويني – براي حمل جنازه ي پدرش به عتبات – رسانيد .
عارف قزويني گويد : " پدرم با داشتن دو پسر از من بزرگتر – چون مراروضه خوان خيال مي كرد – وصي خود قرار داد ....اول خواهش و وصييتي كه كرده بود فرستادن نعش او بود به كربلا ، طناب خود را از زير اين بار كشيده و اين كار را واگذار به ملك نقاله كردم.... دوم اينكه در جزو وصيت كرده بود كه ثلث او را خرج و صرف روضه خواني كنم . باغاتي كه جهت اين كار معين شده بود ، اجاره دادم – به شرط اينكه انگور انها را شراب بريزند ، در هر سالي يك مرتبه از طهران به قزوين رفته ، تنها به عزم خوردن شراب ثلث - ..... شراب كهنه سال گذشته را به ياد روح پدرم صرف ، خم هايي كه از شراب پارين خالي شده پر كرده مراجعت مي كردم."
( ص65و66 ،ازپاريز تا پاريس ، باستاني پاريزي، 1378 )

شرحي از احوال اولين بانيان حكومت اسلامي

2006-02-24T07:00:00.000-08:00

(تجربه اي كه آزموده را ازمودن خطاست را بفراموشي سپرده بود)

درآن سراي بهشت مانندحجره ي دلگشايي ساختند ومكاني عميق در ان بنا نمودند از دو طرف سراشيب كه دهنه ي بالاي ان هفت زرع ودهنه ي زير يكزرع و از بالا تا زير سنگ مرمر نصب نموده بودند.
انحجره را با زينت بسيار ساخته و پرداخته واراسته و پيراسته بودند كه گهگاهي ان يگانه ي روزگار برهنه ميشد و يك زوجه ي ماه سيماي سيم اندام،خود را برهنه مينمود از بالاي انمكان عميق روبروي هم مينشستند و پاهاي خود را فراخ مي نهادند و از روي خواهش همديگر را بدقت تماشا مي نمودند ومي لغزيدند، از بالا تا زير چون بهم ميرسيدند ،الف راست بخانه ي كاف فرو ميرفت پس ان دو طالب و مطلوب دست بر گردن همد يگر مينمودند و بعد از دست بازي و بوس و كنار بسيار، آن بهشتي سرشت مجامعتي روحبخشا با زوجه ي حور سيماي خود مينمود كه واه واه چه گويم از لذت ان (اللهم ارزقنا و جميع المومنين) انرا حظ خانه مي ناميدند.
حجره ي مدّوره ي وسيعه در ان سراي پر نشو و نما، با زينت بسيار ساختند كه گهگاهي انسرور سلاطين عهد خود با چهل پنجاه نفر از زنان ماه طلعت ، حور اطوار،پري رفتار، چشم جادوي ، هلال ابروي ، مشكين گيسوي ، مهر صباحت ، طناز پر ناز غمزه گر عشوه پرداز خود در ان حجره ي پر زينت و اينه جناب خود در ميانه مجرد از لباس و لعبتان شوخ و شنگ مذكوره بدورش ، برهنه مي نشستند و هر يك ، يك ناز بالش پر پر قوي اطلس و حرير و ديبا و پرنيان و زر بفت مي نهادند به زير كمر خود و پاهاي خود را بزير كمر و زانو ميكشيد ند و بپشت ميخوابيدند و عشوه ها و غمزه ها و ناز ها و غنجها مي نمودند و كرشمه ها مي سنجيدند و شوخيها با هم مي نمودند ولطيفه هابهم ميگفتند و ميشنيدند.
ان خلاصه ي ملوك نيكو سلوك ، از هر طرف ان ماهوشان سيم اندام را تماشا مينمود و از هر يك كه خوشترش ميامد بدست مبارك خود دستش را ميگرفت و بمردي و مردانگي او را در ميان ميخوابانيد و پاهاي نازك حناي نگار بسته ي او را بر دوش مبارك خود مي انداخت و عمود لحمي سخت مانند فولاد خود را بر سپر مدّور طولاني سيمين نازك ان نازنين فرو ميكوفت و مجامعتي خسروانه مي نمود كه لا حول و لا قوة الا با للّه، و ان حجره را لذت خانه ميخواندند.
(ص75 و76 ، شاه سلطان حسين ، رستم التواريخ ، به اهتمام محمد مشيري ، 1352)

در نيرو مندي و زور بازو قوّت سر پنجه وشجاعت و فصاحت و بلاغت و علم و حلم و وسعت حوصله ، فرد كامل و وحيد زمان بوده و هميشه با انبساط و نشاط قلب و سرور خاطر عاطر و مدام بي غم و هم و خرم و خندان و شادمان بود.
روز و شب در اكل و مجامعت ،بسيار حريص و بي اختيار بوده و بجهت امتحان در يكروز و يكشب صد دختر باكره ي ماهرو را فرمود ، موافق شرع انور محمدي برضاي پدرانشان و رضا و رغبت خودشان ، از براي وي متعه نمودند و ان پناه ملك و ملت بخاصيت و قوت اكسير اعظم ، در مد ت بيست و چهار ساعت ازاله ي بكارت ان دوشيزه گان دلكش طناز و ان لعبتان شكر لب پر ناز نمود و باز مانند عزبان مست هل من مزيد ميفرمود و بعد ايشانرا بقانون شريعت احمدي مرخص فرمود و همه ي ايشان، با صداق شرعي و زينت و اسباب و رخوت نفيسه ي كه ان قبله ي عالم با ايشان احسان و انعام فرموده بود بخانه هاي خود رفتند و در همه ممالك ايران، اينداستان انتشار يافت ‌‌‌‌‌‌(بيجا نبود امار دختران غير باكره اي كه به خانه ي شوهر رفته اند توسط امام جمعه ي اصفهان )
و هر كس زني در حسن و جمال بي نظير داشت ،با رضا و رغبت تمام او را طلاق ميگفت و از روي مصلحت و طلب منفعت او را بدربار معدلت بار خاقاني مياورد واو را از براي ان يگانه ي افاق عقد مينمودند، با شرايط شرعيه وان زبده ي ملوك از ان حوروش محظوظ و ملتذذ ميشد و او را با شرايط شرعيه مرخص ميفرمود و مطلقه مينمود و ان زن ، خرم و خوش از سركار فيض اثار پادشاهي انتفاع يافته با دولت و نعمت باز بعقد شوهر خود در ميامد.
هر كس،دختر بسيار جميله داشت سعيها مينمود و بعرض محرمان سرادق جاه و جلال خاقاني ميرسانيد و اندختر ماه منظر را از براي ان ذات نيكو صفات اقدس عقد مينمودند با شرايط شرعيه و قواعد مليه و با كمال خوش طبعي و نكو خلقي ، با اطوار بسيار خوش و حركات دلكش رستمانه بيك يورش قلعه ي در بسته ي محكم بلو رينش را دخل و تصرف مينمود و قفل لعل مانندش را بمفتاح الماس مانند خود ميگشود و از طرفين چنان حظ و لذت مييافتند و بدان قسم محظوظ و ملتذذ ميشدند كه بتقرير و تحرير نمي گنجد، زيرا كه معجوني پيش از مقاربت بر حسفه ي خود ميماليد كه في الفور حشفه بخاريدن در ميامد و چون بمقاربت مشغول ميشد ، فرج ان زن نيز از ان دوا بخارش در ميامد و بسبب قوت باهي كه ان يگانه ي افاق داشت ، اورد و بردش بسيار به طول ميانجاميد و بسيار متحرك بود، تا انكه از فرط لذت ، طرفين نزديك به غش نمودن و بيهوشي ميرسيدند و هر يك از اين زنان و دخترانرا كه ابستن ميشدند نگهداري مينمود و الا طلاق ميفرمود بقانون شريعت نبوي همه را با انعام و احسان و بخشش و باين شيوه ي مرضيه ي خوش و باين قاعده ي نيكو خوشنود ميفرمود.
باين مراسم خوب و باين ائين مرغوب مذكور ، ازاله ي بكارت سه هزار دختر ماه روي مشكين موي ، لاله عذار ، گلندام ، بادام چشم ، شكر لب و دخول در دو هزار زن جميله ي افتاب لقاي سرو بالاي نسرين بدن ، نرگس چشم ، طناز پر ناز ، بلورين غبغب ، نموده ما شاء الله لا حول ولا قوة الا بالله العلي العظيم.
از بركت اكسير اعظمي كه درويش ذو فنون كامل بزرگوار صاحب اسراري بخلد اشياني، شاه سليمان غفرالله له پيشكش نموده بود و از ان خلد اشياني باين فردوس مكاني ميراث رسيده، بقدر بيست كرور كه هر كروري پانصد هزار تومان و هر توماني ده هزار دينار ، باشد و بهاي هشت مثقال زر ناب و نيز بهاي صد و چهل مثقال سيم ناب و نيز هر توماني ،قيمت بيست خروار ديواني غله كه صد من تبريزي كه پنجاه من بوزن شاه كه هر من شاهي ، هزارو دويست و هشتاد مثقال باشد ، خرج تزويج ها و عرو سي هاي خود نموده و باين طريقه خلايق را از سر كار فيض اثار منتفع مينمود.
(ص82 و83، شاه سلطان حسين ، رستم التواريخ ، به اهتمام محمد مشيري ، 1352)

در ان عجايب خانه، ريگي چند بود مشجر، مثمن، معطر، كه چون بر اتش مي نهادند و گرم ميشد ،مانند اسفند كه از اتش جستن كند ،مانند، تير بجانب بالا جستن مينمود و تا گرم بود، بجانب بالا ميرفت و چون سرد ميشد ، بجانب زير ميافتاد و صداي عظيمي از ان بر ميامد كه هر كس انرا ميشنيد بيهوش ميشد و انرا "رمل الصعود" ميناميدند.
نيز،ريگ موزون خوش نمائي چند بود كه چون انرا كسي در دست ميگرفت و بحرارت بدن ، گرم ميشد ، انشخص هر كس را كه بسيار دوست ميداشت بنظرش چنان ميامد كه در پهلويش نشسته و باوي ببوس و كنار و شوخي و دست بازي مشغولست و بدقت تمام باوي مجامعت مينمايد و چون انزالش ميشد مانند اتش ، كف دستش را ميسوخت و انسنگ را ميانداخت چون نظر مينمود ، انصورت را نميديد و ان ريگ را "رمل العشرت" ميخواندند.
(من اگر بودم ميگفتم "رمل الزنا ي باصره " )
(ص86 و87 ،شاه سلطان حسين ، رستم التواريخ ، به اهتمام محمد مشيري ، 1352)

2006-02-06T10:27:00.000-08:00

امشب بر من خرده نگيريد

لااقل امشب برمن خرده نگيريدبيدارخوابي به سرم زده نشستم كه بااهنگ وترانه سرگرم بشوم اما هجوم افكار متفاوت به سرم مرا به اينجا رساند كه بنويسم اخه پراكنده ها را براي همين گفته ام دراين تنهايي تنها سرگرميم تنها چيزي است كه ازاين صندوق جادوياد دارم .بازي باورق استفاده ازنرم افزارهاي صوتي تصويري گاهي هم براي ايجاد تنوع ديدن برنامه هاي تنها شبكه هاي تلويزيوني در دسترس همگان.
نعمتي يافته ام كه سالهاارزوي داشتن ان بعنوان ارزو ذهنم رامشغول داشته وحال كه دراغوشش هستم نمي توانم از ان استفاده كنم اصلا هميشه در زندگي همن جوربودم برخلاف ديگران فكر ميكنن كه من همه چيز را قبل از انكه ديگران داشته باشند دارم ووقتي همه دارند من خود ازان بي نسيبم خودم اعتقاد دارم انچه ارزوي داشتن انرا داشته ام زماني بدست اورده ام كه ديگر يا تاريخ مصرف نداشته ياديگرتوان استفاده ي بهينه ازانرانداشته ام. اماهرگزگله نكرده ام هميشه از هرچه بوده ام وداشته ام لذت برده ام .تنهاافسوس،ناراحتي،عذاب وجدان وعصبيت من ازانچيزي است كه مرا به اين روزانداخت كه همه چيزدرنظرم بي معناوپوچ و.....درنهايت بي انگيزه باشم.
اين راخوب ميدانم عامل هر انچه اكنون بر من مي گذرد هيچ نبوده ونيست جزغرورخودم. خود كرده راتدبيرنيست.
نه اصلا چنين نيست،تدبير راتدبيرهست
ومن درتدبيرم........

يك جايي از دكترشريعتي كه سخت ادبيات را به اتهام اين شعركه ميگفت:
امدم به كويت به شكاررفته بودي
توكه سگ نبرده بودي به چكاررفته بودي
به باد ناسزاگرفته وتوپ وتشرگرفته بود كه نگوونپرس.
درمقام قضاوت نيستم من فقط مي دانم درفضايي نفس ميكشيم رشدونموپيدا ميكنيم تربيت ميشويم و.....گوشت وپوستمان درمعرض تربيت ديني،اخلاقي،تربيتي،ادبي و....قرارميگيردكه به مااموخته اند كه گذشتگان كه سازندگان يا طراحان ان بوده اند ازما بهتربوده اندوبهترمي فهميده اند.
لازم نيست به انچه مي گوينداعتقاد داشته باشيم فقط كافي است كه درجامعه اي زندگي كنيم كه روح جمعي چنين اعتقادي داشته باشند انگاه گريزازان به راحتي ممكن نيست.
واكنون در حال گريز ازاين مرحله هستم.

ازهيچ كجاغيرازرسانه هاي جمهوري اسلامي خبري ندارم هم ازنعمت راديووهم ازنعمت انترنت وماهواره محرومم(البته دراين خلوت)اماشنيده هاي من حاكي از اين است:گويابازبه انرژي اتمي گير داده اند.دراين مورددوصحبت دارم ويا بهتربا دوكس صحبت دارم.
اول:باصادركنندگان قطع نامه به سركرده گي جناب جرج بوش
اخه وسط اين همه مسئله از همه جا بايد بند كني به چيزي كه اينها بتوانند لااقل فضاي داخل را اينقدر به نفع خود اماده سازند وبامظلوم نمايي حداقلاينها را متقاعدسازند كه هدف فقط عقب نگه داشتن اين جامعه ازپيشرفت تكنولوژي داري ولاغير
دوم:به نظام جمهوري اسلامي كه ازقديم گفته اند كون خودت را باشاخ گاوجنگ نده گر چه كون كون ملت بدبخت است اما ماملت حقمان است

2006-02-06T10:23:00.000-08:00

دست نياز بسوي همه ي نيازمندان

ازصبح علي الطلوع روشن است والان شب از نيمه گذشته به عمد دو نام براي اين وبلاگ گذاشتم كه از وسواس نوشتن برهم يكي پراكنده ها وديگري اشفته بازار من ولي گويا نگراني هاي من اين دوتانبوده من هنوزخودم نتوانسته ام تكليف خود را بامجموع اي كه شايد اسمش رابشوداعتقادات گذاشت وطي اين 36سال به خوردمن داده اند روشن كنم.
دوسال پيش نزد دوستي عزيزترازجان كه ازجماعت تسنن نيزهست داشتم اظهارفضل ميكردم ودم ازمبارزه وتغييروضع مي كردم همان ابتدا صحبت گفت همين كه شيعه زاده باشي كافي است كه از حرف خارج نشود انديشه هايت.
شروع كرد به عنوان مصاديقي ازتزلزل فكري وشخصيتي ورفتاري ماجماعت شيعه دراخرگفت: اوايل انقلاب در زندان سياسي هم سلولي داشتم كمونيست وازفعالان گروههاي كمونيستي روز عاشورا درتوالت زندان براي امام حسين به سروسينه مي زد.دوسال است كه ديگرجرات حرف زدن ندارم فكر ميكردم بتوانم بنويسم ولي باز حرفهاي همان دوست يادم مي ايدوبازم مي دارد ازنوشتن.
دريك دست ليوان لب پريده ي عرق سگي دردست ديگرني ببشي
پاي برلب بام ديگران گذاشته وبه سرفرودامده ايم
پس( كسري ما) خرقه اندختني مي طلبد كه فرداروزبااندك بادي سرازمستراح درنياوريم.
مددي دوستان....درطلب حاجتم

ناصرالدين شاه خودش قراردادمنع فروش برده راامضاءميكندوان گاه،شش سال بعد،نماينده ي شخصي او،يك دختراستامبولي رابه قيمت چندصدتومان،ازاستامبول مي خردواورابالباس مردانه به اروپا،به حضورشاه مي فرستد
(حضورستان،باستاني پاريزي)

انجاكه محمدباقرخوراسكاني رابه تيغِ جلادمي سپردند،وتيغِ جلاد كندبوده ودرست نمي بريده است،خراسكاني باخشم فريادزده بر سرِ جلادكه پدرسوخته،اول بروتيغ خودراتيزكن وبعدبه سراغ گردنِ محكوم بيا
(حضورستان،باستاني پاريزي)

ياد ان بانوبخيركه هميشه ميگفت:اگردوباره دخترشدم،ميدانم شبِ اول عروسي راچگونه صبح كنم.
اماچه توان كرد؟گل محال است كه يك بارِدگرغنچه شود.......
(حضورستان،باستاني پاريزي)

يادمرحوم عصاربه خير،دانشجويان به اومي گفتند:-اقااين جمله ها كه شماميفرماييدهيچكس نمي فهمد،اخريك كمي انهاراتشريح فرماييدياتوضيح ياترجمه كنيد،واواعتنايي نميكرد،وقتي اصرار بيش ازحدكردند،صحبت راقطع كردوگفت:ملاصدراشاگرد ميردامادتوسط اهل علم موردايرادشدمكفّرشدوچندصباحي دركهك قم پنهان مي زيست.شب استادرادرخواب ديد،به ميرگفت: استادعزيز،همه ي حرفهايي كه من دراسفارميزنم درواقع تفسيروتعبييرفرمايشات خودشمااست چطوراست كه كسي باشمادر افتادگي نداشت،من كه همان حرفها رابازگومي كنم،اينطورمورد خشم حتي بقال سركوچه ي خودمان شده ام؟ميردامادگفت:علت اينست كه تو ان حرفهارابه زبان مردم مي زني بزبان من بزن،تا نه خودت بفهمي نه انها،بالنتيجه كاري به كارت نخواهندداشت.
(حضورستان،باستاني پاريزي)

2006-02-06T10:13:00.000-08:00

درشهر باستاني انديشه
درشهر باستاني انديشه، دودانشمندبزرگ زندگي مي كردند.
اين دو سخت ازهم بدشان مي امد. هميشه عقايدونظرات يكديگررامسخره مي كردند.اوليكافربودودومي مومن.....روزي اين دو درميدانِ بزرگ شهربه هم برخوردند و نشستند و بحث كردند و موضوع بحث انان در باره ي وجودخدا بود. بحث تمام شدومردم پراكنده شدند ودانشمنان رفتند. دانشمندِكافرهمان شب به معبدرفت ودربرابرِمحراب زانوزدوبه درگاه خداازگناهان گذشته ي خوداستغفاركردومومن شد.
ازطرف ديگر،درهمان وقت،دانشمندِمومن،كتاب هاي موقدّسش رادروسطِ ميدانِ بزرگِ شهرسوزاندوزنديقي كافرشد........
(حضورستان،باستاني پاريزي)

وقتي جنگ جهاني پايان يافت،ازتمام دنيا هيئت هايي به امريكا-سانفرانسيسكورفتندتاتعبيه بريزند كه بعدازجنگ چه كنند كه جنگ سوّمي روي ندهد.يك هيئت نيز ازايران رفت،كه دكتر سياسي نيزجزءانهابود(از جمله انتظام و غني وقاسم زاده وصورتگروكاظمي واللهيارصالح منصورالسلطنه عدل وتيمسارجهانباني وچندتن ديگر،اينهاچندماه در سانفرانسيسكوبودند).
مرحوم دكترشفق يك روزگفت:درسانفرانسيسكوهيئت ايراني گل كرد،زيرادرجلسات،سايرين هر كدام پيشنهادي ميكردند:مثلاًتمام دنيارابايدخلع سلاح كردتا ديگرجنگ نشود،يكي گفت همه مردم رابايدسيركردتاجنگ پيش نيايد،يكي پيشنهاد داشت كه كل ثروت هارابايدتقسيم كردتادنيامتعادلشود،وجمعي ميگفتندمرزهارابايدبرداشت تاجنگ پيش نيايد.معلوم بود كه هيچكدام از پيشنهادهاعملي نبودوازجلسات خصوصي تجاوزنميكردوبه جلسه عمومي نمي رسيد.تااينكه يك روزدكترسياسي كه به زبان انگليسي وفرانسه هردوتسلط داشت،رفت پشت تريبون وگفت:اقا،جنگ نه مربوط به شكم است ونه ثروت ونه مرز.جنگ نتيجه ي جهل است.مردم با فرهنگهاي يكديگراشنائي ندارند وچون فرهنگ همديگررانمي شناسند،به همديگراحترام نميگذارند،واين توهين ها نتيجه اي جزجنگ ندارد.بايد كاري كردكه سطح دانش مردم وشناخت انهااز فرهنگِ همسايگان وبيگانگان بالا برود،دراينصورت احتمال داردكه ازميزان جنگها كاسته شود.همه تائيدكردند.قرارشدكه كميسيوني تشكيل شودكه اساس ان برشناختِفرهنگهاوبالابردن تعليم وتربيت عمومي باشد.واين همان چيزي است كه عنوانِ يونسكوبه خودگرفت،وبعدها يكي از سازمان هاي بزرگ وابسته به سازمان ملل متحد به شماررفت ومركز ان درپاريس شد،ودكترسياسي به همين دليل هميشه از اعضاءبرجسته ي اين سازمان بوده ودركليه ي مجامع اصلي ان شركت داشته،ودر ايران نيزسالهارياست ان راداشت-يا بامرحوم حكمت مشتركاًان را اداره ميكرد.
(حضورستان،باستاني پاريزي)

اقاسيدمحمدتقي شوشتري،وقتي بارميوه راچارپاداران برابرِخانه اش خالي كردندوخواستندبروند،يك چارپاكه خسته شده بود،امدوتن خودرابه عصاي پيرمردماليدوگردن خود راخاراند،چارپاداركه خشمگين شده بود،خواست چوب برگردن خر بزند،اقاسيدمحمدتقي دست اوراگرفت وگفت:ارام باش،اين حيوان به زبانِ بي زباني به من ميخواست حالي كندوبگويدكه:-ما،خوب يابد،بارِخودرابه منزل رسانيديم.......اما تو،توايابارِخودرابه منزل رسانيده اي؟واشك در چشمانِ شيخ حلقه زد.
(حضورستان،باستاني پاريزي)

يكي از بزرگان گوياگفته است كه روزقيامت روزي است كه ديگرمردم حرفِ تازه اي براي گفتن نداشته باشند
ميگويند،زبان،هرروزازاعضاي بدن احوالپرسي ميكند كه حال شماچطوراست؟همه ي اعضاي بدن ميگويند:تواگرمارابه حال خود بگذاري،خوبيم.
(حضورستان،باستاني پاريزي)

.........يكي دوژاندارم بلوچ هم بودند.يكي ازژاندارمها كه اساريگي نام داشتومجردبود،بسيارادم خوش اخلاق ودرستي بود،وپدرم كه هميشه طرفدارمظلومان بود،سفارش دهاتيها رابه اوميكرد،واومي پزيرفت.ژاندارم بلوچ خواست خانه وزندگي پيدا كند،با يك دخترِ پاريزي ازدواج كردوپدرم عقدانهارابست.
اوهرهفته كه ازماموريت يا گشت بازمي گشت شكاري هم ميزدوگوشت خانه راتامين مينمود،گاهي هم قسمتي ازان رابه خانه ي ما مي اوردوبازنش همراه مي امدندوگفتگو هم داشتند.
يك روزكه زنش هم همراهش بود،نشسته بودندوچائي ميخوردند.
زنِ جوانش رفت برسرچاه كه اب بكشد،دلورادرچاه فروكرد،هرچه تكان ميداد وبالاوپايين ميبرد،دلوزيراب نمي رفت،بي اختياربرزبانش جاري شد:برعمرل......هنوزلام ان رابه زبان نياورده بودكه اساريگي از جابرخاست وبرسرچاه پريد،ودخترجوان رامثل كبوتري دربازوهاي پرقوت خودگرفت وفريادزدالان مي اندازمت توي چاه،الان.....
پدرم فريادزدوبلندشدوهردوراپايين اوردوازخشم بازداشت.
قصه معلوم بود،اساسني بود،ودخترك هم همه جارعايت مي كرد ولي اينجابي اختياران جمله ي معمول به زبانش جاري شده بود.
پدرم انهاراكنارخودنشاند،ووقتي داستانِ اسلام اوردنِ عمررابازگو كرد،وهمسريِ حَفصه دخترِعمررابه حضرت رسول شرح داد، واحترام پيامبررابه فاروق اعظم خاطرنشان ساخت-وداستانِ ترحم عمروقصه ي پيرِجنگي مولانا رابه خاطرانهااورد،هردو مدتي اشك ريختندودست هم راگرفتندوبه خانه رفتند،وسالها وسالها،خانه ي انها،يكي ازگرم ترين خانه هاي هم بستگي وپيونددردهكده ي كوچكِ مابه شمار ميرفت.
(حضورستان،باستاني پاريزي

يك حرف به مرحومِ مدرس نسبت مي دهندكه اميدوارم ازونباشد ولي واقعيتي است كه درهرجامصداق دارد،اوگفته:-"اگركسي ازان طرفِ مرزبخواهدبه اين طرف بيايد،من اول تفنگ بر ميدارم ومي زنم واورامي كشم؛ان وقت ميروم و بندشلوارش رابازمي كنم،اگرديدم مسلمان است براونمازميگذارم و به احترام به خاك مي سپارم،واگرختنه كرده نبود،چالش مي كنم"
(حضورستان،باستاني پاريزي

جناب باستاني شك نكنيد كه سخن از سخنان گهربار روحانيي چون مدرس باشد.
مگرفراموش كرده ايدحاكمان شرع اول انقلاب كه همگي ميگفتند:
اعدامش كنيد،بعدمحاكمه اش خواهيم كرد
من در روزگاركودكي كه به عنوان جمله ي معترضه در جمعي كه به استقبال دريادار مدني در زمان تصديش درنيروي دريايي امده

بودندويكي ازهمين حاكمان شرع حضورداشت گفتم كتك مفصلي خورده ام

جوک

2006-02-02T13:21:00.000-08:00

ده ضرب المثل قزويني:
هركه كونش بيش حالش بيش
كون سفيد سرسرخ مي دهد بر باد
كون نقد بهترازكوس نسيه
باكون كون كردن كمر أدم خالي نميشه
كير تو كون نميرفت كاندم به دورش مي بست
كون را بهر كردن افريدند ريدن بهانه است
كون داده از كير بچه هم ميترسد
كون ادمي از بچه گي مو نداشته
گر سعي كني ز كون حامله سازي
كون بچه را هرزمان كه بكني تازه است

به يك قزويني ميگن:
چقدرتحصيل كردي
ميگه:
تحصيل نكردم اما هر چقدر بخواهي محصل كردم

دعاي قبل از سكس:
ادخل كيري في هذه الاسوراخ و حافظو من شر ايدزوسوزاك بلطف كاندوم وازدياد حالي

دختر:
مامان كير چيه؟
مادر:اگر دختر خوبي باشي بزرگ كه بشي يكي گيرت مياد
دختر:اگه نباشم چي؟
مادر:خيلي گيرت مياد

يك روز مردي كبوترش را گم مي كند در روزنامه اگهي مي دهد
بيه..بيه...بيه.....

دختري از ماه عسل برميگردد پاشو ميندازه روي پاي ديگه اين پا به اون پا ميگه: چه عجب از اينورا

اگه به كوس بگن دل
كير=دلجو
جاكش= دلبر
زن= دلدار
جنده= دلداده
دختر= دل بسته
پير زن= دل خسته

رشتي به زنش ميگه :عزيزم از اون كاندوم هاي ميوه اي بيار حال كنيم
زنش ميگه: صد دفعه نگفتم اونا مال مهمونه

رشتي از زنش ميپرسه: تا حالا بغل چند نفر خوابيدي؟
زنش ميگه:يكي بغل تو،يكي بغل بابام، يكي بغل مامانم
بغل بقيه تا صبح بيدار بودم

يك بشرويه اي كون ميده به وعده ي كوس

به يك ترك مي گويند اتفاقي تعريف كن كه در ان ضايع شده باشي
ميگه:يك روز تنها بودم دختر خالم زنگ زد گفت تنها هستم بياپيشم. رفتم گفت من

اگه به كير بگن قند
سرش= كله قند
ابش= اب قند
كير بچه= حب قند
شورت= قنددان
سوزاك= مرض قند
خايه= چغندر قند

اگه به كوس بگن گل
شورت زنانه= گل دان
كير= گل دسته
جنده= گل فروش
كوس خول=گل انديش
كوس وشعر=گل واژه
كوس ليس= گل نوش
كوس باز=گل دوست

تركه مي ره كنسرت ابي،وقتي كنسرت تمام ميشه هر كسي به ابي يك چيزي ميگه يكي ميگه ابي صداتو..ابي نفستو...تركه رو جو ميگيره ميگه: ابي ناناتو.......
پيره زني شاشش قهوه اي ميشه ميره دكتر،مي پرسه مريصيم چيه؟دكتر ميگه نه نه شاشت زنگ زده

اگه كوس به نمك تبديل بشه
دختر= با نمك
كوس كش= نمكي
كوس نديده= نمك نشناس
كوس توپ= نمك پرورده
جنده= نمك به حروم

زنگ موبايل اخوند ها:
ديدين..ريدين تو دين...ديدين تو دين ريدين....ردين تو دين ديدين.....

از اخوندي مي پرسن از خودت كون گشاد تر ديدي؟
ميگه: اره اونيكه به من ميگه التماس دعا

دعاي پاس كردن ترم:
الهي ادركني پاساً ترمي بالنمراتِ دهي وگاهِ دوازدهي والحفظ من مشروطي والفلخِ اُستادي والغوِ امتحاني برحمهِ

به علت استقبال هموطنان عزيز از شهادت دولت مهر ورزاقدام به باز كردن يك ليست پروازي همراه با سقوط تضميني نموده از علاقه مندان دعوت مي شود هر چه زودتر براي خريد بليط به دفاتر ساها مراجعه نمايند
پرستاراز اتاق عمل مياد بيرون داد ميزنه:همراه مريض
تركه ميدوه مياد جلو ميگه: يادداشت كنين 091300000

دانش اموز:اقا زيپ شلوارتون بازه
معلم: اين چه جور حرف زدن است بايد يك چيز ديگه بگي مثلا بايد بگي در دفتر بازه

چند روز بعد.......
دانش اموز : اقا اجازه در دفتر بازه،اقاي مير هم اومده بيرون...بلا نصبت شما...

2006-01-03T02:23:00.000-08:00

اندم كه با تو باشم يك سال هست روزي
واندم كه بي تو باشم يك روز هست سالي
...سعدي.....
خاكساران جهان را به حقارت منگر
تو چه داني كه درين گرد سواري باشد

جز مناعت آسمان سرمايه اي با ما نداد پرتو بيضايي
بهترين سرمايه را داريم و دارا نيستيم
روز عرض دانش ار بي دانشان فرصت دهند
قطره اي هستيم اگر سنگ دريا هم نيستيم

نه مرد است انكه دنيا دوست دارد
اگر دارد براي دوست دارد

هر كه ننشيند به جاي خويشتن
افتد و بيند سزاي خويشتن
زخم فرهاد و من از يك تيشه بود
او به سر زد من به پاي خويشتن

ادمي را كه بخت برگردد
اسپش اندر طويله خر گردد
گر عروسي كند به شهر زنان
شب اول عروس نر گردد

اين زندگي حلال كساني كه همچو سرو
ازاد زيست كرده و ازاد ميميرند

هر روز از اين ديار غم اباد مي روند
جمعي كه هفته دگر از ياد مي روند

جوک

2006-01-03T02:19:00.000-08:00

Baba
10met garm
9karetim
8tablakootim
7tire babatim
6she mashinetim
5jere khoonatim
4keretim
3loolaye vojoodetim
2rosh katim
1am maro daryab………

مردي ميره خواستگاري پدر عروس مي پرسه:اقا خودت بگو خلافت چيه؟ ميگه:ادامس زياد مي خورم. مي پرسه فقط همين:حالا براي چه؟ ميگه:اخه ميگن بوي سيگار را از بين مي بره.مي پرسه مگر شما سيگار مي كشيد؟ ميگه :بله اخه ميگن گيرايي ترياك را زياد ميكنه. مي پرسه مگر شما ترياك مي كشيد؟ پسره مي گه: آره آخه قبل از ....كردن كمررو سفت مي كنه .مي پرسه مگه شما ....هم مي كنيد ؟ ميگه آره هميشه كه نميشه ....كرد !!!

گرگه گشاد گشاد راه ميرفت
ازش ميپرسن چه شده؟
ميگه:رفتم خونه ي شنگول و منگول گفتم منم مادرتون ،باباشون خونه بود باور كرد!!!!!!
از تركي مي پرسند چه سازي ميزني؟
ميگه:چنگ
مي پرسن در چه دستگاهي؟
ميگه: در دستگاه تناسلي!!!

در تاريكي سه شمع روشن ميكنم
اولي براي بودنت
دومي براي ديدنت
سومي براي بوسيدنت
و در اخر هر سه را خاموش مي كنم فقط براي ........

قانون هشتم نيوتن:
اگر يك .... را با سرعت نور بكني اول بچه ات بدنيا مي ايد بعد ابت ميايد.

احمدي نژاد پاسور را ازاد اعلام كرد به سه شرط
اول اينكه بي بي چادر سرش كنه
دوم اينكه سربازاش بسيجي بشن
سوم اينكه شاهش روحاني باشه

رشتي زنش زايمان مي كنه با دسته گل ميره بيمارستان به زنش ميگه مادر شدنت را تبريك ميگم عزيزم .
زنش ميگه:ممنونم عزيزم اميد وارم تو هم يك روزي پدر بشي

به يك مرغي ميگن مي توني روزي 4 تا تخم بزاري؟
ميگه: اينكه كارجنده هاي تلاونگه

فرق جيگر با جگر چيه؟
جگر را مي خورن
و
جيگر را مي كنن
فدات جيگر.....

ميدانيچرا انسان به سوي بي نهايت ميل مي كنه
....
.......
.........
چون مخرجش صفر است

ادرس ايميل يك قزويني
Damaro damaro dad dad nadad be zor.com

شنيدي مي گويند بهشت زير پاي مادران است؟
نشنيدي بگن كليدش لاي پاي پدران است؟

تركه ميره امامزاده ميبينه دختري دعا ميكنه :خدايا يك شوهر خوب برايم بفرست
خودش را توي بغل دختره ميندازه ميگه:خدايا هل نده

فرق نخود با پس گردني چه بيد جيگر؟
اوليو رو وقتي وخوري وگوزي
دومي يورو وقتي وگوزي وخوري

دعاي قبل از استعمال واجبي:
ربنا زايل هذه كرك من حول التنا و اجعل خايتنا ابيض في هذه اليله الجمعه و في كل الليالي به حق هذه دارو اسمه واجبي هو قاتل سعيد امامي ورحمه ا....وبركاته

دعاي بعد از افطار
خدايا شكر كه ما را سير كردي حلا كسي را بفرست كه ما سير بكنيمش....

كون دادن در 4 مورد مباح است
1-بچه گي
2-سربازي
3-زور گايي
4-مرامي
خيلي با مرامي...

عكس العمل دختر ها به سايز كير:
20 سانتي:نه دردم مياد
18 سانتي:همه اش نه
16 سانتي:جون
14 سانتي:خوبه
12 سانتي:بيشتر فشار بده
10 سانتي:توشه
8 سانتي:با زبونت بهتره

2005-12-19T06:42:00.002-08:00

دو برادر كشاورزدر يك كوهستان خوش اب و هوا ي دور افتاده زند گي ميكرد ند زند گي مي كردند زندگي آنهابه خوشي مي گذشت نان بخوري داشتند وتابع خشكسالي وآب سالي به نحوي ادامه زندگي ميدادند.

اين دوبرادر فصل بها ران كنار جويباران به همراه يكد يگر آهنگ مينواختنديكي ني ميزد و ديگري آوازوشعرهاي محلي ميخواند آنقدر دلكشو دلپذير مي نواختند كه بنفشه هاي كوهي كنار جويبار ازخواب
سر بر ميداشتند و نرگسهاي معطرپرهاي زرد رنگ لطيف خود را از
هم گشوده متوجه آن سويي مي شدند كه آهنگ ني ونواي دو برادراز
آنجا مي آمد و با چشم حيرت به آن دونوازنده مي نگريستند0
خشكسالي و قحطي موجب مهاجرت دو برادر از دهكده شد برادر بزرگ رو به مشرق نهاد وبرادر كوچك به جانب مغرب هجرت كرد انقدر رفتند ورفتند كه ديگر از هم بي خبر ماندند .هر دو برادر در غرب و شرق سالها ماندند و در روزگار تنهايي انكه ني داشت در كنار جويبار به نواختن ني مي پرداخت و انكه خواننده بود در كنار جويبار آهنگ "غريبي" مي خواند اما چون اهنگ و هارموني موسيقي انها ناقص شده بود ان تاثير كلام و موسيقي از ميان رفته بود وديگر نه نرگسها با چشم حيرت متوجه انها مي شدند و نه بنفشه ها سر از خاك جويبار بر مي داشتند.
قرن ها گذشت فرزندان ان دو برادر گروهي در شرق و گروهي در غرب همان اهنگ ها را مي خواندند و مي نواختند واين افسانه را با همديگر باز گو مي كردند كه اجداد ما دو برادر بودند و اين اهنگ ها را با هم چندان خوب مي نواختند كه گلها وگياها را تحت تاثير قرار ميداند 0
گذ شت وگذ شت0 سالياني بعد يك دسته از فرزندان از غرب به راه افتادند و گروهي هم از شرق به اين حساب كه شايد جاي پايي از گذشته و اقوام و سرزمين اجدادي باز يابند هر جا و از هر كه پرسيدند جوابي در خور نيافتند كوه ها و دشت ها را در نورديدند . از هر كه جستند نشاني از گذشته نديدند هر كدام به ديگري مي رسيد مضمون اين شهر را بازگو مي كرد :
از هيچكس نشاني زان دلستان نديدم
يا ما خبر نداريم يا او نشان ندارد

فرسنگها راه نورديدند تا به دهكدهاي زيبا رسيدند. از ان طرف هم گروهي كه در جستجوبودند در همين جا به انها بر خوردند.يك علقه و علاقه قلبي در هر دو طايفه پيدا شده بود ولي هيچكس نشان اشنايي نداشت قيافه ها تغيير كرده زبان و اداب ورسوم كم و بيش متفاوت شده همه چيز فراموش شده بود . گاهگاهي نشاني به قديم مي دادند و افسانه هاي گذشته را باز ميگفتند ومقصود خود را به زبان مي اوردند ولي هيچكس به ديار اشنايي راه نمي يافت. غريب غريب و بيگانه بيگانه بودند.
روزي كه ميخواستند از هم جدا شوند و به سفر ادامه دهند دمادم وداع در كنار جويبار شروع به نواختن اهنگهاي خود كردند .
نوازندگان شرق به نواختن ني پرداختند ترانه خوانان مغرب ترانه هاي قديمي را سر دادند و با ناي انان هم نوا شدند . دره با طراوت پر از اهنگهاي دلپزير شد نسيم لطيف ترانه هارا در شاخ هاي درختان كه تازه جوانه زده بودند- جا به جا مي كرد درهمين لحظات دختران و پسران كه عازم حركت بودند در كنارجويبار متوجه حادثه شگفت شدند حادثه اي استثنايي :بنفشه ها كه كنار جويبار تازه غنچه هاي بنفش رنگ خود رااز زير برگها نشان داده بودند شروع كردند به سر برداشتن از خاك آنها سرگريبان بيرون مي اوردند ونرگسها كهتازهاز ميان برگها شاخه بالا كشيده بودند چشم گشودند پرهاي نازكشان همچون پلكهاي طلايي ازهم باز مي شد0 نرگسها وبنفشه ها بعد ازقرنها آهنگ آشنايي شنيده بودند0
بوي پيراهن يوسف ز جهان گم شده بود
عاقبت سر ز گريبان تو بيرون آورد
همه گذشته ها زنده شد 0نرگس و بنفشه شاهد عادل پيوند ها و آشناييهاي ديرين بودند 0اشك شوق در ديده هر دو گروه حلقه زد0 غريبي به آشنايي بدل شد0
نهاني صحبت جان ها به جا نها
عجب مهري است محكم بر زبانها
(حضورستان باستاني پاريزي )

2005-12-19T06:42:00.001-08:00

باستاني پاريزي
باستاني پاريزي مورخ و اديبي كه من ساليان درازي يا بهتر اينكه چند سالي است از طريق نوشته هايش با او اشنا هستم و به نوعي تحت تاثيرش قرار دارم انچه كهمن را با او پيوند داده اشتراك نوع نوشته هايش با محاوره ي من است
نا خوداگاه در محاوره وصحبت با ديگران سعي بر ان دارم كه منظور ومقصود خود را اميخته با مثل لطيفه يا مطالب ملموس بيان نمايم
معرفي شخصي مانند باستاني تنها از طريق مطالعه اثارش ميسر ميباشد چرا كه گوشه گوشه هاي وجود اين شخص حكاياتي دارد كه هيچكدام را نميتوان از قلم انداخت واز حوصله بنده خارج.
بيش از نيمي از مقالات و نوشته هاي او را خوانده ام و حال تصميم گرفته ام دو باره و چند باره باز خواني كنم به دو منظور .
1-استخراج مطالب طنز وگرداوري انها در يك مجموعه
2- كشف اين مطلب كه چرا باستاني در هر يك از اثار خود بدنبال برايت خود واثبات عدم الودگي خود بهموضوعي است كه معمولا موضوع اصلي بحث است .
ازسير تا پيازاولين اثري است كه من به لحاظ رشته تحصيلي ومحل اقامتم از اين نويسنده خوانده ام در اين مجموع مقالات در هر كدام بنوعي به ترياك اشاره اي دارد و همه جا سعي براين هم هست كه به خواننده بقبولاند كه هرگز با ان شوخي نكرده از اين جمله در جايي ديگر عدم استفاده از كراوات مشروبات الكلي و......
مزيد امتنان خواهد بود در اين راه لطف دوستان شامل حال بنده قرار گيرد

2005-12-19T06:42:00.000-08:00

از جمله ارزوهايي كه داشته ام و از لحظه جرقه در فكر و ذهنم
برايم مسلم بوده به ان دسترسي پيدا خواهم كرد اين بوده
گوشه اي خلوت درامدي به اندازه ي خرج سيگاروخرج بخور ونمير حتي الامكان در روستا
همان را يافته ام گو اينكه احساس ميكنم خيلي دوام نخواهد داشت ولي خوب ياد گرفته ام كه دم غنيمت شمارم
نميخواهم وقت اندك را صرف به اصطلاح برنامه ريزي كنم پاي در راه ميگذارم تا خود راه بگويد كه چون بايد رفت
شروع هر چيزي و كاري سخت تريم جزِِء ان كار محسوب ميشود ومن درست در اين قسمت قرار دارم پس تا فردا كه شروعي مناسب بيابم ......

2005-12-19T06:26:00.002-08:00

2005-12-19T06:26:00.001-08:00

باستانی پاریزی

2005-12-19T06:26:00.000-08:00

2005-12-19T05:56:00.000-08:00

فقط ميخواهم بنويسم چون خواندن و نوشتن دوحسي بوده كه هميشه در وجودم نياز به ان را احساس كرده و تا اين لحظه لايتغير همراهم است
به اصول ان اگاهي ندارم ميخواهم شروع كنم تا حين مسير با انچه بايد و نبايد ان باشد اشنا شوم
از شما كه ميخوانيد سپاس گزار خواهم بود كه راهنماييم كنيد

سلام

2005-12-07T11:42:00.000-08:00

salam